ปัญญาปณิธาน

รูปแบบการพัฒนาชุมชนคุณธรรมต้นแบบในการเสริมสร้างความสมานฉันท์ของหมู่บ้านรักษาศีล 5 ในจังหวัดหนองคาย

สิรินาถ รักษาภักดี — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบของชุมชนคุณธรรมต้นแบบในการเสริมสร้างความสมานฉันท์ของหมู่บ้านรักษาศีล 5 ในจังหวัดหนองคาย 2) พัฒนากิจกรรมคุณธรรมต้นแบบในการเสริมสร้างความสมานฉันท์ของหมู่บ้านรักษาศีล 5 ในจังหวัดหนองคาย 3) เสนอรูปแบบการพัฒนาชุมชนคุณธรรมต้นแบบในจังหวัดหนองคาย การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน โดยบูรณาการการวิจัยเชิงเอกสารกับการวิจัยเชิงคุณภาพภาคสนาม ผ่านกรอบ “บวร” หลักศีล 5 และหลักกัลยาณมิตร พื้นที่วิจัยคือชุมชนคุณธรรมต้นแบบ ได้แก่ วัดมณีโคตร อำเภอโพนพิสัย และวัดอุทุมพร อำเภอเมืองหนองคาย ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 30 รูป/คน ครอบคลุมคณะสงฆ์ ผู้นำชุมชน หน่วยงานท้องถิ่น กลุ่มอาชีพ ปราชญ์ชาวบ้าน และประชาชนที่เกี่ยวข้อง เครื่องมือวิจัย ได้แก่ การวิเคราะห์เอกสาร แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา การตรวจสอบสามเส้าระหว่างเอกสารกับข้อมูลภาคสนาม และการพรรณนาเชิงวิเคราะห์

ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการวิจัยเชิงเอกสารพบว่า โครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 ใช้ศีล 5 เป็นฐานจริยธรรมและใช้กลไก “บวร” เป็นระบบขับเคลื่อนชุมชน ส่วนการวิจัยภาคสนามพบองค์ประกอบการบริหารชุมชน 4 ด้าน ได้แก่ การวางแผน การจัดองค์กร การบริหารบุคลากร และการอำนวยการ 2) กิจกรรมคุณธรรมต้นแบบเชื่อมหลักศีล 5 กับวิถีวัฒนธรรมท้องถิ่น เช่น งานบุญปลอดอบายมุข กองทุนชุมชน ธนาคารขยะ กลุ่มอาชีพ และกิจกรรมจิตอาสา ทำให้เกิดการมีส่วนร่วม ลดพฤติกรรมเสี่ยง และเพิ่มความไว้วางใจในชุมชน และ 3) รูปแบบการพัฒนาชุมชนคุณธรรมต้นแบบประกอบด้วยศรัทธา กัลยาณมิตร การฟังธรรม และการปฏิบัติธรรม ซึ่งทำงานร่วมกับกลไกบ้าน วัด และหน่วยงานภาครัฐ ส่งผลให้เกิดความเข้มแข็งของชุมชนและความสมานฉันท์อย่างยั่งยืน

การพัฒนากลไกการดำเนินงานทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมเพื่อเสริมสร้างปัญญาและคุณธรรมตามหลักพระพุทธศาสนาของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ

ศตพล ใจสบาย — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษากลไกการดำเนินงานทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรมตามหลักพระพุทธศาสนาของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ (2) วิเคราะห์ปัญหา อุปสรรค และความต้องการจำเป็นในการพัฒนากลไก และ (3) นำเสนอแนวทางการพัฒนากลไกที่เสริมสร้างปัญญาและคุณธรรมอย่างยั่งยืน การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน ประชากรคือผู้เกี่ยวข้องกับงานทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัย จำนวน 2,850 รูป/คน จาก 43 หน่วยงาน กำหนดกลุ่มตัวอย่างด้วยสูตรของ Taro Yamane ได้ 350 รูป/คน และได้รับแบบสอบถามสมบูรณ์ 258 ชุด คิดเป็นร้อยละ 73.71 ร่วมกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 25 รูป/คน เครื่องมือ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และแนวคำถามสนทนากลุ่ม ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ มีค่า IOC ระหว่าง 0.60-1.00 ทดลองใช้กับกลุ่มที่มีลักษณะใกล้เคียง 30 รูป/คน และมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ 0.92 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์เนื้อหา และดัชนีความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง

ผลการวิจัยพบว่า (1) กลไกปัจจุบันมี 5 มิติ โดยด้านนโยบายและการวางแผนอยู่ในระดับสูง (ค่าเฉลี่ย = 4.36, S.D. = 0.72) และการบูรณาการหลักพุทธธรรมเป็นจุดแข็ง (ค่าเฉลี่ย = 4.28-4.33) (2) ปัญหาเร่งด่วนคือ งบประมาณไม่เพียงพอ (PNI = 0.489) กิจกรรมขาดความต่อเนื่องและผลกระทบระยะยาว (PNI = 0.487) และบุคลากรเฉพาะด้านไม่เพียงพอ (PNI = 0.472) และ (3) แนวทางพัฒนาคือโมเดล BCMD ที่เชื่อม 5 มิติงานกับหลักอริยสัจ 4 ภาวนา 4 อริยวัฑฒิ 5 อิทธิบาท 4 และสังคหวัตถุ 4 เพื่อขับเคลื่อนการอนุรักษ์ สืบสาน พัฒนา และประเมินผลอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งเสริมเครือข่ายการเรียนรู้ การมีส่วนร่วม และการใช้ข้อมูล เพื่อยกระดับคุณภาพงานอย่างเป็นรูปธรรม

ความต้องการจำเป็นของการพัฒนาทักษะอนาคตของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1

ราตรี แพงสาร — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการพัฒนาทักษะอนาคตของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1 การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา 30 คน ครูและบุคลากรทางการศึกษา 276 คน รวมจำนวน 306 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น ตามขนาดของโรงเรียน โดยจำแนกองค์ประกอบ ตามกรอบแนวคิดการวิจัย 5 ด้าน 1) ความฉลาดทางเทคโนโลยีดิจิทัล 2) ความร่วมมืออย่างสร้างสรรค์ 3) ความฉลาดทางวัฒนธรรม 4) ผู้ประกอบการนวัตกรรม 5) ความฉลาดทางอารมณ์ โดยได้มาจากการสังเคราะห์องค์ประกอบ เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ แบบสอบถามแบบมาตรวัดประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับ เท่ากับ 0.986 และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีการจัดลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง (PNI _Modified)

ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยรายข้อพบว่า ด้านผู้ประกอบการนวัตกรรม มีค่าเฉลี่ยสูงสุด และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านความฉลาดทางเทคโนโลยีดิจิทัล 2) สภาพที่พึงประสงค์ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยรายข้อพบว่า ด้านความฉลาดทางอารมณ์ มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และด้านผู้ประกอบการนวัตกรรม มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 3) ค่าดัชนีความต้องการจำเป็นของการพัฒนาทักษะอนาคตของผู้บริหารสถานศึกษา มีลำดับความต้องการจำเป็นสูงสุดคือ ด้านความฉลาดทางเทคโนโลยีดิจิทัล ลำดับที่ 2 คือด้านความร่วมมืออย่างสร้างสรรค์ ลำดับที่ 3 คือด้านความฉลาดทางวัฒนธรรม ลำดับที่ 4 ด้านความฉลาดทางอารมณ์ และลำดับความต้องการจำเป็นต่ำที่สุดคือ ด้านผู้ประกอบการนวัตกรรม

แนวทางการบริหารสถานศึกษาแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์สำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน

ณรงค์ศักดิ์ สีดอน — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นในการบริหารสถานศึกษาแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์สำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก และ 2) พัฒนาแนวทางการบริหารสถานศึกษาแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์สำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน แบ่งเป็น 2 ระยะ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพและความต้องการจำเป็น กลุ่มตัวอย่างคือผู้บริหารและครู จำนวน 138 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือเป็นแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่น 0.98 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น ระยะที่ 2 พัฒนาแนวทางด้วยการสัมภาษณ์จากผู้ทรงคุณวุฒิ และประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ พร้อมนำผลประเมินมาปรับปรุงข้อเสนอปฏิบัติให้สอดคล้องกับบริบทพื้นที่ ข้อจำกัด ทรัพยากร บุคลากร และเป้าหมายผู้เรียนของโรงเรียนขนาดเล็กอย่างรอบด้านชัดเจนยิ่งขึ้น

ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการบริหารสถานศึกษาแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์อยู่ในระดับมาก ส่วนสภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด ประเด็นสำคัญที่มีความต้องการจำเป็นสูงสุดคือ การกำหนดตัวชี้วัดผลการดำเนินงานและปัจจัยหลักแห่งความสำเร็จ และการวัดผล ประเมินผล ติดตาม และรายงานผล 2) แนวทางการบริหารสถานศึกษาประกอบด้วย 6 ด้าน ได้แก่ การกำหนดวิสัยทัศน์ พันธกิจ และวัตถุประสงค์ การกำหนดตัวชี้วัดและปัจจัยหลักแห่งความสำเร็จ การวางแผนและปฏิบัติตามแผนกลยุทธ์ การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย การให้รางวัลตอบแทน และการวัดผล ประเมินผล ติดตาม และรายงานผล ผลการประเมินแนวทางโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน แสดงว่าแนวทางที่พัฒนาขึ้นเหมาะสม เป็นไปได้ นำไปใช้ได้ และเป็นประโยชน์ต่อการยกระดับประสิทธิผลของโรงเรียนขนาดเล็ก

การพัฒนาทักษะการสะกดคำของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โดยใช้หลักการภาษาบาลี–สันสกฤตผ่านแบบฝึกและคำพ้องเสียง

ณัฐนันท์ สาริโก — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการสะกดคำของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นก่อนและหลังเรียน โดยใช้วิธีการสอนหลักการภาษาบาลีสันสกฤตผ่านแบบฝึก
และการจดจำคำพ้องเสียง การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลัง
กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จากโรงเรียนสาธิตแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร จำนวน 47 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง ผู้วิจัยจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้หลักการภาษาบาลีสันสกฤตผ่านแบบฝึกหัดและเทคนิคการจำคำศัพท์ด้วยคำพ้องเสียง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแผนการจัดการเรียนรู้ 6 แผน เรื่อง “รามเกียรติ์ ตอนนารายณ์ปราบนนทก” รวม 6 คาบเรียน แบบทดสอบการสะกดคำก่อนเรียนและหลังเรียนจำนวน 30 ข้อ ซึ่งเป็นคำศัพท์บาลีสันสกฤตที่มีความหมายและรูปคำคู่ขนานกัน และแบบฝึกหัดจำนวน 6 แบบฝึก การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมานโดยใช้ t-test for Dependent Samples เพื่อเปรียบเทียบคะแนนก่อนและหลังเรียน

ผลการวิจัยพบว่า ความสามารถในการสะกดคำของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีค่าเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 9.15 คะแนน เมื่อตรวจสอบรายระดับความสามารถพบว่า กลุ่ม “ควรปรับปรุง” มีพัฒนาการเฉลี่ยเพิ่มขึ้นสูงสุด 14.58 คะแนน รองลงมาคือกลุ่ม “พอใช้” เพิ่มขึ้น 9.15 คะแนน ส่วนกลุ่ม “ดี” มีคะแนนคงที่ ผลการวิจัยชี้ว่าการสอนโดยใช้หลักการภาษาบาลีสันสกฤตผ่านแบบฝึกและการจดจำคำพ้องเสียงเป็นแนวทางที่มีช่วยพัฒนาทักษะการสะกดคำ โดยเฉพาะในผู้เรียนที่มีพื้นฐานอ่อน ซึ่งสามารถเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างเสียงและรูปคำได้ดียิ่งขึ้น

การพัฒนาหลักสูตรเสริมเพื่อสร้างความฉลาดทางวัฒนธรรมสำหรับนิสิตครูสาขาวิชาสังคมศึกษา

ปวินญาพัฒน์ วรพันธ์ — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาหาประสิทธิภาพของหลักสูตรเสริมเพื่อสร้าง ความฉลาดทางวัฒนธรรมสำหรับนิสิตครูสาขาวิชาสังคมศึกษา 2) ศึกษาหาประสิทธิผลของหลักสูตรเสริมเพื่อสร้างความฉลาดทางวัฒนธรรมสำหรับนิสิตครูสาขาวิชาสังคมศึกษา 3) นำหลักสูตรเสริม เพื่อสร้างความฉลาดทางวัฒนธรรมสำหรับนิสิตครูสาขาวิชาสังคมศึกษาไปขยายผลกับนักเรียนในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน เป็นการวิจัยและพัฒนา โดยดำเนินการ 4 ระยะ ได้แก่ การวิเคราะห์ความต้องการ การออกแบบและพัฒนาหลักสูตร การทดลองใช้และประเมินผล และการปรับปรุงพร้อมยืนยันคุณภาพ แหล่งข้อมูล ได้แก่ นิสิตครูสาขาวิชาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ จำนวน 149 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ แบบประเมินทักษะทางสังคมที่สะท้อนความฉลาดทางวัฒนธรรม 5 มิติ แบบสอบถามความคิดเห็น และแบบสังเกตพฤติกรรม

ผลการวิจัยพบว่า หลักสูตรที่พัฒนาขึ้นมีค่าประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 อยู่ที่ 84.75/89.40 สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนด ผลการทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน แสดงให้เห็นว่าคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การประเมินทักษะทางสังคมทั้ง 5 มิติ พบว่า ผู้เรียนมีพัฒนาการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ โดยมิติที่พัฒนาเด่นที่สุดคือการยอมรับความหลากหลายและการทำงานร่วมกัน ผลการสังเกตพฤติกรรมและการสะท้อนความคิดเห็นยืนยันว่า ผู้เรียนมีทัศนคติและพฤติกรรมการเรียนรู้ที่เปลี่ยนแปลงไปในเชิงบวก และเมื่อขยายผลหลักสูตรไปยังนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 400 คน พบว่า มีการพัฒนาทั้งด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะทางสังคมในทิศทางเดียวกัน และได้รับการยอมรับว่าเป็นหลักสูตรที่เหมาะสมและสามารถบูรณาการได้จริง

ระบบนิเวศการเรียนรู้ “ปาล์มสิชล” ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช

สร้างสรรค์ คงช่วย — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระบบนิเวศการเรียนรู้ “ปาล์มสิชล” ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ครูผู้สอนวิชาสังคมศึกษา ผู้ประกอบการรับซื้อปาล์มน้ำมัน เกษตรกรปลูกปาล์มน้ำมัน เจ้าหน้าที่สำนักงานเกษตร อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสิชลคุณาธารวิทยา จำนวน 43 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แนวคำถามในการสนทนากลุ่ม 2) แนวคำถามในการสัมภาษณ์เชิงลึก ใช้วิธีการสรุปอุปนัย วิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา พร้อมตรวจสอบความน่าเชื่อถือด้วยวิธีการตรวจสอบแบบสามเส้า

ผลการวิจัยพบว่า ด้านที่ 1 องค์ประกอบของระบบนิเวศการเรียนรู้ “ปาล์มสิชล” 1) แหล่งเรียนรู้สวนปาล์มน้ำมัน 2) เกษตรกรผู้ปลูกปาล์มน้ำมัน 3) ผู้ประกอบการรับซื้อปาล์มน้ำมัน 4) เทคโนโลยี 5) เจ้าหน้าที่สำนักงานเกษตร อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช ด้านที่ 2 การมีส่วนร่วมของผู้เกี่ยวข้องในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ในระบบนิเวศการเรียน “ปาล์มสิชล” ได้แก่ 1) เกษตรกรผู้ปลูกปาล์มน้ำมัน ให้ความรู้ ในการลงทุน การปลูกปาล์มน้ำมัน และการบำรุงดูแลรักษา 2) ผู้ประกอบกอบการรับซื้อปาล์มน้ำมัน ให้ความรู้ด้านกลไกราคา และตลาด ราคาการรับซื้อปาล์มน้ำมัน 3) เจ้าหน้าที่สำนักงานเกษตร อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช ผู้สนับสนุนและการส่งเสริมในการปลูกปาล์มน้ำมัน ด้านที่ 3 กิจกรรมการเรียนการสอนโดยใช้พื้นจริง เพื่อสร้างความเข้าใจด้านการผลิต กลไกราคา และตลาด ในปัจจุบัน ยังไม่มีการนำระบบนิเวศการเรียนรู้ “ปาล์มสิชล” มาใช้ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้

การพัฒนาครูเพื่อพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาเสริมสร้างสมรรถนะในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ

ศศิธร ลุนศิลา — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาครูและพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ โรงเรียนในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ จำนวน 4 แห่ง ผู้ให้ข้อมูลหลักประกอบด้วยผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน การดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 5 ระยะ ได้แก่ (1) การศึกษาความต้องการจำเป็นของการพัฒนาครูและหลักสูตรสถานศึกษา (2) การพัฒนาและตรวจสอบประสิทธิภาพของการฝึกอบรมครู (3) การจัดทำหลักสูตรสถานศึกษาเสริมสร้างสมรรถนะในการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (4) การทดลองใช้หลักสูตรในสถานศึกษาจริง (5) การประเมินเพื่อพัฒนาหลักสูตร โดยใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสานทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กระบวนการวิจัยมุ่งเน้นการมีส่วนร่วมของครูในทุกขั้นตอน ตั้งแต่การวิเคราะห์ปัญหา การออกแบบกิจกรรม การทดลองใช้ การสะท้อนผล และการปรับปรุงหลักสูตรอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้การพัฒนาสอดคล้องกับบริบทของผู้เรียน โรงเรียน และชุมชนอย่างแท้จริง

ผลการวิจัยพบว่า โรงเรียนมีความต้องการจำเป็นในการพัฒนาครูและหลักสูตรสถานศึกษาในระดับสูง การฝึกอบรมครูมีประสิทธิภาพของกระบวนการและผลลัพธ์เป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 หลักสูตรสถานศึกษาที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสม สอดคล้องกับบริบทของโรงเรียน และสามารถนำไปใช้ในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกได้อย่างเป็นรูปธรรม ส่งผลให้ครูมีความเข้าใจในการออกแบบการเรียนรู้ การจัดกิจกรรมที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ และการประเมินสมรรถนะของผู้เรียนเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน นอกจากนี้ การสังเคราะห์ผลลัพธ์ของงานวิจัยเชิงพัฒนาแสดงให้เห็นคุณค่าของงานวิจัยในลักษณะ “5 ชั้นคุณค่า” ได้แก่ คุณค่าเชิงผลิตผล คุณค่าเชิงกระบวนการพัฒนา คุณค่าเชิงแนวปฏิบัติที่เป็นเลิศ คุณค่าเชิงองค์ความรู้ใหม่ และคุณค่าเชิงการขยายผลและความยั่งยืนในระดับระบบ

การจัดกิจกรรมธาราพลานามัยของครูผู้สอนสำหรับนักเรียนออทิสติกโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ฝ่ายการศึกษาพิเศษ

ศักดาเดช สิงคิบุตร — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลการจัดกิจกรรมธาราพลานามัยของครูผู้สอนสำหรับนักเรียนออทิสติกของครูผู้สอนสำหรับเด็กออทิสติก 3 ด้าน ได้แก่ ด้านการพัฒนาหลักสูตร ด้านกระบวนการเรียนรู้และด้านวัดผลประเมินผลการเรียนรู้ 2) เปรียบเทียบผลของภาวะออทิสติกก่อน-หลังการเข้าร่วมกิจกรรมธาราพลานามัยของนักเรียนออทิสติก การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักเรียนออทิสซึมที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ ศึกษาอยู่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ฝ่ายการศึกษาพิเศษ จำนวน 11 คน ปีการศึกษา 2567 และครูผู้สอนกิจกรรมธาราพลานามัยจำนวน 11 คน เครื่องมือในการวิจัยมีแบบประเมินผลการรักษาออทิสซึม (ฉบับภาษาไทย) ตามหลักสูตรการเรียนกิจกรรมธาราพลานามัย แบบบันทึกผลการเข้าร่วมกิจกรรมรายชั่วโมงและแบบสอบถามการมีส่วนร่วมของครูผู้สอน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่าที t-test แบบ (test dependent)

ผลการวิจัยพบว่า 1) ครูสอนได้มีส่วนร่วมการจัดกิจกรรมธาราพลานามัยสำหรับนักเรียน ออทิสติก 3 ด้าน ได้แก่ ด้านการพัฒนาหลักสูตร ผลอยู่ในระดับปานกลาง ด้านกระบวนการเรียนรู้ ผลอยู่ในระดับปานกลางและด้านการวัดประเมินผลการเรียนรู้ มีผลอยู่ในระดับมาก ผลของกิจกรรมธาราพลานามัยต่อภาวะออทิสซึมของนักเรียน เปรียบเทียบคะแนนภาวะออทิสซึมของนักเรียนก่อนและหลังเข้าร่วมกิจกรรม พบว่า คะแนนเฉลี่ยหลังเข้าร่วมกิจกรรมฯ ลดลงจากก่อนเข้าร่วมกิจกรรมฯ และเมื่อทดสอบนัยสำคัญทางสถิติพบว่า คะแนนลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 หมายความว่า การจัดกิจกรรมธาราพลานามัยโดยมีครูผู้สอนดูแลนักเรียนอย่างใกล้ชิด อัตราส่วน 1:1 ช่วยลดภาวะออทิสซึมของได้อย่างมีประสิทธิภาพ

สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย

สกาวใจ น้อยยะ — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาประสิทธิผลของครู 3) ศึกษาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของครู การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสาเหตุ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย จำนวน 142 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้การวิจัยเป็นแบบสอบ ถามซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.99 และผลความเที่ยงตรง IOC รายข้อมีค่า 0.67 -1.00 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์วิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบ
มีขั้นตอน

ผลการวิจัยพบว่า 1) สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
2) ประสิทธิผลของครู โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และ 3) สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของครู โดยการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันมีความสัมพันธ์ในทาง บวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 แต่ละด้านพบว่า สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่มีความ สัมพันธ์กับประสิทธิผลของครูสูงที่สุด คือ ด้านการทำงานเครือข่าย (X₄) และสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของครูสูงสุด คือ ด้านการสื่อสารและจูงใจ (X₁) ด้านการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล (X₆) ด้านการทำงานเป็นทีมเครือข่าย (X₄) และด้านการรักษาวินัยคุณธรรมจริยธรรม (X₅) โดยมีค่าสัมประสิทธิ์พหุคูณเท่ากับ 0.812 (r = 0.812) พยากรณ์ได้ร้อยละ 65.90 ( = 0.659) และมีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการประมาณค่า 0.303 ซึ่งมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 สามารถสร้างสมการถดถอยโดยการคำนวณหาค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยของตัวพยากรณ์ในรูปแบบคะแนนมาตรฐาน คือ Zy = 0.330(ZX₁) + 0.321(ZX₆) + 0.281(ZX₄) + 0.200(ZX₅)

การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันโมเดลภาวะผู้นำพลังบวกของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1

จันทร์จุฑา สารพิมพา — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์โมเดลองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ของภาวะผู้นำพลังบวกของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1 การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.987 ประชากรกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1 ปีการศึกษา 2568 รวม 240 คน ที่ได้จากการสุ่มแบบชั้นภูมิ โดยทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐานและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป Jamovi

ผลการวิจัยพบว่า ภาวะผู้นำพลังบวกของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1 โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับ “มาก” และองค์ประกอบด้านการส่งเสริมความก้าวหน้าทางวิชาชีพมีค่าเฉลี่ยสูงสุด โมเดลภาวะผู้นำพลังบวกของผู้บริหารสถานศึกษาที่พัฒนาขึ้นมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ซึ่งมีค่าวัดระดับความสอดคล้อง คือ χ²=76.8, df=61, P-value=0.084, CFI=0.997, TLI=0.994, SRMR=0.017 และ RMSEA=0.033 โดยมีค่าน้ำหนักองค์ประกอบเป็นบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ทุกองค์ประกอบ เรียงลำดับน้ำหนักองค์องค์ประกอบจากมากไปหาน้อย ดังนี้ การสร้างความสัมพันธ์เชิงบวก การเป็นแบบอย่างเชิงจริยธรรม การสร้างบรรยากาศโรงเรียนเชิงบวก การส่งเสริมความก้าวหน้าทางวิชาชีพ และการมองโลกในแง่ดี ตามลำดับ ผลการศึกษายืนยันว่าโมเดลภาวะผู้นำพลังบวกมีความตรงเชิงโครงสร้างและสามารถนำไปใช้เป็นกรอบแนวทางในการพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษา เพื่อเสริมสร้างวัฒนธรรมองค์กรเชิงบวก ส่งเสริมความก้าวหน้าทางวิชาชีพรวมถึงคุณภาพชีวิตที่ดีของครูและผู้เรียน ตลอดจนสามารถยกระดับคุณภาพการศึกษาได้อย่างยั่งยืน

การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของการบริหารจัดการเรียนรู้เชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1

วิริยาภรณ์ องค์นาม — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์โมเดลองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ของการบริหารจัดการเรียนรู้เชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1 ซึ่งเป็นกลไกสำคัญในการยกระดับคุณภาพผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 โดยใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 240 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิตามขนาดของโรงเรียนเป็น 3 กลุ่ม คือ ขนาดเล็ก ขนาดกลาง และขนาดใหญ่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่าความตรงเชิงเนื้อหาอยู่ระหว่าง 0.60-1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเท่ากับ 0.966 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐานและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirmatory Factor Analysis: CFA)

ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบของการบริหารจัดการเรียนรู้เชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1 ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ 12 ตัวบ่งชี้ ผลการทดสอบโมเดลองค์ประกอบเชิงสมมุติฐานมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (χ²= 39.9, df = 47, χ²/df = 0.848, P-Value = 0.759, RMSEA =0.000, SRMR =0.016, CFI = 1.000, TLI = 1.003) องค์ประกอบในรูปคะแนนมาตรฐานมีค่าน้ำหนักองค์ประกอบ (Factor Loading) ตั้งแต่ 0.859-0.976 โดยองค์ประกอบที่มีค่าน้ำหนักสูงสุดคือ การพัฒนาสมรรถนะครู รองลงมาคือ การพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะ การสร้างวิสัยทัศน์การเรียนรู้เชิงรุก และการใช้สื่อการเรียนรู้ปัญญาประดิษฐ์ ตามลำดับ ผลการวิจัยสะท้อนว่าองค์ประกอบทั้ง 4 ด้านมีความสัมพันธ์เชื่อมโยงกันอย่างเป็นระบบ และสามารถใช้เป็นกรอบในการกำหนดนโยบาย วางแผน และพัฒนาการบริหารจัดการเรียนรู้เชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษา เพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียนและประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ให้สอดคล้องกับบริบทการศึกษาในปัจจุบันได้อย่างยั่งยืน

การวิเคราะห์องค์ประกอบภาวะผู้นำในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยเอกชน

เอนก ประดิษฐารมณ์ — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความสำคัญของภาวะผู้นำในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยเอกชน และ 2) วิเคราะห์องค์ประกอบภาวะผู้นำในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี ในมหาวิทยาลัยเอกชน การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ ได้จากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างอย่างง่าย โดยวิธีจับสลาก เพื่อให้ได้รายชื่อมหาวิทยาลัยเอกชนในจังหวัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 10 แห่ง และทำการแจกแบบสอบถามรวมทั้งสิ้น 800 ตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามภาวะผู้นำในศตวรรษที่ 21 แบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 71 ข้อ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการแจกแบบสอบถามแก่นักศึกษาระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยที่เป็นกลุ่มตัวอย่าง และตรวจสอบความสมบูรณ์ของข้อมูลก่อนนำไปวิเคราะห์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ เพื่อศึกษาองค์ประกอบภาวะผู้นำในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษา

ผลการวิจัยพบว่า 1) ค่าเฉลี่ยของระดับความสำคัญของภาวะผู้นำในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยเอกชน ส่วนใหญ่อยู่ในระดับมาก 2) ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบ ได้องค์ประกอบภาวะผู้นำในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี ในมหาวิทยาลัยเอกชน ทั้งสิ้น 9 องค์ประกอบ ได้แก่ ด้านสมรรถนะด้านการทำงานและความสัมพันธ์ ด้านการทำงานเชิงคุณธรรมและความคิดสร้างสรรค์ ด้านการปรับตัวและเผชิญความท้าทายในการทำงาน ด้านการทำงานเชิงรุกและการคิดวิเคราะห์ ด้านการทำงานให้บรรลุเป้าหมาย ด้านการพัฒนาตนเอง ด้านวินัยในการทำงานและการสื่อสาร ด้านการวางแผนและแก้ปัญหาในงาน และด้านความรับผิดชอบในงาน

ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับงานระบบดูเเลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษายุค BANI World สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 3

ณัฐชนน ฦๅชา — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาในยุค BANI World 2) ศึกษาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษาในยุค BANI World และ 3) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 3 การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสหสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำนวน 321 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ โดยมีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาระหว่าง 0.67–1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ 0.903 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน

ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษายุค BANI World โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีการปฏิบัติสูงสุด คือ การคำนึกถึงความเป็นปัจเจกบุคคล รองลงมา คือ การสร้างวิสัยทัศน์ 2) งานระบบดูเเลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษายุค BANI World โดยภาพรวมมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีการปฏิบัติสูงสุด คือ การป้องกันและแก้ไข รองลงมา คือ การรู้จักผู้เรียนเป็นรายบุคคล และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษายุค BANI World โดยภาพรวมมีความสัมพันธ์กันในระดับสูงมาก (r=0.812) ตัวแปรที่มีค่าความสัมพันธ์กันสูงสุด คือ การสร้างแรงบันดาลใจกับงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษา มีความสัมพันธ์กันในระดับสูง (r=0.654) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการบริหารตามหลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1

พรทิพย์ วงค์วิลาศ — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์การบริหารตามหลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1 2) ศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการบริหารตามหลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารสถานศึกษา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน 332 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น

ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันของการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาล โดยรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.31) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือหลักฉันทามติ รองลงมาคือหลักการมีส่วนร่วม และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือหลักประสิทธิภาพ ส่วนสภาพที่พึงประสงค์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.59) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือหลักความเสมอภาค รองลงมาคือหลักประสิทธิภาพ และหลักนิติธรรม ผลการวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการบริหารตามหลักธรรมาภิบาล พบว่า โดยรวมมีค่าดัชนีความต้องการจำเป็นเท่ากับ 0.06 เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่มีความต้องการจำเป็นสูงสุดคือหลักประสิทธิภาพ รองลงมาคือหลักความรับผิดชอบ หลักความคุ้มค่า และหลักประสิทธิผล ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าการพัฒนาการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลควรให้ความสำคัญกับการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารงาน ความรับผิดชอบ และใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการกำหนดแนวทางพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษาให้มีสมรรถนะเชิงธรรมาภิบาลมากยิ่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพื่อเสริมสร้างระบบการบริหารที่โปร่งใสมีประสิทธิภาพ และนำไปสู่การพัฒนาคุณภาพการศึกษาอย่างยั่งยืน

ความต้องการจำเป็นการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2

นารา ศรีกุดเลาะ — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขนาดเล็ก และ 2) ศึกษาความต้องการจำเป็นในการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2 การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้รับผิดชอบงานวิชาการในโรงเรียนขนาดเล็ก จำนวน 188 คน ได้มาโดยการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตรของ Taro Yamane และการสุ่มแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ ครอบคลุมการบริหารงานวิชาการ 5 ด้าน ได้แก่ การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา การพัฒนากระบวนการเรียนรู้ การพัฒนาสื่อและเทคโนโลยีทางการศึกษา การวัดและประเมินผลรวมถึงการเทียบโอนผลการเรียน และการนิเทศการศึกษา วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง

ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันของการบริหารงานวิชาการโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือด้านการนิเทศการศึกษา ส่วนสภาพที่พึงประสงค์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือด้านการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ สำหรับความต้องการจำเป็นพบว่า โดยรวมมีค่าดัชนี PNImodified เท่ากับ 0.18 โดยด้านที่มีความต้องการจำเป็นสูงที่สุดคือ ด้านการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ รองลงมา ได้แก่ ด้านการพัฒนาสื่อและเทคโนโลยีทางการศึกษา ด้านการวัดผลประเมินผลและเทียบโอนผลการเรียน ด้านการนิเทศการศึกษา และด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าการพัฒนากระบวนการเรียนรู้และการใช้สื่อเทคโนโลยีเป็นประเด็นสำคัญ ในการยกระดับคุณภาพการจัดการเรียนรู้และผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียนในโรงเรียนขนาดเล็ก

การพัฒนาแบบวัดความสามารถในการคิดเชิงคำนวณในรายวิชาคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จังหวัดหนองบัวลำภู

ญาณวุฒิ บุตรสมบัติ — 2026-06-30

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและหาคุณภาพของแบบวัดความสามารถในการคิดเชิงคำนวณ 2) สร้างเกณฑ์ปกติและสร้างคู่มือการใช้แบบวัดความสามารถในการคิดเชิงคำนวณ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในจังหวัดหนองบัวลำภู จำนวน 450 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดฯ เป็นแบบวัดเชิงสถานการณ์แบบเลือกตอบ 4 ตัวเลือก การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าดัชนีความสอดคล้อง ความยาก อำนาจจำแนก ความเชื่อมั่น คะแนนมาตรฐานทีปกติ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลวิจัย พบว่า 1) แบบวัดความสามารถในการคิดเชิงคำนวณที่สร้างขึ้น มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) ของผู้เชี่ยวชาญอยู่ระหว่าง 0.80 - 1.00 ความยากอยู่ระหว่าง 0.22 - 0.80 อำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.20 - 0.48 ความแปรปรวนของคะแนนรวมเท่ากับ 66.51 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.88 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าแบบวัดฯมีคุณภาพ และมีความน่าเชื่อถือในระดับสูง 2) เกณฑ์ปกติที่สร้างขึ้นจากการแปลงคะแนนดิบเป็นคะแนนมาตรฐานทีปกติ สามารถแบ่งระดับความสามารถในการคิดเชิงคำนวณของนักเรียนออกเป็น 5 ระดับ ได้แก่ ระดับดีมาก (T65 ขึ้นไป) จำนวน 36 คน ระดับดี (T56 - T63) จำนวน 75 คน ระดับปานกลาง (T45 - T54) จำนวน 142 คน ระดับอ่อน (T37 - T42) จำนวน 79 คน และระดับอ่อนมาก (ต่ำกว่า T35) จำนวน 68 คน และคู่มือการใช้แบบวัดความสามารถในการคิดเชิงคำนวณ ในรายวิชาคณิตศาสตร์ ที่สร้างขึ้น มีค่าเฉลี่ยของการประเมินอยู่ที่ 4.64 และมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานที่ 0.51

