Silpakorn University e-Journal (Social Sciences, Humanities, and Arts)

ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อสินค้าจากไต้หวันของผู้บริโภคไทยเจเนอเรชัน Z (Factors affecting the purchase intention of Taiwanese (ROC) products among Thai Generation Z consumers)

ธชา ตปนียากร (Thacha Tapaneeyakorn) — 2026-02-28

การขยายตัวของ E-commerce และนโยบายการค้าระหว่างประเทศส่งผลให้สินค้าจากไต้หวันได้รับความสนใจมากขึ้นในตลาดไทย งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยทางจิตวิทยาและวัฒนธรรมที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์จากไต้หวันของผู้บริโภคเจเนอเรชัน Z ในประเทศไทย โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน (Theory of Planned Behavior: TPB) ร่วมกับแนวคิดแหล่งกำเนิดสินค้า (Country of Origin: COO) และอัตนิยมทางวัฒนธรรม (ethnocentrism) ดำเนินการวิจัยเชิงปริมาณด้วยการเก็บรวบรวมข้อมูลผ่านแบบสอบถามออนไลน์จากกลุ่มตัวอย่างนักศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 507 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติการถดถอยเชิงพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลเชิงบวกต่อความตั้งใจซื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ การรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมซึ่งมีอิทธิพลสูงสุด รองลงมา คือ บรรทัดฐานทางสังคม อัตนิยมทางวัฒนธรรม และทัศนคติ ตามลำดับ โดยความสัมพันธ์เชิงบวกของอัตนิยมทางวัฒนธรรมสะท้อนว่าผู้บริโภคมองสินค้าไต้หวันว่ามีความสอดคล้องกับวิถีชีวิตไทยมากกว่าเป็นคู่แข่ง ในขณะที่ปัจจัยแหล่งกำเนิดสินค้าไม่มีผลต่อการตัดสินใจซื้ออย่างมีนัยสำคัญ งานวิจัยนี้สรุปได้ว่าผู้ประกอบการควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาระบบการซื้อที่ใช้งานง่าย ไร้รอยต่อ และใช้กลยุทธ์การตลาดผ่านกลุ่มอิทธิพลทางสังคมเพื่อกระตุ้นการตัดสินใจซื้อของกลุ่มคนรุ่นใหม่ อาทิ การสร้างอิทธิพลทางความคิดผ่านสื่อออนไลน์โดยใช้ผู้นำทางความคิดที่มีอิทธิพลต่อกลุ่มของผู้บริโภคเพื่อเพิ่มการโน้มน้าว และสุดท้ายควรใช้การสื่อสารแบรนด์ในเชิงวัฒนธรรมในลักษณะสร้างความกลมกลืนเชิงวัฒนธรรม เพื่อสร้างความรู้สึก
เป็นหนึ่งเดียวกับแบรนด์มากขึ้น

The expansion of e-commerce and international trade policies has increased interest in Taiwanese products in the Thai market. This research aims to investigate the psychological and cultural factors influencing the purchase intention of Taiwanese (ROC) products among Generation Z consumers in Thailand by integrating the Theory of Planned Behavior (TPB) with the concept of Country of Origin (COO) and ethnocentrism. A quantitative approach was employed, with data collected through an online survey from 507 undergraduate students and analyzed using multiple regression analysis. The findings indicate that perceived behavioral control exerted the strongest positive influence on purchase intention, followed by subjective norms, ethnocentrism, and attitude, respectively. The positive association between ethnocentrism and purchase intention suggests that consumers perceive Taiwanese products as culturally compatible with Thai lifestyle rather than as competing alternatives. In contrast, the Country of Origin factor did not have a statistically significant effect on purchase intention. This study concludes that entrepreneurs should prioritize the development of seamless and user-friendly purchasing platforms and employ social influence strategies to stimulate purchase intentions among this digital-native generation. Such strategies include leveraging online influence through Key Opinion Leaders (KOLs) who are relevant to the target consumer group in order to enhance persuasive effectiveness. Finally, brands should adopt culturally oriented communication strategies that emphasize cultural harmony, thereby fostering a stronger sense of identification and connection with the brand.

อิทธิพลส่วนประสมการตลาดต่อการตัดสินใจซื้อคอนโดมิเนียมแนวรถไฟฟ้าสายสีส้ม (The influence of the marketing mix on consumer purchase decisions of condominiums along the MRT Orange Line (East section))

กิจจา ฉลาดพจนพร (Kijja Chalardpodjanaporn) — 2026-02-28

รถไฟฟ้าสายสีส้มเปลี่ยนตลาดคอนโดรามคำแหงยูนิตใหม่พุ่ง 315% งานวิจัยนี้เจาะลึกกลยุทธ์ทางการตลาด เพื่อแนวทางในการสร้างมูลค่าเพิ่มทางการตลาด มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อและการสร้างมูลค่าเพิ่มทางการตลาดของคอนโดมิเนียมตามแนวรถไฟฟ้าสายสีส้ม (ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย-มีนบุรี) เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วย แบบสอบถาม 400 ชุด และการสัมภาษณ์เชิงลึกกลุ่มผู้ที่มีประสบการณ์อยู่อาศัยในคอนโดมิเนียมพื้นที่ดังกล่าว10 ปีขึ้นไป จำนวน 10 คน ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นพนักงานเอกชนเพศชาย อายุ 38 ปีขึ้นไป มีรายได้ครอบครัวเฉลี่ย 15,001-25,000 บาทต่อเดือน การศึกษาระดับปริญญาตรี ปัจจัยหลักในการตัดสินใจซื้อ ได้แก่ ระบบรักษาความปลอดภัย คุณภาพงานก่อสร้าง และความคุ้มค่าของพื้นที่ใช้สอย โดยส่วนประสมทางการตลาด (7Ps) มีความสัมพันธ์เชิงบวกระดับปานกลางต่อการตัดสินใจซื้อ สมการพยากรณ์การตัดสินใจซื้อ คือ Y = 1.020 + 0.187 X2 + 0.180 X7 + 0.120 X4 + 0.113 X1 + 0.105 X6 ซึ่งปัจจัยที่มีอิทธิพล คือ ด้านราคา (X2), ด้านหลักฐานทางกายภาพ (X7), ด้านการส่งเสริมการตลาด (X4), ด้านผลิตภัณฑ์ (X1) และด้านกระบวนการ (X6) ตามลำดับ ซึ่งสามารถพยากรณ์ได้ร้อยละ 49.70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 การสร้างมูลค่าเพิ่มทางการตลาดที่พบ คือ การสร้างประสบการณ์การใช้ชีวิตเหนือระดับ การพัฒนาเทคโนโลยีบ้านอัจฉริยะ พื้นที่สีเขียว การบริการดูแลสุขภาพ และการพัฒนาเชิงยั่งยืนเพื่อการอยู่อาศัย โดยนักพัฒนาสามารถนำไปสร้างมูลค่าเพิ่มผ่านกลยุทธ์ราคาที่คุ้มค่า การใช้นวัตกรรมอัจฉริยะในที่พักอาศัย และการบริหารจัดการบริการหลังการขายที่มีประสิทธิภาพเหนือคู่แข่ง

The development of the MRT Orange Line (East Section) has significantly transformed the condominium market along the Ramkhamhaeng corridor, with new unit supply increasing by 315%. This research aims to examine the influence of the marketing mix on consumer purchase decisions and the creation of marketing value for condominiums located along the MRT Orange Line from Thailand Cultural Centre to Min Buri. The research adopts a mixed-method approach, comprising quantitative data collected from 400 questionnaires and qualitative data obtained through in-depth interviews with ten residents who have lived in condominiums within the study area for more than ten years. The findings reveal that the majority of respondents were male private-sector employees aged 38 years and above, with an average household income of 15,001-25,000 baht per month and a bachelor’s degree level of education. The primary factors influencing purchase decisions include security systems, construction quality, and the value and functionality of usable space. The marketing mix factors (7Ps) demonstrated a moderate positive relationship with purchase decisions. The predictive equation for purchase decisions is expressed as Y = 1.020 + 0.187 X2 + 0.180 X7 + 0.120 X4 + 0.113 X1 + 0.105 X6. The influencing factors, ranked by level of influence, are price (X2), physical evidence (X7), promotion (X4), product (X1), and process (X6), respectively, with a predictive power of 49.70% at a statistical significance level of 0.05. The study further identifies marketing value-added strategies including the creation of premium living experiences, the integration of smart home technologies, the development of green spaces, the provision of health-related services, and sustainable residential development. Developers may apply these findings by implementing value-based pricing strategies, incorporating smart innovations into residential design, and enhancing after-sales service management in order to achieve a competitive advantage.

รูปแบบภาวะผู้นำเชิงวิศวกรสังคมของผู้บริหารสถานศึกษา ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน (A social engineering leadership model of school administrators affecting school effectiveness)

มนตรี ช่างเรือ (Montree Changruea) — 2026-02-27

ท่ามกลางความท้าทายของการปฏิรูปการศึกษาในศตวรรษที่ 21 สถานศึกษาจำเป็นต้องมีนวัตกรรมการบริหารที่สามารถแก้ไขปัญหาเชิงโครงสร้างและสร้างการเปลี่ยนแปลงอย่างยั่งยืน ภาวะผู้นำเชิงวิศวกรสังคมจึงเป็นสมรรถนะสำคัญที่จะช่วยขับเคลื่อนประสิทธิผลของสถานศึกษาให้เท่าทันต่อการเปลี่ยนแปลง การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพจริงและสภาพที่คาดหวังของภาวะผู้นำเชิงวิศวกรสังคมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน 2) พัฒนารูปแบบภาวะผู้นำเชิงวิศวกรสังคม และ 3) ตรวจสอบความสอดคล้องของแบบจำลองโครงสร้างความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่สร้างขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ประชากร คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 จำนวน 1,847 คน กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 327 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม (มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.98) และแบบสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (CFA) การวิเคราะห์โมเดลสมการเชิงโครงสร้าง (SEM) และการวิเคราะห์เส้นทาง (path analysis) โดยใช้โปรแกรม Mplus ผลการวิจัยพบว่า 1) ค่าเฉลี่ยของภาวะผู้นำเชิงวิศวกรสังคมและประสิทธิผลของโรงเรียนในสภาพที่คาดหวังสูงกว่าสภาพจริงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 2) รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่พัฒนาขึ้นมีองค์ประกอบ 4 ด้าน 14 ตัวบ่งชี้ มีความถูกต้อง เหมาะสม เชื่อถือได้และมีประสิทธิภาพ 3) แบบจำลองมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีดัชนีความสอดคล้อง χ²/df = 2.43, RMSEA = 0.070, CFI = 0.971, TLI = 0.963, SRMR = 0.024 และสามารถอธิบายความแปรปรวนของประสิทธิผลของโรงเรียนได้ร้อยละ 88 ซึ่งผลการวิจัยสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาเพื่อยกระดับประสิทธิผลของโรงเรียนในอนาคต

Amid the challenges of educational reform in the 21st-century, educational institutions require administrative innovations capable of addressing structural problems and fostering sustainable change. Social engineering leadership has therefore emerged as a critical competency for driving school effectiveness in response to these transformations. This research aimed to: 1) examine the actual and expected conditions of social engineering leadership among school administrators affecting school effectiveness; 2) develop a social engineering leadership model; and 3) validate the consistency of the proposed structural causal model with empirical data. The population consisted of 1,847 school administrators and teachers under the jurisdiction of the Surat Thani Primary Educational Service Area Office 2, with a sample of 327 participants. The research instruments included a questionnaire (with an overall reliable coefficient of 0.98) and an interview form. Data were analyzed using descriptive statistics and inferential statistics, including Confirmatory Factor Analysis (CFA), Structural Equation Modeling (SEM), and path analysis, conducted using Mplus. The findings revealed that: 1) the mean scores for social engineering leadership and school effectiveness in the expected condition were significantly higher than those in the actual condition at the 0.001 level; 2) the developed causal model comprised four components and fourteen indicators, demonstrating validity, appropriateness, reliability, and effectiveness; and 3) the structural model showed a good fit with the empirical data (χ²/df = 2.43, RMSEA = 0.070, CFI = 0.971, TLI = 0.963, SRMR = 0.024) and explained 88% of the variance in school effectiveness. The findings may serve as a guideline for enhancing school administrators’ leadership to improve school effectiveness in the future.

ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อการส่งเสริมโรงเรียนเอกชนนอกระบบของประเทศไทย (Policy recommendations for promoting non-formal private schools in Thailand)

พรธิดา วิเศษศิลปานนท์ (Porntida Visaetsilapanonta) — 2026-02-28

โรงเรียนเอกชนนอกระบบในประเทศไทยมีบทบาทสำคัญในการเสริมสร้างและขยายโอกาสทางการศึกษา การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบทบาทและศักยภาพของโรงเรียนเอกชนนอกระบบ และ 2) จัดทำข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อการส่งเสริมโรงเรียนเอกชนนอกระบบ ใช้วิธีการวิจัยแบบผสานวิธี ระยะที่ 1 เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างโรงเรียนเอกชนนอกระบบ จำนวน 801 โรงเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย ระยะที่ 2 เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ แบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน คือ 1) การสนทนากลุ่มออนไลน์ ผู้เข้าร่วมสนทนากลุ่ม คือ ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการดำเนินงานของโรงเรียนเอกชนนอกระบบ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยเทคนิคการวิเคราะห์ SWOT Analysis และการวิเคราะห์ TOWS Matrix 2) การประชุมเชิงปฏิบัติการเพื่อรับฟังความคิดเห็นต่อทิศทางและข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อการส่งเสริมโรงเรียนเอกชนนอกระบบจากผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง และ 3) การตรวจสอบยืนยันคุณภาพของข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อการส่งเสริมโรงเรียนเอกชนนอกระบบ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบประเมิน ผลการศึกษาพบว่า ในภาพรวม บทบาทของโรงเรียนเอกชนนอกระบบ มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (M = 3.78) และศักยภาพของโรงเรียนเอกชนนอกระบบ มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง (M = 3.27) สำหรับข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อการส่งเสริมโรงเรียนเอกชนนอกระบบ มี 3 ด้านหลัก คือ 1) ด้านกฎระเบียบ 2) ด้านการบริหารจัดการ และ 3) ด้านการพัฒนาโรงเรียนเอกชนนอกระบบ ข้อค้นพบจากการศึกษาครั้งนี้ นับเป็นสารสนเทศสำคัญ ซึ่งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องสามารถนำไปใช้ในการสนับสนุนและส่งเสริมการดำเนินงานของโรงเรียนเอกชนนอกระบบของประเทศไทย

Non-formal private schools in Thailand play an important role in enhancing and expanding educational opportunities. The purposes of this study were: 1) to examine the roles and potential of non-formal private schools; and 2) to develop policy recommendations for promoting non-formal private schools. This study employed a mixed-methods research design. Phase I was quantitative research, in which data were collected using a questionnaire from a sample of 801 non-formal private schools. The data were analyzed using descriptive statistics. Phase II was qualitative research consisting of three steps: 1) conducting online focus group discussions with participants involved in the operation of non-formal private schools in Thailand, with data analyzed using SWOT Analysis and the TOWS Matrix; 2) organizing a workshop to obtain feedback on the direction and policy recommendations for promoting non-formal private schools from relevant stakeholders; and 3) validating the policy recommendations by five experts, with data collected using an evaluation form. The results indicated that, overall, the mean level of the roles of non-formal private schools was high (M = 3.78), whereas their potential was at a moderate level (M = 3.27). The policy recommendations for promoting non-formal private schools comprised three key areas: 1) regulations, 2) management, and 3) non-formal private school development. The findings provide significant information that relevant authorities may apply to support and enhance the operation of non-formal
private schools in Thailand.

โครงสร้างปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อขันติธรรมทางชาติพันธุ์ : กรณีศึกษาจังหวัดปัตตานีและสตูล (The structure of causal factors influencing ethnic tolerance in the case studies of Pattani and Satun provinces)

โกสินทร์ เตชะนิยม (Kosin Techaniyom) — 2026-02-28

สถานการณ์ความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ของประเทศไทยยังคงมีความรุนแรงต่อเนื่อง ซึ่งจำเป็นต้องใช้แนวทางการแก้ไขปัญหาที่หลากหลายและอาศัยผลวิจัยเชิงประจักษ์เพื่อสร้างข้อเสนอทางนโยบาย การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและเปรียบเทียบระดับของขันติธรรมทางชาติพันธุ์ ความวิตกกังวลระหว่างกลุ่ม ปริมาณการติดต่อ ทุนทางสังคม ประสบการณ์ในอดีต และคุณภาพการติดต่อ ในพื้นที่จังหวัดปัตตานีและสตูล และ 2) ศึกษารูปแบบความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างของปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อขันติธรรมทางชาติพันธุ์ กลุ่มตัวอย่าง 1,987 คน ประกอบด้วย ชาวไทยมุสลิมที่อยู่อาศัยในจังหวัดปัตตานี (984 คน) และสตูล (1,003 คน) เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดย t-test และการวิเคราะห์สมการโครงสร้าง เพื่อตอบสมมติฐาน 13 ข้อ ผลการวิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ย พบว่า ชาวไทยมุสลิมในจังหวัดสตูลมีค่าเฉลี่ยมากกว่าจังหวัดปัตตานีทุกตัวแปรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับน้อยกว่า 0.001 ผลการวิเคราะห์แบบจำลองโครงสร้างความสัมพันธ์เชิงสาเหตุมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์โดยมีค่า CMIN/DF = 3.247, IFI = .920, TLI = .911, CFI = .919, RMSEA = 0.48 และพบผลสำคัญว่า คุณภาพการติดต่อส่งผลต่อขันติธรรมทางชาติพันธุ์มากที่สุด (β = .685) และยังมีผลอิทธิพลทางตรงและทางอ้อมโดยรวมสูงสุดอีกด้วยรองลงมา คือ ความวิตกกังวลระหว่างกลุ่ม (β = .268) และปริมาณการติดต่อเป็นลำดับถัดมา (β = .179) โดยมีข้อเสนอเชิงนโยบาย คือ การตระหนักถึงบทบาทหน้าที่ตามหลักการจัดการปกครองสาธารณะ และสิทธิความเป็นพลเมืองของประชาชนในพื้นที่ของภาครัฐ และข้อเสนอแนะเชิงพื้นที่ คือ สร้างเป้าหมายที่มีร่วมกันในระดับชุมชน ด้วยกิจกรรมที่ใช้ชุมชนเป็นตัวฐานและการกำหนดการใช้พื้นที่ส่วนกลางร่วมกัน

The persistent violence and complex instability in Thailand’s Southern Border Provinces necessitate a multifaceted and evidence-based policy approach for effective resolution. This research aimed to: 1) compare the levels of ethnic tolerance, intergroup anxiety, quantity of contact, social capital, past experience, and quality of contact among Thai Muslims residing in Pattani and Satun provinces; and 2) examine the structural relationships among causal factors influencing ethnic tolerance. A total of 1,987 Thai Muslim residents participated in the study, comprising 984 respondents from Pattani and 1,003 from Satun. Data were collected using structured questionnaires and analyzed using independent samples t-tests and Structural Equation Modeling (SEM) to test thirteen hypotheses. The analysis of mean differences revealed that Thai Muslims in Satun province scored significantly higher than those in Pattani across all variables (p < 0.001). The proposed structural model demonstrated a good fit with the empirical data (CMIN/DF = 3.247, IFI = .920, TLI = .911, CFI = .919, RMSEA = 0.48). The findings indicated that quality of contact was the strongest predictor of ethnic tolerance (β = .685), followed by intergroup anxiety (β = .268) and quantity of contact (β = .179). This study offers two key recommendations: first, government agencies should adhere to the principles of public governance and recognize the civic rights and participatory roles of local citizens; second, shared community goals should be promoted through community-based activities and the designated use of shared public spaces.

โลกทัศน์ในเอกสารภาษาเขมร เรื่อง “บาต่ฎํบงสมัยโลกมฺจาส่” (พระตะบองสมัยท่านเจ้าคุณ) ของ ตูจ ฌวง (Worldviews in the Khmer document titled “Battambang During the Time of the Lord Governor” by Tauch Chhuong)

พัชราพรรณ กะตากูล (Patcharapan Katakool) — 2026-02-27

โลกทัศน์คือคำอธิบายวิถีชีวิตของผู้คนในสังคม การทำความเข้าใจโลกทัศน์ของผู้คนต่างวัฒนธรรมมีส่วนสำคัญในการเสริมสร้างความเข้าใจและความสัมพันธ์อันดี งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์โลกทัศน์ของชาวพระตะบองที่ปรากฏในเอกสารภาษาเขมร เรื่อง บาต่ฎํบงสมัยโลกมฺจาส่ (พระตะบองสมัยท่านเจ้าคุณ) ของ ตูจ ฌวง โดยใช้แนวคิดเรื่องโลกทัศน์ (worldview) ของ โรเบิร์ต เรดฟิลด์ (Robert Redfield) และแนวคิดของนักวิชาการไทยที่ศึกษาวิเคราะห์โลกทัศน์ในวรรณกรรมและภาษา ผลการศึกษาพบว่า โลกทัศน์ของชาวพระตะบองในเอกสารดังกล่าวสามารถจำแนกออกเป็น 3 ด้านหลัก ได้แก่ 1) โลกทัศน์ที่มนุษย์มีต่อมนุษย์ แสดงให้เห็นถึงโครงสร้างทางสังคม การเมือง ศาสนา และเศรษฐกิจที่กำหนดบทบาทของชนชั้นต่าง ๆ สะท้อนถึงความสัมพันธ์แบบอุปถัมภ์และการยอมรับสถานภาพทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อเรื่องกรรมและบุญกุศล 2) โลกทัศน์ที่มนุษย์มีต่อระบบธรรมชาติ ชาวพระตะบองมีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นกับสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ โดยยอมรับและปรับตัวเข้ากับสภาพภูมิประเทศ ระบบเศรษฐกิจที่เน้นการพึ่งพาธรรมชาติเป็นหลัก สะท้อนให้เห็นถึงความกลมกลืนของมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม และ 3) โลกทัศน์ที่มนุษย์มีต่อสิ่งที่มองไม่เห็นหรือสิ่งเหนือธรรมชาติ พบว่า ศาสนาพุทธ และความเชื่อในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ วิญญาณ และไสยศาสตร์ เป็นพลังที่มีบทบาทต่อการดำรงชีวิตของชาวพระตะบอง ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า บาต่ฎํบงสมัยโลกมฺจาส่ ไม่เพียงแต่เป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์เท่านั้น แต่ยังสะท้อนให้เห็นโลกทัศน์ของชาวพระตะบองในมิติต่าง ๆ ซึ่งเป็นองค์ความรู้สำคัญที่ช่วยให้เกิดความเข้าใจข้ามวัฒนธรรม และยืนยันถึงคุณค่าของการศึกษาประวัติศาสตร์ผ่านเอกสารภาษาเขมรอีกด้วย

A worldview provides a framework through which people interpret their ways of life within a society. Understanding the worldviews of different cultures is essential for fostering intercultural understanding and strengthening relationships. This study aims to analyze the worldview of the people of Battambang as reflected in the Khmer document “Battambang During the Time of the Lord Governor” by Tauch Chhuong. The study adopts the concept of worldview proposed by Robert Redfield, together with perspectives from Thai scholars who have examined worldview in literature and language. The findings reveal that the worldview of the Battambang people, as presented in the document, can be classified into three main dimensions: 1) the Human-to-Human Worldview, which reflects social, political, religious, and economic structures that define class roles and social positions. It highlights patron-client relationships and the acceptance of social hierarchy grounded in beliefs in karma and merit-making; 2) the Human-to-Nature Worldview which demonstrates the close relationship between the people and their natural environment. The inhabitants adapted to the geographical landscape, and their economic system, largely dependent on natural resources, illustrates a harmonious coexistence between humans and nature; and 3) the Human-to-Supernatural Worldview, which shows that Buddhism, together with beliefs in sacred beings, spirits, and mystical practices, played a significant role in shaping everyday life. This study demonstrates that “Battambang During the Time of the Lord Governor” is not merely a historical record but also a valuable source that reflects the multifaceted worldview of the Battambang people. The findings contribute to cross-cultural understanding and highlight the significance of studying history through Khmer-language documents.

การสร้างสรรค์ละครอิมเมอร์ซีฟในร้านอาหารบาร์ขนาดเล็กสำหรับผู้ชมไทย (Creating immersive theater in small bars and bistros for Thai audiences)

วริศรา นาคประเสริฐ (Warissara Narkprasert) — 2026-02-19

ปัจจุบันผู้บริโภคให้คุณค่าของเงินและเวลาเพื่อประสบการณ์ของตน เนื่องจากผู้วิจัยศึกษาเชิงลึกเกี่ยวกับสาขาการจัดการละครเวทีและเป็นเจ้าของธุรกิจร้านอาหารบาร์ขนาดเล็ก จึงเล็งเห็นว่าการจัดกิจกรรมที่สร้างสรรค์กับพื้นที่จะช่วยทำให้ผู้คนมีประสบการณ์ใหม่เพิ่มเติม โดยงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษากระบวนการผลิตละครอิมเมอร์ซีฟในร้านอาหารบาร์ขนาดเล็ก ตามแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับละครอิมเมอร์ซีฟ จำนวน 1 เรื่อง 2) เพื่อสังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับแนวทางการจัดการแสดงละครอิมเมอร์ซีฟในร้านอาหารบาร์ขนาดเล็ก ใช้วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลตามหลักแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดทำละครอิมเมอร์ซีฟ การใช้แบบบันทึกรวบรวมและสังเคราะห์ข้อมูลผ่านกระบวนการสร้างสรรค์ละคร การสำรวจทัศนคติผู้ชมผ่านการแจกแบบสอบถามและการพูดคุยหลังการแสดง ผลการศึกษา พบว่า กระบวนการสร้างสรรค์ละครอิมเมอร์ซีฟอย่างมีประสิทธิภาพ มีองค์ประกอบที่สำคัญ ได้แก่ บทละคร การออกแบบรูปแบบการแสดงให้เหมาะสมกับสถานที่ การสร้างสรรค์แสงและเสียงเพลงในละครการสร้างสรรค์ฉากและอุปกรณ์ประกอบฉาก การออกแบบเครื่องแต่งกายและการแต่งหน้า ขอบเขตการทำงานของนักแสดงและกระบวนการซ้อมการแสดง การวางแผนการประชาสัมพันธ์และการจำหน่ายบัตรชมการแสดง ซึ่งกระบวนการสร้างสรรค์ในทุกองค์ประกอบที่กล่าวมาข้างต้น อาศัยกลไกขับเคลื่อน 3 แนวทาง คือ การวางแผนโครงการและการพัฒนาร่วมกันการบริหารจัดการการผลิต และการประเมินผล โดยมีเงื่อนไข คือ ควรออกแบบการแสดงให้สอดคล้องกับข้อจำกัดด้านพื้นที่และพฤติกรรมของผู้ชม เพื่อเสริมสร้างบรรยากาศการมีส่วนร่วมและการได้รับประสบการณ์เฉพาะตัว ทั้งนี้ แนวทางการสร้างสรรค์ละครอิมเมอร์ซีฟในร้านอาหารบาร์ขนาดเล็กสำหรับผู้ชมไทยนี้ สามารถนำไปเป็นตัวอย่างเพื่อพัฒนาการจัดการแสดงในร้านอาหารได้ต่อไป

Nowadays, consumers prioritize both value for money and time in pursuit of personal experiences. Given the researcher’s in-depth study in theater management and background as the owner of a small-scale restaurant and bar, it is recognized that integrating creative activities within such spaces can provide audiences with new experiential opportunities. This research aims to: 1) examine the production process of one immersive theater performance in a small-scale restaurant and bar based on relevant concepts and theories; and 2) synthesize knowledge regarding management guidelines for immersive theater in such settings. The methodology involved data collection through a review of relevant concepts and theories, interviews with immersive theater experts, documentation and synthesis of data throughout the creative production process, and audience attitude surveys conducted through questionnaires and post-performance discussions. The findings indicate that an effective immersive theater creative process consists of several key elements: script development; site-specific performance design; lighting and sound design; scenography and props; costume and makeup design; actors’ scope of work and rehearsal processes; and public relations and ticketing planning. These elements are driven by three core mechanisms: project planning and collaborative development, production management, and evaluation. A crucial condition is that the performance design must align with spatial limitations and audience behavior in order to enhance audience participation and foster personalized experiences. Furthermore, these guidelines for creating immersive theater in small bars and bistros for Thai audiences may serve as a model for developing future
performances in restaurant settings in the future.

ผู้มีอิทธิพลในสื่อสังคมออนไลน์กับรายได้ที่มาก่อนกาล (Social media influencers and premature income)

ชิราภรณ์ วงศ์แสน (Chiraporn Wongsaen) — 2026-02-28

ในปัจจุบันสื่อสังคมออนไลน์ส่งผลให้การรับรู้ข้อมูลของคนในสังคมเปลี่ยนไป อินฟลูเอนเซอร์กลายเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้หรือบริโภคสินค้าของกลุ่มผู้ติดตามมากขึ้น และเป็นช่องทางหารายได้ค่อนข้างสูงในเวลารวดเร็วโดยไม่ได้จำกัดแค่คนในวัยทำงานเท่านั้น แต่ยังรวมถึงกลุ่มคนอายุน้อยที่สามารถสร้างรายได้ตั้งแต่ก่อนเข้าสู่ตลาดแรงงาน แตกต่างจากกรณีพื้นฐานของบุคคลทั่วไปที่มักจะเริ่มมีรายได้เมื่อเข้าสู่วัยทำงานอย่างเต็มตัว นำมาซึ่งประเด็นคำถามที่น่าสนใจว่า รายได้ที่เกิดขึ้นจากกระแสความนิยมนี้ จะนำมาซึ่งพฤติกรรมการบริโภคและโอกาสในการยกระดับคุณภาพชีวิตของเหล่าอินฟลูเอนเซอร์ในระยะยาวได้อย่างไร โดยบทความนี้ได้นำเสนอมุมมองจากทฤษฎีทางด้านเศรษฐศาสตร์ในการวางแผนการบริโภคในแต่ละช่วงเวลา ซึ่งหากอินฟลูเอนเซอร์เลือกบริโภคในปัจจุบันน้อยกว่ารายได้ในปัจจุบัน พวกเขาจะอยู่ในฐานะของผู้ให้กู้หรือมีเงินเก็บออม ทำให้สามารถบริโภคในอนาคตได้มากขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจและสังคมในปัจจุบันที่เต็มไปด้วยความเสี่ยงและความไม่แน่นอน นอกจากนี้ยังสามารถยกระดับการบริโภคโดยรวมตลอดชีวิตให้สูงขึ้นได้ หรือแม้แต่การวางแผนเกษียณในอนาคตให้เร็วขึ้นได้จากการเก็บสะสมเงินออมที่มากพอ หรือนำไปลงทุนต่อยอดเพื่อให้ได้รับผลตอบแทนในระยะยาว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการลงทุนเพื่อการยกระดับการศึกษาที่มีคุณภาพให้แก่ตนเองเพื่อสร้างโอกาสในการมีรายได้ถาวรที่สูงกว่ากลุ่มคนทั่วไป เมื่อนั้นบุคคลเหล่านี้ก็จะสามารถยกระดับคุณภาพชีวิตของตนเองในระยะยาวได้จากรายได้ที่เกิดขึ้นเพียงชั่วคราวนี้

In recent years, social media has significantly transformed the way individuals perceive and access information. Social media influencers have emerged as key figures shaping consumer decisions and consumption behavior among their followers. Becoming an influencer has also developed into a highly lucrative source of income within a short period, not only for working-age individuals but also for younger individuals who are able to generate income before formally entering the labor market. This differs from the conventional pattern in which individuals typically begin earning income only after entering full-time employment. This phenomenon raises an important question regarding how income generated from popularity-driven activities influences consumption behavior and contributes to the long-term improvement of influencers’ quality of life. This article examines the issue through economic theories of intertemporal consumption planning. If influencers choose to consume less than their current income, they assume the role of savers or lenders, allowing for greater consumption in the future. Such behavior is consistent with contemporary economic and social conditions characterized by uncertainty and risk. Moreover, appropriate consumption and savings planning can increase overall lifetime consumption and potentially enable earlier retirement through sufficient savings accumulation or long-term investment returns. In particular, investment in quality education may enhance opportunities for securing stable and higher long-term income compared with the general population. In this way, influencers may transform temporary income gains into sustainable long-term improvements in their quality of life.