หลักคำสอนเชิงปรัชญาศาสนาพราหมณ์-ฮินดู - ชนะพจน์, สมเพลิน; วงษ์สอาด, ผศ. (พิเศษ) ดร. สรวิชญ์ (วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 2025)
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเรื่อง “หลักคำสอนเชิงปรัชญาศาสนาพราหมณ์-ฮินดู” เริ่มต้นจากการเกิดขึ้นของชนชาติอารยัน และเกิดวิวัฒนาการทางความเชื่อในสังคมแต่ละยุคแตกต่างกัน พระพรหมได้รับการยกย่องให้เป็นเทพเจ้าสูงสุดตลอดกาล คัมภีร์พระเวทเป็นคัมภีร์หลัก พราหมณ์เป็นผู้ทำหน้าที่ติดต่อระหว่างเทพเจ้ากับมนุษย์ คำสอนสำคัญเรื่องหลักอาศรม ๔ หลักการปฏิบัติระหว่างบุคคล หลักปรมาตมันและหลักโมกษะ แนวคิดเชิงปรัชญาจากลัทธิครูทั้ง ๖ คือ ลัทธินยายะ ลัทธิไวเศษิกะ ลัทธิสางขยะ ลัทธิโยคะ ลัทธิมีมางสาและลัทธิเวทานตะ มีความเชื่อเรื่องพรหมันและโมกษะ ตามหลักคำสอนเชิงปรัชญาศาสนาพราหมณ์-ฮินดู