รูปแบบการบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติที่ประสบผลสำเร็จ ของกลุ่มจังหวัดเพชรสมุทรคีรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบการบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง ที่ประสบผลสำเร็จ 2) สังเคราะห์รูปแบบการบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองที่ประสบผลสำเร็จ 3) เสนอแนวทางการนำรูปแบบการบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองต้นแบบไปใช้กับกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองพื้นที่อื่น การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเลือกประชากรในการวิจัยแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 68 คน จำนวน 4 แห่ง ใน 4 จังหวัดของกลุ่มจังหวัดเพชรสมุทรคีรี เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่ม และแบบบันทึกการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม ผลการวิจัย พบว่า 1) รูปแบบการบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองที่ประสบผลสำเร็จในแต่ละจังหวัดของกลุ่มจังหวัดเพชรสมุทรคีรี มีการสร้างนวัตกรรมการเว็บไชต์ (แอพพลิเคชั่น) การรับ - ฝาก - ถอนเงินนอกพื้นที่ ด้วยการใช้หลักการจัดการองค์กรที่มุ่งสู่ความเป็นผู้มีส่วนได้เสียและเชื่อมความสัมพันธ์กับชุมชน เป็นองค์กรที่มีรูปแบบการดำเนินงานในเชิงธุรกิจ แต่มีเป้าหมายทางสังคม โดยรายได้จากการดำเนินธุรกิจจะนำกลับมาสู่การพัฒนาสังคมและพัฒนาองค์กรให้เติบโตขึ้น เพื่อประโยชน์ของสังคมส่วนร่วม 2) รูปแบบการบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองที่ประสบผลสำเร็จ มี 10 คุณลักษณะ ได้แก่ (1) บรรลุตามวัตถุประสงค์ในการแก้ปัญหาของคนในชุมชน (2) สร้างนวัตกรรมทางสังคม (3) มีขีดความสามารถในการแข่งขัน (4) การสร้างความเชื่อมสัมพันธ์กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (5) การมีส่วนร่วมของสังคม (6) มีผลสัมฤทธิ์ทางสังคม (7) ด้านการเงิน มีกลไกการวางแผน การอำนายการ (8) ด้านลูกค้า เป็นระบบลดขั้นตอนจบในจุดเดียวที่สมบูรณ์ (9) มุมมองด้านกระบวนการธุรกิจภายในสมาชิก (10) มุมมองด้านการเรียนรู้และการพัฒนากองทุน 3) แนวทางที่จะนำรูปแบบการบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองไปประยุกต์ใช้กับกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติอื่น ๆ คือ (1) การนำไปขยายผลให้กับกองทุนหมู่บ้านแห่งอื่น ๆ (2) หน่วยงานภาครัฐ ส่งเสริมเผยแพร่ ผ่านการจัดอบรม สัมมนากับองค์กรภาครัฐอื่น (3) มีหน่วยงานสนับสนุนกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง (4) สถาบันการศึกษาให้การสนับสนุนเผยแพร่รูปแบบการบริหารกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติไปสู่กองทุนหมู่บ้านในพื้นที่อื่น ๆ
Article Details
1. มุมมองและความคิดเห็นใด ๆ ในบทความเป็นมุมมองของผู้เขียน คณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับมุมมองเหล่านั้นและไม่ถือเป็นความรับผิดชอบของคณะบรรณาธิการ ในกรณีที่มีการฟ้องร้องเกี่ยวกับการละเมิดลิขสิทธิ์ ให้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน แต่เพียงผู้เดียว
2. ลิขสิทธิ์บทความที่เป็นของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีมีลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย การเผยแพร่จะต้องได้รับอนุญาตโดยตรงจากผู้เขียนและมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กองทุนพัฒนาอีสานมูลนิธิพัฒนาอีสาน. (2540). การสรุปบทเรียนเรื่องการส่งเสริมธุรกิจชุมชนภาคอีสาน. สระบุรี: กองทุนพัฒนาอีสานมูลนิธิพัฒนาอีสาน.
กิจการเพื่อสังคมไนส์คอร์ป. (2557). เอกสารการสัมมนาคณะไตรภาคีงานแถลงทิศทางการส่งเสริมการสร้างงานคนพิการ ปี 2556. กรุงเทพฯ: ม.ป.ท.
ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ. (2542). ธุรกิจชุมชนเส้นทางที่เป็นไปได้. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ธงชัย สันติวงษ์. (2535). องค์การและการบริหาร (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
ธีรเดช มีสัตธรรม สุภาวรรณ วงศ์คาจันทร์ และสุชาติ แสงทอง. (2561). ยุทธศาสตร์การเพิ่มสมรรถนะความเป็นผู้นำของคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง ในเขตเทศบาลนครนครสวรรค์. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ, 11(3), 269-276.
พัชสิรี ชมพูคา. (2552). องค์กรและการจัดการ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แมคกรอ-ฮิล.
วิลาวรรณ รพีพิศาล. (2554). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: วิจิตรหัตถกร
เสาวนารถ เล็กเลอสินธุ์. (2560). ประสิทธิภาพการบริหารงานของผู้บริหารงานในองค์การ บริหารส่วนตำบลในจังหวัดนนทบุรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 12(28), 187-196.
สำนักงานคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ. (2563). รายงานประจำปี 2563 กองทุนหมู่บ้าน. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2558). โครงการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). เอกสารประกอบแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 13. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
อันชัน แกมเชย. (2542). รายงานการวิจัยเรื่องบทสำรวจธุรกิจชุมชนของสังคมไทย: ถักทอความรู้มุ่งสู้ปัญญาพัฒนาสังคม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Black, J.S., and Porter, W.L. (2000). Management meeting new challenges. New Jersey: Prentice–Hall.
Certo, S.C., and Certo, S.T. (2006). Modern management (10th ed.). New Jersey: Pearson Prentice Hall.
Fayol, H. (1991). Generation industrial management. London: Pitman and Sons.
Gulick, L., and Urwick, L. (1936). Papers on the Science of administration. New York: Institute of Public Administration Columbia University.
Miles, M.B., and Huberman, A.M. (1994). Qualitative data analysis. Thousand Oaks, CA: Sage.