แนวคิดเรื่องอวิชชาในพุทธปรัชญาเถรวาท - แก้วเกตุพงษ์ (ปริชาโน), พระมหาประภาส; เดินชาบัน (สุภรเมธี), พระมหาสากล; ปะวะเส (กนฺตวีโร), พระมหาวันดี (วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 2018)
พระพุทธศาสนากล่าวว่า อวิชชา หมายถึง ความไม่รู้ ความไม่เห็น ความโง่เขลา ความหลง ความลุ่มหลง ความหลงใหล ความหลง ผิด ความไม่รู้ในอริยสัจ 4 คือ ความไม่รู้ในทุกข์ เหตุให้เกิดทุกข์ ความดับทุกข์และข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ อวิชชาเกิดจากอาสวะ 3 คือ ความใคร่ในกาม ความเห็นผิดทำนองครองธรรม และเกิดจากความยินดีในภพ ความอยากยิ่งใหญ่ ความอยากยั่งยืน และเกิด จากการไม่รู้จักการเกิดและความเสื่อมไปของขันธ์ 5การกำจัดอวิชชานั้นให้ทำลายฐานเกิดของอวิชชา คือ อาสวะ 3 ต้องกำหนดรู้การ เกิดดับของขันธ์ 5 และให้เจริญสมถะและวิปัสสนา