การพัฒนาระบบปฏิบัติการสอนในสถานศึกษาแบบมีส่วนร่วมของนิสิตสงฆ์ หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยสงฆ์ในพื้นที่ภาคเหนือตอนล่าง

ปุณณภพ ชมชื่น — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์สภาพปัจจุบันและปัญหาของระบบปฏิบัติการสอนในสถานศึกษาของนิสิตสงฆ์ หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยสงฆ์ในพื้นที่ภาคเหนือตอนล่าง (2) พัฒนาระบบปฏิบัติการสอนแบบมีส่วนร่วมสำหรับนิสิตสงฆ์ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 18 รูป/คน ได้แก่ นิสิตสงฆ์ชั้นปีที่ 4 นิสิตสงฆ์ศิษย์เก่า ครูพี่เลี้ยง อาจารย์นิเทศก์ และผู้เชี่ยวชาญ เก็บข้อมูลด้วยแบบสัมภาษณ์เชิงลึกกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงธีม ตรวจสอบความน่าเชื่อถือด้วยการตรวจสอบแบบสามเส้า การดำเนินการวิจัยครอบคลุมการศึกษาจากประสบการณ์จริงของผู้เกี่ยวข้องในสนามปฏิบัติการสอน เพื่อให้เข้าใจเงื่อนไข บริบท ข้อจำกัด และความต้องการในการพัฒนาระบบอย่างรอบด้าน รวมทั้งนำข้อมูลที่ได้มาใช้เป็นฐานในการออกแบบระบบที่เชื่อมโยงการทำงานของทุกภาคส่วนให้เกิดความชัดเจน ต่อเนื่อง และสอดคล้องกับบริบทของมหาวิทยาลัยสงฆ์มากขึ้น

ผลการวิจัยพบว่า ระบบปฏิบัติการสอนของนิสิตสงฆ์ยังมีลักษณะกระจัดกระจาย ขาดการบูรณาการเชิงระบบ และพึ่งพาการประสานงานเฉพาะบุคคล ส่งผลให้เกิดปัญหาด้านความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัย โรงเรียน และวัด การเตรียมความพร้อม การนิเทศ การประเมินผล และบทบาทซ้อนระหว่างความเป็นพระกับความเป็นนิสิตครู จากข้อค้นพบดังกล่าว ผู้วิจัยได้พัฒนา PIT-PST Model ซึ่งประกอบด้วยความร่วมมือแบบไตรภาคี กระบวนการ Co-Planning, Co-Teaching, Co-Reflection และ Co-Evaluation รวมทั้งกลไกข้อมูลย้อนกลับเพื่อพัฒนาระบบอย่างต่อเนื่อง องค์ความรู้สำคัญคือ การมองการปฏิบัติการสอนของนิสิตสงฆ์ในฐานะระบบปฏิบัติการเชิงสังคมที่ต้องออกแบบบนฐานความร่วมมือ ความไวต่อบริบท และความสมดุลระหว่างสมรรถนะวิชาชีพครูกับอัตลักษณ์ความเป็นนิสิตสงฆ์ เพื่อให้ระบบนำไปใช้ได้จริงและพัฒนาอย่างยั่งยืน

ความสัมพันธ์ปัจจัยเชิงนโยบายการบริหารจัดการด้านผู้สูงอายุ : กรณีศึกษาเขตเทศบาลตำบลหนองบัว จังหวัดอุดรธานี

ภารวี ศรีทองสุก — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสภาพทั่วไปของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลหนองบัว จังหวัดอุดรธานี 2) ศึกษาความสัมพันธ์ของนโยบายการบริหารจัดการของเทศบาลตำบลหนองบัว จังหวัดอุดรธานี 3) เพื่อเสนอนโยบายการบริหารจัดการด้านผู้สูงอายุของเทศบาลตำบลหนองบัว จังหวัดอุดรธานี การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรกลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้สูงอายุ 60 ปีขึ้นไปในเขตเทศบาลตำบลหนองบัว จังหวัดอุดรธานี ผู้วิจัยสุ่มกลุ่มตัวอย่างจากประชากรผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในเขตพื้นที่ของเทศบาลตำบลหนองบัว จำนวน 4,320 คน จากนั้นนำมาคำนวณหากลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของ Taro Yamane จากผลที่คำนวณจึงได้ประชากรกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลหนองบัว จำนวน 366 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยใช้แบบสอบถาม สถิติและการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน

ผลการวิจัยพบว่า เมื่อพิจารณาจากความสัมพันธ์ของปัจจัยเชิงนโยบายการบริหารจัดการเป็นรายด้าน โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านการเรียนรู้สำหรับผู้สูงอายุ ด้านการส่งเสริมการพัฒนา ด้านอาสาสมัครผู้ดูแลผู้สูงอายุ ด้านการสงเคราะห์และสวัสดิการผู้สูงอายุ และด้านการซ่อมแซมที่อยู่อาศัย ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยเชิงนโยบายพบว่า แต่ละด้านมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูง โดยเฉพาะด้านการเรียนรู้กับด้านอาสาสมัครผู้ดูแลผู้สูงอายุ ด้านการส่งเสริมการพัฒนากับด้านการเรียนรู้ ด้านการสงเคราะห์กับด้านการพัฒนา รวมถึงด้านการซ่อมแซมที่อยู่อาศัยซึ่งสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับหลายด้าน ทั้งการสงเคราะห์ การพัฒนา และการเรียนรู้ ผลดังกล่าวสะท้อนความจำเป็นในการบูรณาการนโยบายท้องถิ่น อาสาสมัคร งบประมาณ และฐานข้อมูล เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุอย่างทั่วถึง ต่อเนื่อง เป็นธรรม และยั่งยืนต่อไป

กรอบแนวคิด 4C-SMART สำหรับการกำกับดูแลปัญญาประดิษฐ์ในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล

สว่างนภา ต่วนภูษา — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการจำเป็นในการใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อการบริหารจัดการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี 2) พัฒนากรอบแนวคิดการกำกับดูแลปัญญาประดิษฐ์สำหรับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตามกรอบ 4C-SMART 3) ตรวจสอบความเหมาะสมขององค์ประกอบและโครงสร้างโดยผู้เชี่ยวชาญ และ 4) ทดลองใช้และประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ต่อการบริหารและนโยบายอุดมศึกษา การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน 4 ระยะ ได้แก่ ศึกษาความต้องการจำเป็นจากอาจารย์ในระบบมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 400 คน พัฒนากรอบแนวคิดจากผลการศึกษาและวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง ตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ 9 คน ทดลองใช้กับผู้เข้าร่วม 16 คน และประเมินโดยผู้ประเมิน 15 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถาม แบบประเมิน และแบบสะท้อนผล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ดัชนีความต้องการจำเป็น และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1) ความต้องการใช้ AI ในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีอยู่ในระดับสูง โดยเด่นชัดด้านการวางแผนและบริหารจัดการ การจัดการเรียนการสอน และการสนับสนุนทรัพยากร 2) กรอบ 4C-SMART ประกอบด้วย 2 มิติหลัก คือ มิติความพร้อมขององค์กร 4C ได้แก่ ความชัดเจน การบูรณาการอย่างครอบคลุม การสื่อสาร และสมรรถนะ และมิติกลไกการกำกับดูแล SMART ได้แก่ การวางแผนเชิงกลยุทธ์ ระบบการจัดการ การเรียนรู้เชิงปรับตัว การเพิ่มประสิทธิภาพทรัพยากร และตัวชี้วัดการเปลี่ยนแปลง 3) ทุกองค์ประกอบมีค่าความตรงเชิงเนื้อหาระหว่าง 0.80–1.00 และ 4) กรอบแนวคิดมีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ระดับมากที่สุด จึงใช้เป็นฐานเชิงนโยบายและแนวปฏิบัติสำหรับการกำกับดูแล AI ในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีอย่างเป็นระบบ โปร่งใส รับผิดชอบ และตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลของอุดมศึกษา

ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการบริหารจัดการที่ดีของเทศบาลเมือง : กรณีศึกษาเทศบาลเมืองในจังหวัดอุดรธานี

