https://so05.tci-thaijo.org/index.php/pkrujo/issue/feedวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต2026-06-30T01:18:53+07:00Assoc.Prof. Nimit Soonsan, PhD, RPhjournal@pkru.ac.thOpen Journal Systems<p>มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต มีนโยบายเพื่อส่งเสริมงานวิชาการและวิจัยจึงจัดทำ <strong>"วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต"</strong> เพื่อเป็นช่องทางการเผยแพร่ผลงาน การแลกเปลี่ยนความรู้ และเป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นทางวิชาการและวิจัยแก่คณาจารย์ นักวิจัยและผู้สนใจทั่วไป โดยฉบับปฐมฤกษ์ได้เผยแพร่ในปี พ.ศ. 2548 </p> <p>บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารฯ เป็นบทความที่มีคุณภาพทางวิชาการและผ่านการพิจารณาประเมินคุณภาพจากผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความเชี่ยวชาญ อย่างน้อย 2 คน จึงทำให้วารสารฯ <strong>ปัจจุบันเป็นวารสารที่ผ่านการรับรองคุณภาพในฐาน TCI จากศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย (</strong><strong>TCI) </strong>และดำเนินการพัฒนาคุณภาพเพื่อให้เป็นที่ยอมรับในฐานข้อมูลระดับชาติและนานาชาติอย่างต่อเนื่องต่อไป</p> <p> </p>https://so05.tci-thaijo.org/index.php/pkrujo/article/view/279038Assessing Student Satisfaction with University Services Using the 4Cs Model: A Case Study at Asia-Pacific International University2025-06-01T15:09:17+07:00Deguang Yangdamsat@apiu.eduDamrong Sattayawaksakuldamsat@apiu.edu<p>This study examined student satisfaction with university services at Asia-Pacific International University (AIU) using the 4Cs model-Customer Needs, Cost, Convenience, and Communication. A quantitative survey was conducted with a representative sample of 132 international undergraduate students to assess how these four factors correlate with overall student satisfaction. Data were collected through questionnaires and analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, correlation coefficients, simple regression, and multiple regression analysis. The findings revealed that AIU students generally expressed high satisfaction, with three 4Cs dimensions (customer needs, cost, and communication) showing statistically significant positive correlations with student satisfaction. However, the analysis indicated that convenience, while positively correlated, did not show a significant impact on overall satisfaction. Suggestions about additional variables and other methodologies were provided for future research studies on student satisfaction, especially qualitative studies could provide deeper insights into the underlying reasons for student satisfaction and offer a more comprehensive understanding of the factors that shape it.</p>2026-06-30T00:00:00+07:00ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตhttps://so05.tci-thaijo.org/index.php/pkrujo/article/view/283840The Relationship of Perceived Organizational Support on Job Engagement: Evidence from the Thai National Design Company2025-11-14T14:05:10+07:00Jinjuta Buakomkhwtun@kku.ac.thPeevara Parnitvitidkunkhwtun@kku.ac.thKhwanruedee Ponchaitiwatkhwtun@kku.ac.th<p>This research aims to investigate employees' perceptions of organizational support and the job engagement relationship of a Thai national design company involved in product development and creating a distinctive identity through design and innovation. The research uses a quantitative approach, relying on questionnaires as the primary data collection tool. Data analysis employs descriptive statistics and Pearson’s correlation analysis. The findings from the sample size (n=66) indicate that overall perceived organizational support is high, and Pearson's correlation coefficient between perceived organizational support and job engagement is a strong positive correlation. The mean of overall perceived organizational support and job engagement is high and the highest. These results can inform organizational decision-making, particularly in enhancing employees’ job engagement through psychological support, work environment, compensation and benefits, job stability, and career advancement, which are aspects of organizational support.</p>2026-06-30T00:00:00+07:00ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตhttps://so05.tci-thaijo.org/index.php/pkrujo/article/view/284111Reflections on TED Talks Using on Improving Listening and Speaking Skills in EFL University Classrooms 2025-11-09T21:06:38+07:00Supanita Phongsuwansupanita@rmutl.ac.th<p>This study aimed to investigate perspectives considered important by EFL lecturers using TED Talks to improve English listening and speaking skills in the classrooms and to explore the students’ perceptions towards their oral communication skills development and TED Talk videos. Based on the research background and rationale, there were two main questions: 1) What perspectives are considered important by EFL lecturers when choosing TED Talks as a strategy to enhance English listening and speaking skills in the classroom? 2) How do the students perceive their oral communication skills development and TED Talks? The research tools were a questionnaire and an interview. The respondents of this study were 23 second-year students and 5 English lecturers at the Rajamangala University of Technology Lanna Tak. The results showed that the lecturers considered TED Talks to provide a variety of English accents, diverse and interesting topics from different attractive speakers around the world, and a plethora of issues or contents corresponded with those topics and contents specified by the framework subject objectives of the curriculum. Whereas most students had positive attitudes towards the videos since they reflected that TED Talks can improve their listening comprehension and speaking skills after learning from the TED Talks, helping them master their pronunciation. Moreover, students reflected that the TED Talks, combined with interactive learning activities in Keynote 2A and support from helpful classroom facilitators, were highly effective in promoting engagement, motivation, and enjoyment.</p>2026-06-30T00:00:00+07:00ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตhttps://so05.tci-thaijo.org/index.php/pkrujo/article/view/283895How Brand Experience and Brand Image Drive Furniture Buying Decisions in Thailand: A Gender and Age Perspective2025-12-13T13:24:34+07:00Worawan Ongkrutraksayimyimyim@hotmail.com<p>This study explores how brand experience-encompassing sensory, emotional, behavioral, and intellectual dimensions-and brand image shape Thai consumers’ intentions to purchase designer furniture. Drawing on survey data from 200 participants, the research uses stepwise multiple regression to uncover how these factors vary across gender and age groups. Results show that affective brand experience is the strongest predictor of purchase intention among male consumers (β=.353, p<.001), while brand image credibility is most influential for female consumers (β=.245, p<.001). Younger consumers (aged 28–35) are primarily driven by brand reputation (β=.310, p<.01), whereas older consumers (aged 36–43) prioritized organizational trustworthiness (β=.322, p<.001). These findings provide actionable guidance for SMEs on how to tailor their marketing communications-focusing on emotional resonance for men, performance cues for women, social proof for younger buyers, and trustworthiness for older buyers-to optimize their limited budgets and enhance conversion.</p>2026-06-30T00:00:00+07:00ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตhttps://so05.tci-thaijo.org/index.php/pkrujo/article/view/283436Digital Literacy and Attitudes toward Artificial Intelligence as Predictors of Online Learning Preferences2025-10-25T09:56:38+07:00Chaiyaset Promsrichaiyaset.p@rmutp.ac.th<p>This study aimed to examine how digital literacy and attitudes toward artificial intelligence (AI) predict undergraduate management students’ online learning preferences at a public university in Thailand. Using a quantitative research design, data were collected from 177 participants through a structured questionnaire. The instruments included three scales measuring digital literacy, attitudes toward AI, and online learning preferences, each showing satisfactory reliability (α = .832-.866). Descriptive statistics, Pearson correlation, and multiple linear regression analyses were used. The results indicated that both digital literacy and attitudes toward AI significantly predicted online learning preferences (R² = .30, p < .001), with digital literacy serving as the stronger predictor (β = .423, p < .001). These findings suggest that students with stronger digital skills are better at adapting to and engaging in online learning. Simultaneously, positive attitudes toward AI also contribute to technology adoption. Although the model explained about 30% of the variance, it provides empirical evidence that incorporating digital and AI literacy is a crucial aspect of online learning readiness. Practically, the results suggest that universities should strengthen digital literacy by integrating embedded course modules and AI-awareness workshops. This study contributes to the global discourse on digital readiness and AI integration in higher education, offering insights for educators and policymakers seeking to enhance technology-mediated learning.</p>2026-06-30T00:00:00+07:00ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตhttps://so05.tci-thaijo.org/index.php/pkrujo/article/view/278062การยอมรับปัจจัยด้านการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของผู้บริหารและบุคลากร กรณีศึกษาสำนักงานวิทยาเขตภูเก็ต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตภูเก็ต2025-03-15T12:03:46+07:00สุภาภรณ์ ช่อแก้วsupaporn.cho@phuket.psu.ac.thณัฐวุฒิ บุญศรีnattawut.b@pkru.ac.th<p>การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นระหว่างผู้บริหารและบุคลากรต่อการยอมรับการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของสำนักงานวิทยาเขตภูเก็ต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิยาเขตภูเก็ต เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารและหัวหน้างาน จำนวน 16 คน และบุคลากร จำนวน 23 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสัมภาษณ์กึ่งมีโครงสร้าง ผลการวิจัย พบว่า 1) ด้านนโยบายและทิศทางการพัฒนา ทุกฝ่ายรับรู้ถึงความสำคัญของการก้าวสู่ความเป็นนานาชาติและความท้าทายที่เผชิญ โดยมองว่าแผนยุทธศาสตร์มีความชัดเจน แต่ยังมีข้อจำกัดเรื่องศักยภาพองค์กร ความพร้อมบุคลากร การสื่อสารและความยั่งยืน และความเชื่อมั่นต่อความสำเร็จ 2) ด้านโครงสร้างองค์กร โครงสร้างปัจจุบันเหมาะสมกับภารกิจ มีการแบ่งหน้าที่ชัดเจน ส่งเสริมบุคลากร และการสื่อสารที่ดี แต่ยังต้องปรับปรุงการกระจายงาน ลดความซ้ำซ้อน ควบรวมหน่วยงานคล้ายกัน และขาดผู้ช่วยอธิการบดี บางส่วน ทำให้เกิดช่องว่างในการบริหาร 3) ด้านระบบบริหารจัดการ การบริหารมีประสิทธิภาพ ภาระงานไม่สมดุล ขั้นตอนซับซ้อน และการสื่อสาร ข้อเสนอแนะ คือ ลดขั้นตอนเอกสาร กระจายอำนาจ ใช้เทคโนโลยี และพัฒนาบุคลากร และ 4) ด้านบุคลากร บุคลากรมีทักษะเพียงพอ แต่ควรพัฒนาด้านภาษาอังกฤษและเทคโนโลยี ภาระงานหนักและการสื่อสารไม่ชัดเจน ควรเน้นกิจกรรมพัฒนาและการจัดการภาระงานอย่างเหมาะสม </p>2026-06-30T00:00:00+07:00ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตhttps://so05.tci-thaijo.org/index.php/pkrujo/article/view/280112การพัฒนาประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์และแนวทางการสื่อสารการตลาดเชิงเนื้อหาของชุมชนเมืองเก่าภูเก็ต2025-12-26T12:47:01+07:00บุหงา ชัยสุวรรณbchaisuwan@hotmail.comพรพรรณ ประจักษ์เนตรpornpun.p@nida.ac.thกนกกานต์ แก้วนุชkanokkarn.k@nida.ac.thศศิกานต์ วัชรวัฒนากุลnight.light@hotmail.co.th<p>งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบททางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และศักยภาพของชุมชนเมืองเก่าภูเก็ต ในฐานะแหล่งท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ 2) ศึกษารูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ประสบการณ์และการสื่อสารทางวัฒนธรรมของชุมชน และ 3) พัฒนาแนวทางการสื่อสารการตลาดเชิงเนื้อหาเพื่อยกระดับประสบการณ์ของนักท่องเที่ยว การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน (Mixed-Method Research) โดยเก็บข้อมูลจากการศึกษาข้อมูลเอกสาร การวิเคราะห์เนื้อหาจากสื่อสังคมออนไลน์ (Social Listening) และการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้นำชุมชน นักท่องเที่ยว และผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง รวม 23 คน และวิเคราะห์เชิงพรรณนาและเชิงธีม (Thematic Analysis) ผลการวิจัยพบว่า ชุมชนเมืองเก่าภูเก็ตเป็นสังคมพหุวัฒนธรรมที่มีอัตลักษณ์โดดเด่น ซึ่งมีหัวใจสำคัญของกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์คือ อาคาร อาหาร และอาภรณ์ กิจกรรมเหล่านี้สร้างประสบการณ์ที่มีคุณค่าทางอารมณ์และจิตใจให้แก่นักท่องเที่ยว และส่งเสริมให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์วัฒนธรรมท้องถิ่น ขณะเดียวกัน การสื่อสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์มีบทบาทสำคัญในการถ่ายทอดเรื่องราวและเอกลักษณ์ของพื้นที่อย่างสร้างสรรค์ การนำเสนอเนื้อหาผ่านภาพ วิดีโอ เรื่องเล่า ช่วยสร้างความเข้าใจ ความผูกพัน และการมีส่วนร่วมของนักท่องเที่ยว ส่งผลให้การสื่อสารเชิงเนื้อหากลายเป็นกลไกสำคัญในการยกระดับคุณภาพการท่องเที่ยว เสริมภาพลักษณ์เมืองเก่าภูเก็ต และขับเคลื่อนเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของประเทศอย่างยั่งยืน</p>2026-06-30T00:00:00+07:00ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตhttps://so05.tci-thaijo.org/index.php/pkrujo/article/view/282136การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเชิงวิพากษ์เพื่อป้องกันการท้องไม่พร้อม ในวัยรุ่นกลุ่มเสี่ยงในจังหวัดนครนายก ระยอง และสมุทรสาคร2025-10-23T21:34:12+07:00กรวิกา กัปตพลkornwika@g.swu.ac.thนริสรา พึ่งโพธิ์สภnarisarap@g.swu.ac.th<p>ปัญหาการตั้งครรภ์ไม่พร้อมในวัยรุ่นเป็นประเด็นสำคัญทางสาธารณสุขของประเทศไทย ซึ่งยังส่งผลกระทบต่อสุขภาวะและการพัฒนาคุณภาพประชากรในระยะยาว แม้จะมีมาตรการป้องกันอย่างต่อเนื่อง แต่อัตราการตั้งครรภ์ซ้ำและพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศของวัยรุ่นยังคงอยู่ในระดับสูง โดยเฉพาะในพื้นที่ที่ขาดโอกาสทางการศึกษาและการเข้าถึงข้อมูลเพศวิถีศึกษาอย่างครอบคลุม จากสถานการณ์ดังกล่าว งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจ ความตระหนักและเจตคติทางบวกต่อการป้องกันตนเองจากพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ รวมทั้งเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาวะทางเพศ อนามัยเจริญพันธุ์ และทักษะการสื่อสารของวัยรุ่นกลุ่มเสี่ยงโดยใช้กระบวนการวิจัยแบบมีส่วนร่วมเชิงวิพากษ์ ดำเนินการวิจัยใน 3 พื้นที่ คือ จังหวัดนครนายก ระยองและสมุทรสาคร มีขั้นตอนดังนี้ คือ 1) การสร้างทฤษฎีของการปฏิบัติ ผู้ร่วมวิจัย ประกอบด้วย วัยรุ่นกลุ่มเสี่ยงชายและหญิง ผู้ปกครองของวัยรุ่นกลุ่มเสี่ยง ครูแนะแนว และครู กศน. วัฒนธรรมจังหวัดและสื่อมวลชน รวมทั้งสิ้น 73 คน และ 2) การวิจัยปฏิบัติการ 2 วงรอบ ประกอบด้วย กิจกรรมวางแผน ปฏิบัติและสังเกต การทบทวน การวิจัยปฏิบัติการทำใน 2 กลุ่ม ผู้ร่วมวิจัย ระยะการวิจัยปฏิบัติการประกอบด้วย แกนนำเยาวชน 135 คน กลุ่มผู้ปฏิบัติงานเพื่อการป้องกับปัญหาการตั้งครรภ์ไม่พร้อมในวัยรุ่น จำนวน 306 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ คู่มือการจัดกิจกรรมในกระบวนการ CPAR 4 เล่ม และเครื่องมือเก็บข้อมูลจำนวน 9 ชุด ผลการวิจัยระยะสร้างทฤษฎีของการปฏิบัติ พบว่า วัยรุ่นมีมีทัศนคติและความเชื่อเกี่ยวกับเพศสัมพันธ์ที่แตกต่างจากผู้ปกครองโดยมักได้รับข้อมูลจากเพื่อนและสื่อออนไลน์ และความกลัวผลกระทบจากการตั้งครรภ์เป็นปัจจัยสำคัญในการป้องกัน นอกจากนี้ ยังพบว่าผู้ปกครองและครูบางส่วนยังมีความเชื่อว่าเพศศึกษากระตุ้นให้เกิดความอยากรู้อยากลองผลการวิจัยช่วงปฏิบัติการพบว่า แกนนำวัยรุ่น มีความรู้ความเข้าใจและทักษะการผลิตสื่อเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ สามารถผลิตสื่อที่มีคุณภาพจำนวน 9 ชิ้น และมีวัยรุ่นที่รับชมสื่อ เรียนรู้เพศวิถีศึกษาที่ครอบคลุม จำนวน 135 คนใน 3 จังหวัด พบว่า สื่อมีศักยภาพในการเปลี่ยนแปลงความรู้ ความคิด ความรู้สึก และพฤติกรรมในระดับดี แสดงให้เห็นว่า การใช้ CPAR ที่ให้ความสำคัญกับวัฒนธรรมเฉพาะกลุ่มและการมีส่วนร่วมของคนในชุมชน โดยเฉพาะการให้วัยรุ่นมีส่วนร่วมในการสร้างสื่อเอง ซึ่งเป็นวิธีที่สามารถส่งเสริมการเรียนรู้เรื่องเพศและเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพ</p>2026-06-30T00:00:00+07:00ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตhttps://so05.tci-thaijo.org/index.php/pkrujo/article/view/280913สมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการ ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2 2025-11-28T08:52:42+07:00์นาญารีย์ แวสนิnareya.2555@gmail.comจรุณี เก้าเอี้ยนnareya.2555@gmail.com<p>การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยดังนี้ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา และเพื่อประมวลข้อเสนอแนะของสมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหาสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างจำนวน 327 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบ่งออกเป็น 4 ตอน สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที (t -test) และทดสอบค่าเอฟ (F- test) เมื่อพบว่า มีความแตกต่างกันจึงทดสอบโดยวิถีการของเชฟเฟ่ (Scheffe’s Method) และค่าสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson Product Moment Correlation) และวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) เกี่ยวกับข้อเสนอแนะสมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา ผลการวิจัยพบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2 พบว่ามีความสัมพันธ์ทางบวกอยู่ในระดับค่อนข้างสูง (r=.639) ผลการประมวลข้อเสนอแนะเกี่ยวกับสมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2 ได้แก่ ควรสร้างสื่อและนวัตกรรมเทคโนโลยีดิจิทัล เน้นการสร้างชุมชนออนไลน์ มีอุปกรณ์ดิจิทัลที่สามารถเชื่อมต่อเครือข่ายอินเทอร์เน็ต มีการใช้แอพพลิเคชั่นอย่างแพร่หลาย โดยไม่ละเมิดสิทธิของบุคคลอื่น ควรจัดการเรียนการสอนและประเมินผลเชิงประจักษ์ (Active Learning) โดยเน้นการบรูณาการข้ามสาระการเรียนรู้ สอดคล้องกับพื้นที่นวัตกรรม โดยใช้โปรแกรม (Application) ให้ครูผลิตสื่อ (Artificial Intelligence) และควรใช้สื่อดิจิทัลในการนิเทศ</p>2026-06-30T00:00:00+07:00ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตhttps://so05.tci-thaijo.org/index.php/pkrujo/article/view/282527การปราบปรามผู้กระทำผิดคดีอาชญากรรมทางเทคโนโลยี ศึกษากรณี คดีร่วมกันฉ้อโกงประชาชนโดยแสดงตนเป็นบุคคลอื่นหรือคดีคอลเซ็นเตอร์2025-08-10T19:51:34+07:00เพียงจิต ตันติจรัสวโรดมpiang_tanti@hotmail.comกิตติมศักดิ์ เปียยกpiang_tanti@hotmail.com<p>บทความนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาวิเคราะห์ปัญหาการบังคับใช้กฎหมาย 2) เพื่อศึกษาแนวทางการแก้ไข การพิจารณาปรับปรุงกฎหมายให้มีความสอดคล้องกับสภาพปัญหา 3) เพื่อการสร้างมาตรการทางกฎหมายใหม่มาใช้ในการปราบปรามผู้กระทำผิดเกี่ยวกับคดีร่วมกันฉ้อโกงประชาชนโดยแสดงตนเป็นบุคคลอื่นหรือ คดีคอลเซ็นเตอร์ (Call Center) ผลการศึกษาพบว่า การปราบปรามผู้กระทำผิดเกี่ยวกับคดีร่วมกันฉ้อโกงประชาชนโดยแสดงตนเป็นบุคคลอื่นหรือ คดีคอลเซ็นเตอร์ (Call Center) ต้องกำหนดมาตรการทางกฎหมายเพื่อเพิ่มอำนาจให้เจ้าพนักงานสามารถเพิ่มโอกาสการจับกุม และลดผลประโยชน์ของผู้กระทำความผิด การเพิ่มโอกาสการจับกุมผู้กระทำความผิดคดีอาชญากรรมทางเทคโนโลยี สามารถดำเนินการโดยการบัญญัติกฎหมายเพิ่มฐานความผิด ในความผิดฐานสมคบหรือสนับสนุนการกระทำความผิดเกี่ยวกับคดีอาชญากรรมทางเทคโนโลยี โดยให้ระวางโทษเท่าตัวการในการกระทำความผิด และควรบัญญัติให้ศาลใช้ดุลพินิจในการลดโทษ กรณีผู้กระทำความผิดที่ให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการปราบปรามการกระทำความผิดคดีอาชญากรรมทางเทคโนโลยี และควรเพิ่มอำนาจให้พนักงานเจ้าหน้าที่ ในการสืบสวนโดยใช้วิธีพิเศษ อาทิ การอำพราง (Under Cover) การสืบสวนสอบสวนพิเศษโดยการดักฟัง และการสอดส่องการสื่อสารทางโปรแกรมประยุกต์ และควรจัดตั้งหน่วยงานกลางเพื่อทำหน้าที่ประสานงานกับทุกหน่วยงาน การลดผลประโยชน์ด้านทรัพย์สินควรมุ่งเน้นในการตัดผลประโยชน์ทางทรัพย์สิน จึงควรเพิ่มอำนาจให้เจ้าพนักงานผู้สืบสวน หรือผู้จับกุมสามารถตรวจยึดทรัพย์สินที่เกี่ยวเนื่องจากการกระทำความผิดและควรนำมาตรการริบทรัพย์สินทางแพ่งและการริบทรัพย์สินมูลค่ามาใช้ประกอบกับการริบทรัพย์สินแบบเฉพาะเจาะจง</p>2026-06-30T00:00:00+07:00ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต