ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาจีนโดยใช้วิธีการสอนแบบสถานการณ์จำลองที่มีต่อความรู้ ด้านคำศัพท์และความสามารถด้านการพูดของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี - เหมิง อัน; แก้วมณี ธีรพงศ์ (วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 2025)
วิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความรู้ด้านคำศัพท์ภาษาจีนของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี โดยใช้วิธีการสอนแบบสถานการณ์จำลองก่อนเรียนและหลังเรียน 2) เปรียบเทียบความสามารถด้านการพูดภาษาจีนของนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี โดยใช้วิธีการสอนแบบสถานการณ์จำลองก่อนเรียนและหลังเรียน 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ด้านคำศัพท์และความสามารถด้านการพูดภาษาจีนหลังเรียนของกลุ่มตัวอย่างคือนักศึกษาชั้นปีที่ 2 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาภาษาจีน จำนวน 45 คน ใช้การสุ่มแบบกลุ่มโดยมีหมู่เรียนเป็นหน่วยสุ่ม เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบ one-group pretest-posttest design เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาจีน 24 ชั่วโมง แบบวัดความรู้ด้านคำศัพท์และแบบวัดความสามารถการพูดภาษาจีนของสถาบัน HANBAN สถิติที่ใช้คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Dependent Samples T-test และ Pearson Correlation ผลการวิจัยพบว่า ความรู้ด้านคำศัพท์ภาษาจีนของนักศึกษาที่เรียนโดยใช้วิธีการสอนแบบสถานการณ์จำลองมีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน ความสามารถด้านการพูดภาษาจีนของของนักศึกษาที่เรียนโดยใช้วิธีการสอนแบบสถานการณ์จำลอง มีคะแนนเฉลี่ย หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน ความรู้ด้านคำศัพท์ภาษาจีนและความสามารถด้านการพูดภาษาจีนหลังเรียนมีความสัมพันธ์ในระดับสูง