พีรพัฒน์ เพ็งทอง — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการบริหารจัดการของเทศบาลเมืองในจังหวัดอุดรธานี 2) วิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการบริหารจัดการที่ดีของเทศบาลเมือง 3) เสนอแนะแนวทางการพัฒนาของเทศบาลเมืองให้เป็นเทศบาลที่มีการบริหารจัดการที่ดี การวิจัยนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างประชากรที่อาศัยอยู่ในเขตเทศบาลเมืองเจ้าหน้าที่ซึ่งประกอบ ไปด้วย อำนวยการท้องถิ่น นักวิชาการ ลูกจ้างประจำและพนักงานจ้าง 3 แห่ง จำนวน 513 คน คือ เทศบาลเมืองหนองสำโรง 261 คน เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ 81 คน และเทศบาลเมืองบ้านดุง 171 คน ผู้วิจัยใช้สูตร Taro Yamane ในการคำนวณขนาดประชากรกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 345 คน เครื่องมือวิจัยใช้แบบสอบถาม สถิติและการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า การวิเคราะห์ระดับความคิดเห็นต่อปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการที่ดีของเทศบาลเมืองในจังหวัดอุดรธานี จากการแจกแบบสอบถามโดยใช้ค่าเฉลี่ยในการวิเคราะห์ข้อมูล เมื่อพิจารณาในภาพรวม พบว่า อยู่ในระดับมากที่สุด ค่าเฉลี่ยรวมอยู่ที่ 4.30 (SD = 0.53) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ กระบวนการในการดำเนินงาน การมีส่วนร่วมของประชาชน ประสิทธิภาพ ประสิทธิผล บุคลากร ความสามารถในการให้บริการ งบประมาณ วิธีการบริหารจัดการ โครงสร้างองค์กร หลักธรรมาภิบาล และปัจจัยที่มีสหสัมพันธ์ขนาดปานกลาง หรือความสัมพันธ์กันปานกลาง คือ ปัจจัยระหว่าง วิธีการบริหารจัดการและความสามารถในการให้บริการ วิธีการบริหารจัดการและบุคลากร งบประมาณและความสามารถในการให้บริการ โดยมีการนำปัจจัยที่มีสหสัมพันธ์ที่มีขนาดปานกลาง หรือมีความสัมพันธ์กันปานกลาง มาวิเคราะห์แนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการที่ดีของเทศบาลเมืองในจังหวัดอุดรธานี

ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยการเช่าช่วง

สังเวียน เทพผา — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิด ทฤษฎีเกี่ยวกับสัญญา การเช่า และการเช่าช่วง (2) ศึกษาสภาพปัญหาข้อเท็จจริงและปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับสัญญาการให้สิทธิในการเช่าช่วงของไทย (3) ศึกษาและวิเคราะห์เปรียบเทียบมาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวกับสัญญาการให้สิทธิในการเช่าช่วงของไทยและต่างประเทศ (4) ศึกษาถึงแนวทางปรับปรุงกฎหมายไทยให้สอดคล้องกับบริบทปัจจุบัน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร โดยศึกษาบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พระราชบัญญัติการเช่าอสังหาริมทรัพย์เพื่อพาณิชยกรรมและอุตสาหกรรม พ.ศ. 2542 แนวคำพิพากษาศาลฎีกา ตลอดจนกฎหมายของอังกฤษ สหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส และเยอรมนี

ผลการวิจัยพบว่า บทบัญญัติเกี่ยวกับการเช่าช่วงในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 544 และ 545 มีลักษณะเป็นหลักทั่วไป มิได้กำหนดความสัมพันธ์ทางกฎหมายระหว่างผู้ให้เช่า ผู้เช่า และผู้เช่าช่วงไว้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะในเรื่องขอบเขตความยินยอมและความรับผิดโดยตรงของผู้เช่าช่วง ส่งผลให้ต้องอาศัยการตีความตามหลักกฎหมายทั่วไปและแนวคำพิพากษาเป็นสำคัญ อันก่อให้เกิดความไม่แน่นอนทางกฎหมาย ขณะเดียวกัน สิทธิการเช่าในปัจจุบันมีมิติทางเศรษฐกิจและสามารถใช้เป็นเครื่องมือทางพาณิชยกรรมได้ ซึ่งกฎหมายไทยยังรองรับได้อย่างจำกัด เมื่อเปรียบเทียบกับกฎหมายต่างประเทศ พบว่า หลายระบบยอมรับการโอนหรือเช่าช่วงเป็นหลักทั่วไป โดยเปิดโอกาสให้จำกัดสิทธิได้ภายใต้เงื่อนไขที่สมเหตุสมผล จึงเสนอให้มีการบัญญัติหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการเช่าช่วงและการโอนสิทธิการเช่าไว้โดยชัดแจ้ง กำหนดขอบเขตความยินยอม ความรับผิด และการใช้สิทธิในทางพาณิชยกรรม เพื่อเสริมสร้างความแน่นอนทางกฎหมายและสนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ปัจจุบัน

แนวทางการสร้างอาชีพเพื่อเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจให้กับผู้สูงอายุในเขตอำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด

ปิยพรวดี ทองดี — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาศักยภาพและคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุ และ (2) ศึกษาแนวทางการสร้างอาชีพที่เหมาะสมเพื่อเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจให้กับผู้สูงอายุในเขตอำเภอ เสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสานเชิงกรณีศึกษา เก็บข้อมูลจากผู้สูงอายุ 60 คน ซึ่งกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามหลักความเพียงพอของการศึกษาเชิงสำรวจในชุมชนและความอิ่มตัวของข้อมูล โดยคัดเลือกแบบไม่อาศัยความน่าจะเป็นด้วยวิธีเจาะจง และขยายรายชื่อด้วยวิธีลูกโซ่ เครื่องมือประกอบด้วยแบบสอบถาม 4 ตอน รวม 20 ข้อ แบบสัมภาษณ์ และเวทีสนทนากลุ่มกับผู้ให้ข้อมูลหลัก 12 คน จาก 4 กลุ่มอาชีพ ข้อมูลเชิงปริมาณวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์เนื้อหาและสังเคราะห์ประเด็นตามวัตถุประสงค์

ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงอายุมีศักยภาพและคุณค่าในตนเอง ส่วนใหญ่มีสุขภาพแข็งแรง มีประสบการณ์ด้านเกษตรกรรม การค้าขาย งานหัตถกรรม และการแปรรูปอาหาร ยังต้องการทำงานเพื่อสร้างรายได้เสริม ลดความเหงา และรักษาบทบาททางสังคม อาชีพที่เหมาะสมควรเป็นงานเบา ทำได้ที่บ้าน ใช้ภูมิปัญญาเดิม ใช้ทุนไม่สูง และเชื่อมโยงตลาดชุมชน โดยเน้นความเหมาะสมกับวัย สุขภาพ เวลา ครอบครัว ความปลอดภัย ภูมิปัญญาท้องถิ่น การรวมกลุ่ม การพัฒนาผลิตภัณฑ์ การประชาสัมพันธ์ออนไลน์ และการเชื่อมโยงผู้ซื้อ เพื่อขยายโอกาสรายได้เสริม ลดภาระครอบครัว แนวทางการสร้างอาชีพควรดำเนินการแบบบูรณาการระหว่างภาครัฐ ชุมชน ครอบครัว และเครือข่ายการตลาด โดยสนับสนุนการฝึกอบรม งบประมาณ วัสดุอุปกรณ์ สุขภาพ และช่องทางจำหน่าย การพัฒนาอาชีพที่เหมาะสมช่วยเสริมการพึ่งพาตนเอง เพิ่มรายได้ ยกระดับคุณภาพชีวิต และทำให้ผู้สูงอายุเป็นทรัพยากรที่มีคุณค่าของสังคมไทยอย่างยั่งยืน

ความสัมพันธ์ของปัจจัยเชิงนโยบายและการบริหารที่เอื้อต่อความสำเร็จของสินค้าของฝากของที่ระลึก กรณีศึกษา: กลุ่มวิสาหกิจชุมชน “นาคกี้” จังหวัดบึงกาฬ

ธัญญรัตน์ โคตรวันดี — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพบริบทการดำเนินงานและกระบวนการพัฒนาสินค้าของฝากของที่ระลึกของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน “นาคกี้” จังหวัดบึงกาฬ 2) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยเชิงนโยบายและการบริหารที่เอื้อต่อความสำเร็จของสินค้าของฝากของที่ระลึกของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน “นาคกี้” จังหวัดบึงกาฬ และ 3) เสนอนโยบายการบริหารจัดการที่เอื้อต่อความสำเร็จของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน “นาคกี้” จังหวัดบึงกาฬ การวิจัยนี้ใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรที่ปฏิบัติงานในหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง 9 หน่วยงาน สมาชิกกลุ่มวิสาหกิจชุมชน “นาคกี้” และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในพื้นที่จังหวัดบึงกาฬ จำนวน 247 คน โดยกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีสำมะโนหรือใช้ประชากรทั้งหมด เนื่องจากประชากรมีจำนวนจำกัดและสามารถเข้าถึงได้ครบถ้วน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน

ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพบริบทการดำเนินงานและกระบวนการพัฒนาสินค้าของฝากของที่ระลึกโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ การตลาดและช่องทางการจัดจำหน่าย รองลงมาคือ การเงิน และการสนับสนุนจากหน่วยงานภาครัฐ 2) ปัจจัยเชิงนโยบายและการบริหารมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูง โดยคู่ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์สูง ได้แก่ การมีส่วนร่วมของสมาชิกกับการเงิน การสนับสนุนจากภาครัฐกับการตลาด และการพัฒนาผลิตภัณฑ์ตามอัตลักษณ์ท้องถิ่นกับการตลาด 3) ข้อเสนอเชิงนโยบายควรมุ่งบูรณาการหน่วยงานภาครัฐ สนับสนุนมาตรฐานผลิตภัณฑ์ งบประมาณ การตลาดออนไลน์ และการสร้างแบรนด์จากอัตลักษณ์พญานาค ควบคู่กับการบริหารการเงินที่โปร่งใสและการมีส่วนร่วมของสมาชิก เพื่อให้ “นาคกี้” เป็นสินค้าชุมชนที่เติบโตอย่างยั่งยืน

การศึกษาความคิดเห็นของผู้บริโภคต่อคุณภาพอาหารของแผนกจัดเตรียม (CO) ของครัวการบินไทย

ณพร เจียมโฆสิต — 2026-06-30

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความคิดเห็นของผู้บริโภคต่อคุณภาพด้านโภชนาการของแผนกจัดเตรียมอาหาร (CO) ครัวการบินไทย 2) ศึกษาความคิดเห็นของผู้บริโภคต่อคุณภาพด้านประสาทสัมผัสของแผนกจัดเตรียมอาหาร (CO) ครัวการบินไทย 3) ศึกษาความคิดเห็นของผู้บริโภคต่อคุณภาพด้านรักษาสภาพนิเวศกับสังคมของแผนกจัดเตรียมอาหาร (CO) ครัวการบินไทย การวิจัยเป็นเชิงปริมาณ ประชากรคือผู้ใช้บริการบริษัทการบินไทย จำนวน 400 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบสะดวก สถิติในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า ผู้บริโภคมีความคิดเห็นต่อคุณภาพอาหารในด้านคุณภาพทางโภชนาการโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อแยกออกเป็นรายปัจจัย พบว่า มีความคิดเห็นต่อปัจจัยอาหารที่มีประโยชน์ตามหลักโภชนาการอยู่ในระดับมาก รองลงมาปัจจัยการรับคุณค่าทางโภชนาการทางด้านอาหารในการบริโภคอย่างเหมาะสมในแต่ละมื้ออยู่ในระดับมาก ด้านคุณภาพทางประสาทสัมผัสโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อแยกออกเป็นรายปัจจัย พบว่า มีความคิดเห็นต่ออาหารมีรูปแบบการตกแต่งสีสันสวยงามเหมาะสมอยู่ในระดับมาก รองลงมาปัจจัยอาหารมีรสชาติที่ดีตรงตามความต้องการของลูกค้าอยู่ในระดับมาก และปัจจัยอาหารมีกลิ่นที่พึงประสงค์ตรงตามความต้องการของลูกค้าอยู่ในระดับมาก และด้านคุณภาพในแง่ของการรักษาสภาพนิเวศกับสังคมโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อแยกออกเป็นรายปัจจัย พบว่า มีความคิดเห็นต่ออาหารมีการใช้วัตถุดิบการผลิตที่เป็นธรรมชาติอยู่ในระดับมาก รองลงมาคือการใช้วัตถุดิบที่ปลอดภัย ไม่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค และการใช้วัตถุดิบหรือผลิตภัณฑ์ทางธรรมชาติอยู่ในระดับมากตามลำดับ

การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับการใช้แอปพลิเคชันเพื่อการจัดการเรียนการสอนดนตรีในประเทศไทย

ธนวัฒน์ บุตรทองทิม — 2026-06-30

การวิจัยเรื่อง การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับการใช้แอปพลิเคชันเพื่อการจัดการเรียนการสอนดนตรีในประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์องค์ความรู้ ระเบียบวิธีวิจัย และผลลัพธ์ของงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการใช้แอปพลิเคชันในการสอนดนตรี ซึ่งส่งผลต่อการพัฒนาทักษะทางดนตรีของผู้เรียน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร โดยกลุ่มตัวอย่างได้มาจากการคัดเลือกแบบเจาะจงจากงานวิจัยที่เผยแพร่ในฐานข้อมูล Thai-Journal Citation Index (TCI) จำนวน 6 เรื่อง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบบันทึกข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ และค่าเฉลี่ย ร่วมกับการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า องค์ความรู้เกี่ยวกับการใช้แอปพลิเคชันเพื่อการสอนดนตรีสามารถจำแนกได้เป็น 3 รูปแบบหลัก ได้แก่ แอปพลิเคชันแบบฝึกทักษะ แอปพลิเคชันแบบบทเรียน และแอปพลิเคชันแบบเชิงโต้ตอบ ซึ่งล้วนสนับสนุนการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลางและส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยตนเองอย่างมีประสิทธิภาพ ในด้านระเบียบวิธีวิจัย พบว่า ส่วนใหญ่เป็นการวิจัยเชิงพัฒนา โดยนิยมใช้รูปแบบ ADDIE Model ร่วมกับวิธีวิจัยแบบผสมผสาน และกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่อยู่ในระดับอุดมศึกษา สำหรับผลลัพธ์ของการใช้แอปพลิเคชัน พบว่า สามารถพัฒนาทักษะทางดนตรีของผู้เรียนได้อย่างครอบคลุมทั้งด้านการปฏิบัติ การฟัง และความรู้ความเข้าใจ อีกทั้งยังช่วยเพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและระดับความพึงพอใจของผู้เรียนให้อยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด สรุปผล แอปพลิเคชันเพื่อการจัดการเรียนการสอนดนตรีถือเป็นนวัตกรรมทางการศึกษาที่มีศักยภาพสูงในการยกระดับคุณภาพการเรียนรู้ดนตรีในประเทศไทย ทั้งในด้านกระบวนการเรียนรู้และผลลัพธ์ของผู้เรียนอย่างเป็นรูปธรรม

พุทธปรัชญาว่าด้วยอารยธรรมของสังคมอเมริกันและสังคมไทยในแนวคิดของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต)

ธนภณ สมหวัง — 2026-06-30

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์พุทธปรัชญาว่าด้วยอารยธรรมของสังคมอเมริกันและสังคมไทยในแนวคิดของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต) เมื่อศึกษาแล้วทราบว่า อารยธรรมตะวันตกเป็นรากฐานของสังคมอเมริกัน มีลักษณะเด่นด้านเหตุผลนิยม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยม อันนำไปสู่ความก้าวหน้าทางวัตถุ แต่ก่อให้เกิดวิกฤตด้านจิตวิญญาณ ความสัมพันธ์ทางสังคม และความไม่สมดุลระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ ส่วนสังคมไทยมีพื้นฐานทางสังคมที่มีความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติ และรับเอาพุทธศาสนาเป็นรากฐานทางอารยธรรม จึงเป็นสังคมที่มีดุลยภาพระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติแวดล้อม และมุ่งสู่ความสุขเชิงคุณภาพ อย่างไรก็ตาม เมื่อสังคมไทยได้พัฒนาประเทศโดยรับอิทธิพลจากวัฒนธรรมตะวันตก โดยขาดกระบวนการกลั่นกรองเชิงปัญญา ส่งผลให้เกิดการพัฒนาที่ไม่สอดคล้องกับรากฐานวัฒนธรรมของตน ข้อค้นพบสำคัญคือ การพัฒนาสังคมไทยไม่ควรลอกเลียนแบบอารยธรรมตะวันตกโดยตรง แต่ควรเรียนรู้และประยุกต์ใช้ความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และองค์ความรู้สมัยใหม่บนฐานพุทธธรรม อันเป็นรากฐานทางวัฒนธรรมของสังคมไทย เพื่อสร้างการพัฒนาที่สอดคล้องกับบริบทของตนเอง แนวคิดของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์เสนอว่า อารยธรรมที่สมบูรณ์ต้องบูรณาการความเจริญทางวัตถุเข้ากับการพัฒนามนุษย์ตามหลักไตรสิกขา ซึ่งมุ่งเสริมสร้างปัญญา คุณธรรม และความรับผิดชอบต่อส่วนรวม ควบคู่กับการตระหนักถึงความสัมพันธ์เชิงเหตุปัจจัยระหว่างมนุษย์ สังคม และธรรมชาติ ด้วยเหตุนี้ พุทธปรัชญาว่าด้วยอารยธรรม จึงอาจถือได้ว่าเป็นอารยธรรมทางเลือกสำหรับโลกยุคใหม่ ที่มุ่งสร้างดุลยภาพระหว่างความก้าวหน้าภายนอกกับการพัฒนาภายใน อันนำไปสู่สังคมที่มีความสมดุล เป็นธรรม และยั่งยืน

ทิศทางการพัฒนาคุณภาพการศึกษาโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนาของการผสานระหว่างหลักพุทธธรรมกับนวัตกรรมการเรียนรู้ยุคใหม่

พระครูสมุห์กฤตพิสิฐ กิตติธมฺโม — 2026-06-30

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอทิศทางการพัฒนาคุณภาพการศึกษาของของเรียนการกุศลยุคใหม่ ซึ่งในโลกยุคปัจจุบันที่สังคมเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ภายใต้อิทธิพลของเทคโนโลยีดิจิทัล การสื่อสารไร้พรมแดน ควบคู่ก้าวหน้าทางปัญญาประดิษฐ์ การศึกษาจึงไม่อาจดำรงอยู่เพียงในกรอบความรู้เดิมที่เน้นเฉพาะการท่องจำแบบทางเดียว หากแต่ต้องเปิดรับแนวทางใหม่ในการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง สร้างกระบวนการคิด วิเคราะห์ และเรียนรู้ด้วยตนเอง ซึ่งสังคมไทยในฐานะที่มีรากฐานทางวัฒนธรรมและศีลธรรมจากพระพุทธศาสนา จำเป็นต้องรักษาเอกลักษณ์ของการศึกษาที่มุ่งพัฒนาคนให้เป็นคนดี ควบคู่กับคนเก่งและคนทันสมัย การศึกษาของโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา จึงมีบทบาทสำคัญที่ต้องสืบทอดทั้งปัญญาและคุณธรรม เพื่อสร้างสมดุลระหว่างจริยธรรมและวิทยาการในการพัฒนาคุณภาพการศึกษาในศตวรรษที่ 21 เป็นประเด็นสำคัญที่ทุกสถาบันการศึกษาให้ความสนใจ โดยเฉพาะโรงเรียนการกุศลของวัด ซึ่งมีรากฐานให้การศึกษาแก่เยาวชนด้วยจิตวิญญาณแห่งความเมตตา และการบ่มเพาะคุณธรรมจริยธรรมควบคู่กับวิชาความรู้ การศึกษาในโรงเรียนประเภทนี้ ไม่เพียงแต่เป็นการถ่ายทอดวิชาการ แต่ยังเป็นการอบรมจิตใจ สืบทอดวัฒนธรรม และสร้างบุคลากรที่มีคุณภาพทั้งทางด้านปัญญาและคุณธรรม การผสมผสานดังกล่าว ไม่เพียงทำให้ผู้เรียนได้รับความรู้ที่ทันสมัย พร้อมยังช่วยให้มีภูมิคุ้มกันทางปัญญาและคุณธรรม สามารถใช้ชีวิตอย่างสมดุลในสังคมที่เปลี่ยนแปลงรวดเร็วได้ โรงเรียนการกุศลของวัดจึงมีบทบาทสำคัญ ในการเป็นสะพานเชื่อมระหว่างรากเหง้าแห่งภูมิปัญญา และกระแสแห่งนวัตกรรม เพื่อสร้างเยาวชนที่มีคุณภาพทั้งทางกาย จิตใจ และสติปัญญา อันจะนำไปสู่สังคมที่มีความเจริญก้าวหน้า

จิตวิทยาความรับผิดชอบต่อสังคมของคนไร้ศาสนา

พระมหาธนัช คมฺภีรญาโณ (สังฆมนญาณ) — 2026-06-30

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยทางจิตวิทยาและเหตุผลเชิงประจักษ์ที่ขับเคลื่อนความรับผิดชอบต่อสังคมของคนไร้ศาสนาโดยปราศจากเงื่อนไขทางความเชื่อ โดยอธิบายว่าศีลธรรมและพฤติกรรมที่มุ่งประโยชน์ต่อส่วนรวม มิได้ขึ้นอยู่กับศาสนาเพียงอย่างเดียว แต่สามารถเกิดขึ้นได้จากกระบวนการทางจิตวิทยา เหตุผลทางปรัชญา และค่านิยมร่วมสมัยของสังคม การศึกษานี้ใช้วิธีการวิเคราะห์เชิงเอกสาร จากแนวคิดทางจิตวิทยาสังคม ปรัชญาศีลธรรม และทฤษฎีทางสังคม เพื่ออธิบายกลไกที่ทำให้บุคคลซึ่งไม่สังกัดศาสนา สามารถพัฒนาความรับผิดชอบต่อสังคมได้อย่างมีนัยสำคัญ

ผลการวิเคราะห์พบว่า จิตวิทยาความรับผิดชอบต่อสังคม ประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญสามประการ ได้แก่ (1) การรับรู้เชิงปัญญาเกี่ยวกับผลกระทบของการกระทำต่อสังคม (2) แรงจูงใจทางอารมณ์ เช่น ความเห็นอกเห็นใจและความเมตตา และ (3) การตัดสินใจเชิงพฤติกรรมที่นำไปสู่การกระทำเพื่อประโยชน์ส่วนรวม กลไกเหล่านี้สามารถพัฒนาได้ผ่านการเรียนรู้ทางสังคม บรรทัดฐานของสังคม และแรงจูงใจภายในของบุคคล นอกจากนี้ ครอบครัว โรงเรียน ชุมชน และสื่อสังคมออนไลน์ ยังมีบทบาทสำคัญในการหล่อหลอมค่านิยมด้านความรับผิดชอบต่อสังคม สำหรับคนไร้ศาสนามักสร้างระบบคุณค่าและจริยธรรมจากเหตุผล ประสบการณ์ชีวิต และการตระหนักรู้ร่วมกันในฐานะมนุษย์ มากกว่าการยึดถือหลักคำสอนจากศาสนา การตัดสินใจทางศีลธรรมของคนกลุ่มนี้ มักตั้งอยู่บนฐานของเหตุผล ความเห็นอกเห็นใจ และผลลัพธ์ที่มีต่อส่วนรวม นอกจากนี้ ยังมีแนวโน้มสูงที่จะยึดหลักสิทธิมนุษยชน ความเสมอภาค และความยั่งยืนเป็นเกณฑ์สำคัญของการรับผิดชอบต่อสังคม ดังนั้น การไร้ศาสนาไม่ได้หมายถึงการขาดจริยธรรม หากแต่เป็นอีกหนึ่งรูปแบบของการสร้างความหมายและคุณค่าที่เกื้อหนุนสังคมร่วมสมัย

ผู้นำทางการเมือง : สัญลักษณ์ของความเจริญและความเสื่อม

ปรีชา บุญทวี — 2026-06-30

บทความทางวิชาการนี้ นำเสนอแนวคิดด้านผู้นำทางการเมือง ซึ่งเป็นบุคคลที่มีบทบาท อำนาจ และหน้าที่สำคัญในการบริหารประเทศ โดยนำเสนอใน 3 ประเด็น คือ 1) ผู้นำทางการเมือง 2) ผู้นำทางการเมืองกับความเจริญ 3) ผู้นำทางการเมืองกับความเสื่อม เพราะผู้นำทางการเมืองมีบทบาทสำคัญต่อการกำหนดทิศทางการพัฒนาของประเทศ ไม่เพียงแต่ทำหน้าที่บริหารจัดการรัฐ แต่ยังมีอำนาจและอิทธิพลในการกำหนดค่านิยมและวัฒนธรรมทางการเมืองที่ส่งผลต่อความมั่นคงและความเจริญในระยะยาว หากผู้นำมีวิสัยทัศน์ที่ถูกต้อง บริหารจัดการอย่างมีประสิทธิภาพตามหลักธรรมาภิบาล ความโปร่งใส และความรับผิดชอบ ย่อมสามารถสร้างความเจริญให้ประเทศได้อย่างยั่งยืน ผู้นำทางการเมืองเปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของรัฐ ที่ทำหน้าที่นำพาประชาชนไปสู่ความเสื่อมหรือความเจริญได้ดุจหัวหน้าโคย่อมนำฝูงโค ซึ่งผู้นำที่มีความเสื่อมย่อมนำประเทศไปสู่ความสั่นคลอน ล้าหลัง ทำลายเกียรติภูมิของชาติ ขาดความน่าเชื่อถือทั้งในมิติของความมั่นคงภายในประเทศ ระหว่างประเทศ ความอ่อนแอทางการเมืองการปกครอง ความฝืดเคืองของระบบเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม รวมไปถึงความเสื่อมศรัทธาทางศาสนาและความเชื่อ ตลอดถึงการดำรงชีวิตของประชาชนภายในรัฐ ดังนั้น นักการเมืองต้องสร้างสัญลักษณ์ใหม่ และสั่งสมความรู้ ความสามารถ ความน่าเชื่อถือตามหลัก SMART ตามแนวคิด 5s’SMART อันประกอบด้วย S = Smart-Scholar มีความเป็นปราชญ์ ฉลาดรอบรู้ S = Smart-Speech มีความสามารถในการสื่อสาร S = Smart-Spine and Courage มีความกล้าหาญและเด็ดขาด S = Smart-Support and Sincerity ให้การสนับสนุนและจริงใจ และ S = Smart-Social Ethics มีจริยธรรมทางสังคม เพื่อบ่มเพาะความเป็นผู้นำที่ดี เพื่อเกียรติภูมิและความสง่างามของประเทศชาติ