การสร้างแบรนด์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแบรนด์และการสร้างแบรนด์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี โดยเป็นการวิจัยเชิงเอกสารผสานกับการวิจัยเชิงคุณภาพ แบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอน ได้แก่ วิเคราะห์แบรนด์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี โดยการศึกษาจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และวิเคราะห์การสร้างแบรนด์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี โดยการสัมภาษณ์คณบดี 8 คณะ และคณบดีวิทยาลัยนวัตกรรมอาหารและอุตสาหกรรมบริการ รวมทั้งสิ้น 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) แบรนด์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีที่ผ่านมาพบว่า ประกอบด้วย 6 ด้าน ได้แก่ ด้านความเป็นเลิศทางวิชาการ ด้านการวิจัยและนวัตกรรม ด้านการบริการวิชาการแก่สังคม ด้านการเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ ด้านการอนุรักษ์และสืบสานศิลปวัฒนธรรม และด้านการพัฒนาที่ยั่งยืน และ 2) การสร้างแบรนด์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีในยุคที่การศึกษาต้องแข่งขันกับทั้งมหาวิทยาลัยไทยและต่างประเทศ การมีแบรนด์ที่ชัดเจนคือกุญแจสำคัญที่จะทำให้มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี (PBRU) เป็นที่รู้จัก เป็นที่จดจำ และได้รับความไว้วางใจจากนักเรียน ผู้ปกครอง ชุมชน และภาคธุรกิจ ซึ่งมหาวิทยาลัยมีการสร้างแบรนด์หรือภาพลักษณ์ที่โดดเด่นมากที่สุดในด้านการผลิตบัณฑิต ด้านวิจัย ด้านการสื่อสารและภาพลักษณ์ ด้านทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม และด้านนวัตกรรมและเทคโนโลยี
Article Details
1. มุมมองและความคิดเห็นใด ๆ ในบทความเป็นมุมมองของผู้เขียน คณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับมุมมองเหล่านั้นและไม่ถือเป็นความรับผิดชอบของคณะบรรณาธิการ ในกรณีที่มีการฟ้องร้องเกี่ยวกับการละเมิดลิขสิทธิ์ ให้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน แต่เพียงผู้เดียว
2. ลิขสิทธิ์บทความที่เป็นของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีมีลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย การเผยแพร่จะต้องได้รับอนุญาตโดยตรงจากผู้เขียนและมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
ณัฐธยาน์ ถวิลวงษ์. (2562). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดและภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณีที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการสื่อสาร มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
ธัญลักษณ์ น้อยผล และอนุ เจริญวงศ์ระยับ. (2563). การวิเคราะห์องค์ประกอบภาพลักษณ์ด้านการผลิตบัณฑิต กรณีศึกษามหาวิทยาลัยพิษณุโลก. วารสารครุพิบูล, 8(1): 61-72.
นฤเบศ เชาว์พานิช. (2566). แนวทางการพัฒนาภาพลักษณ์ของสถานศึกษาอาชีวศึกษาจังหวัดพิษณุโลก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. การค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร.
นฤมล คาถา. (2564). การวิเคราะห์องค์ประกอบภาพลักษณ์โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
ปรีดี นุกุลสมปรารถนา. (2563). บันไดสู่การสร้าง Emotional Brand ขั้นสุด. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2568, จาก https://www.popticles.com/branding/emotional-brand-ladder/.
ปัณฑารีย์ ชูตระกูล. (2566). การสร้างแบรนด์ของย่านชุมชนเก่า: กรณีศึกษาชุมชนในเกาะรัตนโกสินทร์ กรุงเทพมหานคร. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสหวิทยาการสภาพแวดล้อมสรรค์สร้าง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พลอย พิมพ์ศิริ. (2562). การสื่อสารภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในบริบทไทยแลนด์ 4.0. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์และสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. (ม.ป.ป.). ปรัชญาการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน 2568, จาก https://www.pbru.ac.th/pbru/edu_philosophy.
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. (2563). ประกาศสภามหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี เรื่องนโยบายและแนวทางการพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี (พ.ศ.2565-2569). สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน 2568, จาก https://www.pbru.ac.th/pbru/news/47158.
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. (2565). รายงานผลการประเมินคุณภาพการศึกษาภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ประจำปีการศึกษา 2565. เพชรบุรี: คณะกรรมการประเมินคุณภาพการศึกษาภายใน มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.
มารุต จิรชุติพร. (2565). การสร้างแบรนด์องค์กรผ่านการสร้างประสบการณ์: กรณีศึกษา คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 30(2): 197-222.
สุญาดา เฮงชัยโย. (2564). การบริหารแบรนด์ของโรงเรียนมาตรฐานสากล. ดุษฎีนิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2565). สถาบันในสังกัด สอศ.ในจังหวัดเพชรบุรี. สืบค้นเมื่อ 19 มิถุนายน 2568, จาก https://vec.go.th/Default.aspx?tabid=151.