รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาเชิงรุกของพระธรรมทูตสาย อินเดีย-เนปาลตามหลักพุทธจิตวิทยา - โฆษธมฺโม พระวัชรพล (วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 2026)
งานดุษฎีนิพนธ์เรื่อง “รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาเชิงรุกของพระธรรมทูตสายอินเดีย-เนปาลตามหลักพุทธจิตวิทยา” เป็นผลงานวิจัยของพระครูนรนาถเจติยาภิรักษ์ (สมพงศ์ ญาณธีโร) นิสิตระดับปริญญาเอก หลักสูตรพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาพุทธจิตวิทยา ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พุทธศักราช 2561 ซึ่งมีวัตถุประสงค์ในการวิจัยคือ 1.เพื่อศึกษาการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูตไทยสายอินเดีย-เนปาล 2.เพื่อสร้างรูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาเชิงรุกของพระธรรมทูตไทยสายอินเดีย-เนปาล 3.เพื่อนำเสนอรูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาเชิงรุกของพระธรรมทูตสายอินเดีย-เนปาลตามหลักพุทธจิตวิทยา ผู้วิจัยมีความสนใจในเรื่องการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูต สายอินเดีย-เนปาล เนื่องจากผู้วิจารณ์ได้ผ่านการอบรมหลักสูตรและเคยปฏิบัติหน้าที่พระธรรมทูตสายอินเดีย-เนปาล จึงมีความสนใจศึกษาเพื่อทบทวนวรรณกรรม ได้เห็นแนวทางที่เป็นประโยชน์นำมาต่อยอดเป็นแนวคิดในการทำวิจัยและมีข้อสังเกตอยู่หลายๆ ประเด็น จึงได้นำงานดุษฎีนิพนธ์ทางพระพุทธศาสนาเรื่องนี้มาวิจารณ์ซึ่งมีประเด็นที่น่าสนใจตามโครงสร้างของดุษฎีนิพนธ์โดยภาพรวมประกอบไปด้วย บทที่ 1 บทนำเรื่อง ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา บทที่ 2 เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง มุ่งเน้นศึกษาไปที่การเผยแผ่พระพุทธศาสนาเชิงรุกของพระธรรมทูต บทที่ 3 วิธีการดำเนินการวิจัย บทที่ 4 ผลการวิจัย และบทที่ 5 สรุปผลการวิจัยและข้อเสนอแนะ ซึ่งดุษฎีนิพนธ์นี้มีจำนวน 91 หน้า (ไม่รวมภาคผนวก) ดุษฎีนิพนธ์นี้เป็นการวิจัยครั้งนี้ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ใช้การศึกษาภาคสนาม (Field Study)