การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ดในการประชาสัมพันธ์ข้อมูลเกี่ยวกับ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ภาษาไทยและภาษาอังกฤษ

Main Article Content

แสงดาว ถิ่นหารวงษ์
ปิ่นปินัทธ์ ลีลาอัมพรสิน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและความต้องการใช้เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ดสำหรับประชาสัมพันธ์ข้อมูลเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีภาษาไทยและภาษาอังกฤษ 2) สร้างและประเมินเทคโนโลยีคิวอาร์โค้ด และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของผู้ใช้เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ด กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย ผู้ใช้บริการเทคโนโลยีคิวอาร์โค้ดสำหรับประชาสัมพันธ์ข้อมูลเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ได้มาโดยการสุ่มแบบบังเอิญ (Accidental Sampling) จำนวน 50 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบสอบถามความต้องการใช้เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ด 2) เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ดเพื่อประชาสัมพันธ์ข้อมูลเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีภาษาไทยและภาษาอังกฤษ 3) แบบประเมินความเหมาะสมของเทคโนโลยีคิวอาร์โค้ด และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจที่มีต่อการใช้เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ด การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) ผู้ตอบแบบสอบถามมีความคิดเห็นเกี่ยวกับสภาพและความต้องการใช้เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ดสำหรับประชาสัมพันธ์ข้อมูลเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีภาษาไทยและภาษาอังกฤษในภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ดมีคุณภาพอยู่ในระดับมากที่สุด 3) ผู้ใช้เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ดมีความพึงพอใจต่อเทคโนโลยีคิวอาร์โค้ดในภาพรวมอยู่ในระดับมาก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ถิ่นหารวงษ์ แ. . ., & ลีลาอัมพรสิน ป. (2023). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ดในการประชาสัมพันธ์ข้อมูลเกี่ยวกับ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ภาษาไทยและภาษาอังกฤษ . วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์, 25(1), 54–68. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/hspbruacthjournal/article/view/266663
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จักรกฤษณ์ หมั่นวิชา และคณะ. (2559). การประยุกต์ใช้งานเทคโนโลยี QR Code ในพิพิธภัณฑ์เมืองหาดใหญ่. ในรายงานสืบเนื่องจากการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติ และนานาชาติ ครั้งที่ 7. (หน้า 1427-1436) สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2564, จาก http://www.hu.ac.th/conference/

conference2016/proceedings/data/

จิรนัยน์ ยอดดี และรัตนโชติ เทียนมงคล. (2560). การประยุกต์ใช้ทฤษฎีการออกแบบอย่างมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาเทคโนโลยีปฏิทินบาร์โค้ดสองมิติเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว ประเพณีฮีตสิบสอง ของจังหวัดมหาสารคาม. วารสารศรีวนาลัยวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 7(2): 1-16.

ไพศาล กาญจนวงศ์ และอาบทิพย์ กาญจนวงศ์. (2560). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีบาร์โค้ดสองมิติเพื่อบริการข้อมูลให้นักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยว กรณีศึกษาวัดพระธาตุดอยสุเทพวรวิหาร เชียงใหม่. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(1): 120-134.

ยืน ภู่วรวรรณ. (2559). Grand challenges in digital university. วารสารเทคโนโลยีสุรนารี, 10(2): 171-188.

วนัชพร ไกยราช. (2561). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีคิวอาร์โค้ด เพื่อส่งเสริมกิจกรรมการเรียนรู้สำหรับกิจกรรมการเรียนรู้สำหรับสวนพฤกษศาสตร์ วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีพิจิตร. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.

วิมลพรรณ อาภาเวท. (2553). หลักการโฆษณาและประชาสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: โอเอสพริ้นติ้งเฮ้าส์.

วิรัช ลภิรัตนกุล. (2549). การประชาสัมพันธ์ฉบับสมบูรณ์ (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สมหมาย เสถียรธรรมวิทย์. (2554). ความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อตลาดน้ำคลองลัดมะยมในเขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

อนุชา ชีช้าง. (2553). การพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารครุภัณฑ์คอมพิวเตอร์ด้วยบาร์โค๊ดสองมิติบนเครือข่ายอินทราเน็ท: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตพัทลุง. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตพัทลุง.