การบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาสหวิทยาเขตพระแม่ย่า สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุโขทัย: การบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาสหวิทยาเขตพระแม่ย่า สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุโขทัย - พะยอม เกศรินทร์; ประสมสุข ธีรภัทร (วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 2026)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา สภาพและแนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาสหวิทยาเขตพระแม่ย่า สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุโขทัยกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้อำนวยการสถานศึกษา จำนวน 6 คน รองผู้อำนวยการสถานศึกษา 8 คน และครู จำนวน 233 คน รวมทั้งสิ้น จำนวน 247 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยการอภิปรายผล ผลการวิจัยพบว่า การบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของสถานศึกษา การบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุดและมาก ดังนี้ ด้านการพัฒนาหลักสูตร อยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมาคือ ระดับมาก 3 ด้านคือ ด้านการจัดสภาพแวดล้อมให้เอื้อต่อการเรียนรู้ ด้านการกำหนดเป้าหมาย วิสัยทัศน์ และพันธ์กิจของโรงเรียน ด้านการนิเทศ กำกับ ติดตาม และประเมินผลการจัดการเรียนการสอน แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการและปรับปรุงหลักสูตรให้เน้นการใช้งานจริงควบคู่กับการบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อสร้างวิสัยทัศน์ร่วมและพื้นที่เรียนรู้ที่สร้างสรรค์สอดคล้องกับยุคสมัย มุ่งพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของบุคลากรและปรับระบบงานเพื่อลดภาระครูพร้อมสร้างวัฒนธรรมองค์กรแห่งการเรียนรู้ที่เปี่ยมด้วยแรงจูงใจ ความรับผิดชอบร่วมกัน และความไว้วางใจ ยกระดับการนิเทศติดตามและประเมินผลสัมฤทธิ์ผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัลอย่างเป็นระบบเพื่อนำข้อมูลมาใช้กำหนดทิศทางเชิงกลยุทธ์และพัฒนาคุณภาพการศึกษาอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน