ฺพฤติกรรมการใช้ปัญญาประดิษฐ์ พฤติกรรมการใช้ปัญญาประดิษฐ์ประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนการสอน ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูในสถานศึกษา - เสียงเย็น, สอนประจันทร์; วันเพ็ญ , สุภัทรา; เหล่าเขตกิจ , วรรณา (วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 2026)
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมการใช้ปัญญาประดิษฐ์ประยุกต์ใช้ในการจัดกเรียนการสอนของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู 2) เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการประยุกต์ใช้ในการจัดกเรียนการสอนของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู จำแนกตามเพศ สาขาวิชา ขนาดโรงเรียนฝึกประสบการณ์วิชาชีพ สังกัดของโรงเรียนฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู เป็นการการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูในสถานศึกษา ปีการศึกษา 2568 จำนวน 755 คน ขนาดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 270 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบชั้นภูมิ (Stratified Random Sampling) โดยจำแนกตามสาขาวิชา เพศ ขนาดของโรงเรียนฝึกประสบการณ์วิชาชีพ และสังกัดของโรงเรียนฝึกประสบการณ์วิชาชีพ ตามสัดส่วนของประชากร จากนั้นจึงทำการสุ่มอย่างง่าย(Random sampling) โดยใช้ตารางเลขสุ่มเพื่อให้ได้กลุ่มตัวอย่างตามจำนวนที่กำหนด เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่แบบสอบถามพฤติกรรมการใช้ปัญญาประดิษฐ์ มาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ (f) ร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย (𝑥̄) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การทดสอบค่าที(t-test) และการทดสอบความแปรปรวนทางเดียว(One-Way ANOVA) ผลการวิจัย พบว่า 1) พฤติกรรมการใช้ปัญญาประดิษฐ์ประยุกต์ใช้ในการจัดกเรียนการสอนของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูอยู่ในระดับมาก (𝑥̄=3.48, S.D.= 0.83) 2) นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูที่มีสาขาวิชาต่างกัน มีพฤติกรรมการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการประยุกต์ใช้ในการจัดกเรียนการสอนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนนักศึกษาที่มีจำแนกตามเพศ ขนาดโรงเรียนฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู และสังกัดของโรงเรียนฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู แตกต่างกัน มีพฤติกรรมการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการประยุกต์ใช้ในการจัดกเรียนการสอนไม่แตกต่างกัน