การวิเคราะห์คุณสมบัติและหน้าที่ของคำว่า “ไว้” ตามแนวทางอรรถศาสตร์และวัจนปฏิบัติศาสตร์รูปนัย - จันทร์ประดิษฐ์, ธนาดล (วารสารรามคำแหง ฉบับมนุษยศาสตร์, 2026)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์คำว่า “ไว้” ผ่านกรอบการวิเคราะห์ทางอรรถศาสตร์และวัจนปฏิบัติศาสตร์รูปนัย โดยศึกษาจากคลังข้อมูลภาษาไทยแห่งชาติและสื่อสังคมออนไลน์ รวม 500 ข้อมูล พบว่า “ไว้” เป็นตัวดำเนินการทางตรรกะที่มีแกนความหมายของการตรึงสภาพ ซึ่งแปรผันไปตามวากยสัมพันธ์ ในโครงสร้าง [กริยา+ไว้] ทำหน้าที่ระดับเหตุการณ์บ่งชี้ผลลัพธ์ต่อเนื่องโดยเจตนาเป็นเพียงเงื่อนไขแปรผัน ส่วนโครงสร้าง [ไว้+กริยา] ทำหน้าที่ระดับทัศนภาวะ ซึ่งระงับค่าความจริงเพื่อผัดผ่อนเหตุการณ์และรักษาหน้า นอกจากนี้ยังพบพลวัตในสภาวะกึ่งกลางของการกลายรูปเป็นไวยากรณ์ที่ปรากฏลักษณะการแตกตัว การซ้อนทับชั้น และการลดรูปทางหมวดคำ สะท้อนสถานะของ “ไว้” ในฐานะ ตัวดำเนินการข้ามระดับที่เชื่อมโยงตรรกะกับพันธะทางสังคมอย่างเป็นระบบ ทั้งนี้องค์ความรู้ที่ได้จากการศึกษานี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการปรับปรุงคำอธิบายในตำราไวยากรณ์ไทย รวมถึงใช้เป็น แนวทางในการจัดการเรียนการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศได้ด้วยเช่นกัน