Research and Development Journal Suan Sunandha Rajabhat University

การพัฒนาชุดฝึกทักษะคณิตศาสตร์ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาเพื่อส่งเสริมความสามารถในการบวกและลบเศษส่วนในบริบทสถานการณ์จริง

สุพรรณิการ์ ชนะนิล, ปริชญา ยืนยง — Wed, 24 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1. เพื่อพัฒนาชุดฝึกทักษะคณิตศาสตร์ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาสำหรับเสริมสร้างความสามารถของนักเรียนระดับประถมศึกษาในการบวกและลบเศษส่วนในบริบทสถานการณ์จริง 2. เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของชุดฝึกทักษะคณิตศาสตร์ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาที่พัฒนาขึ้นโดยใช้เกณฑ์ประสิทธิภาพ 70/70 3. เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนรู้โดยใช้ชุดฝึกทักษะคณิตศาสตร์ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/1 จำนวน 31 คน โรงเรียนอนุบาลเมืองเสลภูมิ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย 1) ชุดฝึกทักษะคณิตศาสตร์ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา จำนวน 3 ชุด 2) แบบทดสอบวัดความสามารถในการบวกและลบเศษส่วน และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนรู้ด้วยชุดฝึกทักษะ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และการวิเคราะห์ประสิทธิภาพตามสูตร E1/E2

ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุดฝึกทักษะคณิตศาสตร์ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสมและสอดคล้องกับแนวคิดสะเต็มศึกษาในระดับมาก (= 4.27) 2) ชุดฝึกทักษะคณิตศาสตร์ตามแนวคิดสะเต็มศึกษามีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ โดยมีค่าเท่ากับ 78.50/82.33 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนรู้ด้วยชุดฝึกทักษะ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.45)

การพัฒนาเครื่องมือวัดกรอบคิดแบบเติบโตของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู

กนิศ์พิชญา อัฐมาธิตภักดี, สุธิดา ชาญวารินทร์ — Wed, 24 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือวัดกรอบคิดแบบเติบโตของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู กลุ่มตัวอย่างวิจัย คือ นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูชั้นปีที่ 4 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี ปีการศึกษา 2567 กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้วิธีการของ Soper ได้ตัวอย่างสำหรับการศึกษา 100 คน จากนั้นใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น โดยใช้ตัวแปรสาขาวิชาเป็นชั้นของการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบวัดกรอบคิดแบบเติบโตของนักศึกษา ฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูในรูปแบบมาตรประมาณค่า สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันด้วยโปรแกรม R-Studio

ผลการวิจัย พบว่า ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับที่สองของโมเดลการวัดกรอบคิดแบบเติบโตของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู พบว่า มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์เป็นอย่างดี พิจารณาจากค่าไค-สแควร์ ( (393, N = 100) =369.88, p=.79, CFI = 1.00, SRMR = 0.08, RMSEA = 0.05) ค่าสถิติดังกล่าวสะท้อนให้เห็นว่าโมเดลการวัดกรอบคิดแบบเติบโตของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูตามกรอบแนวคิดของการวิจัยที่พัฒนาขึ้น มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์

ผลการจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบการสอน โมเดลซิปปาร่วมกับเทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อน เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางด้านคุณวุฒิวิชาชีพ เรื่อง มาตรฐานฝีมือแรงงานช่างไฟฟ้าภายในอาคารระดับ 1 สำหรับนักศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพ

ทิวากร สามิภักดิ์, พนาน้อย รอดชู, ปารุษยา เกียรติคีรี — Wed, 24 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้มาตรฐานฝีมือแรงงานช่างไฟฟ้าภายในอาคารระดับ 1 ด้วยรูปแบบการสอน โมเดลซิปปาร่วมกับเทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อน และ
2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้รูปแบบการสอน โมเดลซิปปาร่วมกับเทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อน ประชากรคือนักศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง สาขาช่างไฟฟ้า วิทยาลัยเทคโนโลยี ดอนบอสโกสุราษฎร์ จำนวน 29 คนในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 รูปแบบการวิจัยเชิงทดลอง โดยเครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบทดสอบ และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าเฉลี่ยโดยใช้กลุ่มตัวอย่างที่สัมพันธ์กัน

ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้มาตรฐานฝีมือแรงงานช่างไฟฟ้าภายในอาคารระดับ 1 ของนักศึกษาหลังการเรียนด้วย โมเดลซิปปาร่วมกับเทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อน สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยค่าเฉลี่ยคะแนน () ก่อนเรียนและหลังเรียนคือ 49.03 และ 81.72 ตามลำดับ 2) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับมากที่สุด = 4.56

ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเรียนกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ของนิสิตที่เรียนวิชาสถิติเศรษฐศาสตร์

อับดุลฮากิม มะดีเยาะ — Wed, 24 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการเรียนและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิต 2) เปรียบเทียบพฤติกรรมการเรียนและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างนิสิตหญิงและชายและ 3) วิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงอิทธิพลระหว่างพฤติกรรมการเรียนกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิตที่เรียนวิชาสถิติเศรษฐศาสตร์ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบบันทึกพฤติกรรมการเรียนของนิสิตที่ลงทะเบียนเรียนวิชาดังกล่าว จำนวน 93 คน โดยข้อมูลที่ทำการเก็บรวบรวมประกอบด้วย การส่งงาน การแต่งกาย การทำงานเป็นทีม การมีส่วนร่วมในชั้นเรียน คะแนนสอบกลางภาค คะแนนสอบปลายภาค เพศ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชาสถิติเศรษฐศาสตร์สถิติภาคเรียนที่ 2/2567 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ประกอบด้วย สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ สถิติ Independent Simple t-test และ Multiple Regression

ผลการศึกษาพบว่านิสิตที่เรียนวิชาสถิติเศรษฐศาสตร์มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 2.14 อยู่ในระดับเกรด C ซึ่งหมายถึงระดับพอใช้ ผลการวิเคราะห์เปรียบเทียบพฤติกรรมการเรียนและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างนิสิตชายและหญิงที่เรียนวิชาสถิติเศรษฐศาสตร์พบว่านิสิตหญิงมีแนวโน้มด้านพฤติกรรมการส่งงานมากกว่านิสิตชาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.10 ส่วนในด้านอื่น ๆ แม้นิสิตหญิงจะมีค่าเฉลี่ยสูงกว่านิสิตชายเล็กน้อยในทุกด้าน แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนั้นผลการวิเคราะห์โดยใช้สถิติการถดถอยเชิงพหุพบว่า คะแนนสอบปลายภาค คะแนนสอบกลางภาค และคะแนนการส่งงาน มีอิทธิพลในทิศทางบวกต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิตที่เรียนวิชาสถิติเศรษฐศาสตร์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.01 ขณะที่ตัวแปรอื่น ๆ ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิต

กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้ดิจิทัลที่สอดคล้องกับการใช้ความสุขในการเรียนเป็นฐานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

สาวิตรี ผิวงาม, ปิยะพงษ์ ทวีพงษ์ — Wed, 24 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้ดิจิทัล พัฒนากลยุทธ์การจัดการเรียนรู้ดิจิทัลของผู้สอนที่ส่งเสริมความสุขของผู้เรียน และประเมินระดับความสุขของผู้เรียนต่อกลยุทธ์ดังกล่าว กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญประกอบด้วยครูผู้สอน 43 คน จาก 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ และนักเรียนระดับมัธยมศึกษา 40 คน จากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือวิจัยได้แก่ แบบสัมภาษณ์ กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้ดิจิทัลสำหรับผู้สอน และแบบประเมินความสุขของนักเรียน โดยใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Method) ดำเนินการเชิงคุณภาพผ่านการสนทนากลุ่มและสัมภาษณ์เชิงลึก ร่วมกับการวิจัยเชิงปริมาณเพื่อประเมินความสุขของนักเรียนจากการใช้กลยุทธ์ที่พัฒนาขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การประเมินค่า IOC ของกลยุทธ์ที่พัฒนาขึ้นอยู่ระหว่าง 0.67–1.00

ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันของปัญหาการจัดการเรียนรู้ดิจิทัลประกอบด้วย นักเรียนขาดแรงจูงใจและขาดทักษะการใช้เทคโนโลยี ความท้าทายของครูในการออกแบบการเรียนรู้ ปัญหาอินเทอร์เน็ต และปัจจัยครอบครัวและชุมชน กลยุทธ์ที่พัฒนาขึ้นครอบคลุม 6 ด้าน ได้แก่ ด้านนักเรียน ด้านครู ด้านการบริหารจัดการ ด้านครอบครัวและชุมชน ด้านเทคโนโลยี และด้านอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง การประเมินระดับความสุขของนักเรียนพบว่านักเรียนมีความสุขในการเรียนรู้ตามกลยุทธ์ในระดับมากถึงมากที่สุด กลยุทธ์ดังกล่าวช่วยส่งเสริมความสุข ลดความกดดัน และเพิ่มความพึงพอใจของนักเรียนระหว่างการจัดการเรียนรู้ดิจิทัล

การพัฒนาเทคนิคการสอน Tense โดยใช้ Tense by TAVo ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร

ชัยเดช นาคสะอาด, ปฐมพร บุญลี, ทุติยพร บุญลี — Wed, 24 Dec 2025 00:00:00 +0700

การพัฒนาเทคนิคการสอน Tense โดยใช้ Tense by TAVo ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาเทคนิค
การสอน Tense โดยใช้ Tense by TAVo (Time, Action, and Voice) 2) เพื่อประเมินประสิทธิภาพเทคนิคการสอน Tense by TAVo ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 กลุ่มที่ศึกษา ได้แก่ นักเรียนระดับ
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 135 คน รูปแบบการทดลองคือ One-Group Posttest-only Design วิธีวิจัยเชิงวิจัยและพัฒนา (Research and Development: R&D) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 2) แบบวัดความพึงพอใจเทคนิคการสอน Tense by TAVo สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติบรรยาย และการประเมินประสิทธิภาพ

ผลการวิจัยพบว่า 1. เทคนิคการสอน Tense by TAVo ประกอบด้วย 3 ขั้นตอน (1) ความหมาย Tense (Tense Meaning) (2) ความเข้าใจเทคนิค Tense by TAVo (3) การประยุกต์ใช้ Tense by TAVo ได้แก่ โครงสร้าง Tense (Tense Structure) การสังเคราะห์ประโยค (Sentence Synthesis) และการวิเคราะห์ Tense (Tense Analysis) 2. ผลการประเมินประสิทธิภาพเทคนิคการสอน Tense by TAVo มีประสิทธิภาพ E1/E2 เท่ากับ 87.77/80.91 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 และความพึงพอใจหลังการจัดการเรียนการสอน Tense ด้วยเทคนิคการสอน Tense by TAVo อยู่ในระดับมาก มีคะแนนเฉลี่ยรวม 4.26 และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.70 อย่างมีนัยสำคัญที่ 0.01

สภาพการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความยึดมั่นผูกพันในความเป็นพลเมืองของ ครูสังคมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร

สุทธิพร แท่นทอง, สัญสิริ อินอุ่นโชติ, เพียงฤทัย พุฒิคุณเกษม — Wed, 24 Dec 2025 00:00:00 +0700

