การพัฒนาเศรษฐกิจสีน้ำเงินอย่างยั่งยืนในบริบทสากล - จารุสมบัติ, โสภารัตน์ (รัฐศาสตร์นิเทศ, 2024)
“เศรษฐกิจสีน้ำเงิน” เป็นคำที่ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ ในเรื่องการบริหารจัดการทะเล ชายฝั่งและมหาสมุทรสมัยใหม่ แนวความคิดนี้มุ่งแสวงหาหนทางเพื่อการอยู่ร่วมกันได้ระหว่างโอกาสทั้งหลายในแง่การพัฒนากับการรักษาและให้ความสำคัญต่อสิ่งแวดล้อม บทความนี้นำเสนอการทบทวนเอกสารเกี่ยวกับแนวคิดและทิศทางการพัฒนาเศรษฐกิจสีน้ำเงิน และเลือกกรณีศึกษาในประเทศที่พัฒนาแล้ว (กลุ่มประเทศสหภาพยุโรป) ประเทศที่กำลังพัฒนา (ประเทศฟิลิปปินส์) และประเทศชายฝั่งที่มีการพัฒนาน้อยที่สุด (ประเทศบังกลาเทศ) เพื่อให้เห็นตัวอย่างของแนวทางและมาตรการการพัฒนาเศรษฐกิจสีน้ำเงิน การนำแนวคิดเศรษฐกิจสีน้ำเงินไปปฎิบัติของบริบทสากล แบ่งออกเป็นสามแนวทางหลัก ได้แก่ (1) ยุทธศาสตร์เศรษฐกิจสีน้ำเงินในเศรษฐกิจมหภาค (2) การพัฒนากรอบนโยบายทางเศรษฐกิจสีน้ำเงิน และ (3) การใช้เทคโนโลยีหรือนวัตกรรมในการจัดการเศรษฐกิจสีน้ำเงิน แนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจสีน้ำเงินในสามประเด็นนี้ไม่ได้แยกขาดจากกันเสียทีเดียว แต่เชื่อมโยงและประสานองค์ความรู้เข้าด้วยกัน ในขณะที่ ทิศทางของการพัฒนาเศรษฐกิจสีน้ำเงินอย่างยั่งยืนที่จะมุ่งไปในอนาคตคือ ให้ความสำคัญกับการบรรลุเป้าหมายในการปล่อยคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์และความรับผิดชอบร่วมกันสำหรับมนุษย์ทุกคน ทั้งด้านเศรษฐกิจ และวิถีชีวิต รวมทั้งการต่อสู้กับวิกฤตการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การรักษาความหลากหลายทางชีวภาพและระบบนิเวศเพื่อนำไปสู่การพัฒนาภาคพื้นทะเลอย่างยั่งยืนในอนาคต