งานวิจัยนี้มีรูปแบบเป็นงานวิจัยเชิงสำรวจที่มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความยึดมั่นผูกพันในความเป็นพลเมือง และเพื่อสำรวจปัญหาและอุปสรรคในการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความยึดมั่นผูกพันในความเป็นพลเมืองของครูสังคมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการวิจัยและพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความยึดมั่นผูกพันในความเป็นพลเมืองของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีกลุ่มเป้าหมายการวิจัยเป็นครูสังคมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ ครูสังคมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร จำนวน 300 คนที่สุ่มเลือกแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความยึดมั่นผูกพันในความเป็นพลเมืองของครูสังคมศึกษา (ค่าความเชื่อมั่น = 0.95) และแบบสัมภาษณ์ครูสังคมศึกษาชนิดกึ่งโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ซึ่งแปลความหมายคะแนนเป็น 6 ระดับ และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า การจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความยึดมั่นผูกพันในความเป็นพลเมืองของครูสังคมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร โดยรวมอยู่ในระดับสูง ( = 4.76, S.D. = 0.86) สอดคล้องกับผลการสัมภาษณ์ที่พบว่าครูสังคมศึกษาตระหนักถึงความสำคัญของการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความยึดมั่นผูกพันในความเป็นพลเมือง ครูสังคมศึกษาจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงกับชีวิตจริงและเน้นการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติเพื่อส่งเสริมเจตคติและพฤติกรรมพลเมือง และพบปัญหาและอุปสรรคเกี่ยวกับเวลาเรียน ทรัพยากร และแรงจูงใจในการเรียนของนักเรียน

แนวทางการส่งเสริมกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนสู่ความเป็นเลิศด้านดนตรีไทย สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา : โรงเรียนสาธิต "พิบูลบำเพ็ญ" มหาวิทยาลัยบูรพา

นิพนธ์ กล่ำกล่อมจิตร — Wed, 24 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนสู่ความเป็นเลิศด้านดนตรีไทยสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา และ 2) เพื่อเสนอแนะแนวทางการส่งเสริมกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนสู่ความเป็นเลิศด้านดนตรีไทยสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา ของโรงเรียนสาธิต “พิบูลบำเพ็ญ” มหาวิทยาลัยบูรพา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีการศึกษาข้อมูลจากเอกสาร จากนั้นให้ผู้ทรงคุณวุฒิตรวจสอบเครื่องมือและนำไปเก็บข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรีไทย และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องผ่านการสนทนากลุ่มแบบเจาะจง

ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนที่นำไปสู่ความเป็นเลิศด้านดนตรีไทย ประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านผู้สอน มีความรู้ความสามารถด้านดนตรีไทย มีคุณธรรม จริยธรรม และวางแผนการสอนอย่างมีประสิทธิภาพ (2) ด้านผู้เรียน มีทัศนคติที่ดีต่อดนตรีไทย และพร้อมต่อการพัฒนา
(3) ด้านหลักสูตร มีความครอบคลุมทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ มีความยืดหยุ่น และใช้สื่อการเรียนการสอนที่ทันสมัย (4) ด้านกระบวนการสอน มีขั้นตอนการสอนที่ชัดเจน เข้าใจง่าย และสร้างแรงบันดาลใจให้แก่ผู้เรียน
2) แนวทางการส่งเสริมกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนสู่ความเป็นเลิศด้านดนตรีไทยสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาของโรงเรียนสาธิต “พิบูลบำเพ็ญ” มหาวิทยาลัยบูรพา ได้แก่ การจัดเวทีแข่งขัน การฝึกซ้อมอย่างต่อเนื่อง
การปลูกฝังทัศนคติที่ดี การสนับสนุนจากครอบครัว การออกแบบหลักสูตรแบบลำดับขั้น เชื่อมโยงกับชีวิตจริงและวัฒนธรรม เน้นการฝึกปฏิบัติจริง และการเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้ทดลองและแสดงออกอย่างสร้างสรรค์ การวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่า ความสำเร็จในการพัฒนาผู้เรียนด้านดนตรีไทยต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน ตลอดจนการวางแผนที่เป็นระบบในทุกองค์ประกอบ