Silpakorn University e-Journal (Social Sciences, Humanities, and Arts)

บุคลิกภาพและชุดสีของต้นแบบตราสินค้าผักและผลไม้แปรรูป (Personality and color scheme of processed fruit and vegetable brand archetypes)

วัชราธร เพ็ญศศิธร (Watcharatorn Pensasitorn) — 2026-04-29

แนวคิดต้นแบบตราสินค้าสร้างความแตกต่างและการจดจำในตลาดที่มีการแข่งขันสูง การกำหนดบุคลิกภาพและชุดสีของต้นแบบตราสินค้าที่เหมาะสมนั้นส่งผลต่อการรับรู้ของผู้บริโภคที่มีต่อผลิตภัณฑ์ด้วย งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) กำหนดต้นแบบตราสินค้าผักและผลไม้แปรรูปที่สื่อสารจุดขายด้านประโยชน์ใช้สอยและด้านอารมณ์ และ 2) กำหนดบุคลิกภาพและชุดสีของต้นแบบตราสินค้าแต่ละรูปแบบ ดำเนินการวิจัยโดยสร้างแบบสอบถามและตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวิจัยโดยใช้ค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับวัตถุประสงค์ (IOC) ช่วงแรก เก็บข้อมูลซ้ำกัน 3 รอบ ด้วยแบบสอบถามชุดที่ 1 จากผู้เชี่ยวชาญ 5 คน ที่มีประสบการณ์ทำงานไม่น้อยกว่า 5 ปี ผู้วิจัยประชุมกลุ่มเพื่อชี้แจงรายละเอียดแล้วให้ผู้เชี่ยวชาญทำแบบสอบถามในการเก็บครั้งแรก จากนั้นดำเนินการเก็บข้อมูลครั้งที่ 2 และ 3 เว้นระยะเวลาห่างกันครั้งละสามสัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าเฉลี่ย (mean) สรุปผลวิจัยที่มีค่าเฉลี่ย 3.00 ขึ้นไป ช่วงที่สอง นำผลวิจัยไปสร้างแบบสอบถามชุดที่ 2 เก็บข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญกลุ่มใหม่ 5 คน โดยสัมภาษณ์รายบุคคลแล้วให้เลือกคำบุคลิกภาพและชุดสีบน Word image scale และ Color image scale ผลวิจัยคือคำตอบที่ผู้เชี่ยวชาญตอบตรงกัน 3 คนขึ้นไป ผลการวิจัยพบว่า ต้นแบบตราสินค้าที่สื่อสารจุดขายด้านประโยชน์ใช้สอย คือ ผู้วิเศษ นักปราชญ์ และผู้แสวงหา และด้านอารมณ์ คือ ผู้วิเศษ และนักปราชญ์ ส่วนบุคลิกภาพและชุดสีของต้นแบบตราสินค้าแบบผู้วิเศษ ได้แก่ Casual, Gorgeous, and Dynamic แบบนักปราชญ์ ได้แก่ Clear, Elegant, Chic, Classic, and Dandy และแบบผู้แสวงหา ได้แก่ Natural, Clear, and Cool-casual ซึ่งผลวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เป็นเครื่องมือสร้างแบรนด์ที่สื่อสารตรงกลุ่มเป้าหมายและสร้างความแตกต่างให้กับสินค้าเกษตรได้

The concept of brand archetypes emphasizes differentiation and recognition in highly competitive markets. Establishing appropriate brand personality and color palettes also influences consumers’ perceptions of products. This study aims to: 1) identify suitable brand archetypes for processed fruit and vegetable products that communicate both functional and emotional benefits, and to 2) determine the personality traits and color schemes associated with each archetype. The research was conducted in two phases using questionnaires validated by the Index of Item-Objective Congruence (IOC). In the first phase, data were collected from five experts with at least five years of professional experience. Data collection was conducted in three rounds at three-week intervals. A group meeting was first held to clarify the research details, after which the experts completed the questionnaire. The data were analyzed using mean scores, with a threshold of 3.00 or higher used for selection. The results from this phase were then used to develop a second questionnaire. In the second phase, data were collected from another group of five experts through individual interviews. The participants were asked to select personality traits and color schemes using the word image scale and color image scale. Responses agreed upon by at least three experts were considered valid. The findings revealed that the brand archetypes conveying functional benefits are the magician, sage, and seeker, while those conveying emotional benefits are the magician and sage. The personality traits and color schemes of the magician archetype include casual, gorgeous, and dynamic; those of the sage include clear, elegant, chic, classic, and dandy; and those of the seeker include natural, clear, and cool-casual. These findings can be applied as a branding tool to effectively communicate with target audiences and to create differentiation for processed agricultural products.

แนวคิดการออกแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกประเภทอาร์ตทอยจากทุนทางวัฒนธรรม จังหวัดเชียงราย (Conceptual design of art toy souvenir products from cultural capital in Chiang Rai)

วัฒนพล อยู่สวัสดิ์ (Wattanapon Eusawat) — 2026-04-29

จังหวัดเชียงรายเป็นพื้นที่ที่มีทุนทางวัฒนธรรมหลากหลายและมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เชิงสร้างสรรค์ อย่างไรก็ตาม ทุนทางวัฒนธรรมในพื้นที่ยังขาดการพัฒนาเชิงออกแบบเพื่อเพิ่มมูลค่าและสร้างเอกลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกที่สามารถสะท้อนอัตลักษณ์ของท้องถิ่นได้อย่างชัดเจน การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดและจำแนกประเภทของทุนทางวัฒนธรรมในจังหวัดเชียงราย และพัฒนาแนวทางการออกแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกประเภทอาร์ตทอยจากทุนทางวัฒนธรรม การวิจัยใช้วิธีวิจัยเชิงผสมผสาน (mixed methods) โดยเก็บข้อมูลจากการทบทวนวรรณกรรมการสำรวจความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวและการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ และประยุกต์ใช้แนวคิด Design thinking ในกระบวนการออกแบบเพื่อพัฒนาแนวคิด สร้างต้นแบบ และประเมินรูปแบบผลิตภัณฑ์ ผลการศึกษาพบว่า ทุนทางวัฒนธรรมในจังหวัดเชียงราย สามารถจำแนกออกเป็น 3 กลุ่มหลัก ได้แก่ 1) กลุ่มสถานที่ท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ 2) กลุ่มชนเผ่าและชาติพันธุ์ และ 3) กลุ่มวรรณคดีและตำนาน ซึ่งมีศักยภาพในการนำมาใช้เป็นแนวทางในการออกแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึก จากกระบวนการออกแบบแบบมีส่วนร่วมระหว่างนักวิจัยและศิลปินในจังหวัดเชียงราย ส่งผลให้สามารถออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาร์ตทอยได้ จำนวน 21 รูปแบบ โดยรูปแบบการออกแบบอ้างอิงจากทุนทางวัฒนธรรมที่สะท้อนอัตลักษณ์ของพื้นที่และสอดคล้องกับความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวและผู้เชี่ยวชาญ พร้อมทั้งประยุกต์ใช้แนวคิดวัฒนธรรมคาวาอีของญี่ปุ่น เพื่อเสริมสร้างความน่าสนใจและเพิ่มคุณค่าเชิงสร้างสรรค์ให้กับผลิตภัณฑ์ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า การบูรณาการทุนทางวัฒนธรรมร่วมกับกระบวนการออกแบบสามารถพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกที่สะท้อนอัตลักษณ์ของพื้นที่ และมีศักยภาพในการส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์และการท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงรายได้อย่างเป็นรูปธรรม

Chiang Rai province possesses rich cultural capital and strong potential for the development of creative products. However, such cultural capital has not yet been fully utilized through design processes to enhance product value and to create distinctive souvenir products that clearly reflect local identity. This study aimed to examine the concepts and classification of cultural capital in Chiang Rai province and to develop a conceptual design framework for art toy souvenir products based on this cultural capital. A mixed-methods approach was employed, including a literature review, tourist surveys, and expert interviews. The design thinking approach was applied in the processes of concept development, prototyping, and product evaluation. The findings reveal that cultural capital in Chiang Rai can be categorized into three main groups: 1) cultural and natural tourist attractions, 2) ethnic groups and tribes, and 3) literature and legends. These categories provide a foundation for the conceptual design of souvenir products. Through a participatory design process involving researchers and local artists, a total of 21 art toy designs were developed. The designs reflect local identity and align with the perspectives of tourists and experts. Furthermore, elements of Japanese kawaii culture were incorporated to enhance the attractiveness and creative value of the products. The results indicate that the integration of cultural capital with conceptual design processes can lead to the development of distinctive souvenir products that reflect local identity and contribute to the promotion of the creative economy and tourism in Chiang Rai province.

องค์ประกอบการสื่อสารการตลาดที่สัมพันธ์กับการตัดสินใจซื้อสินค้าวิสาหกิจชุมชน ประเภทการแปรรูปและผลิตภัณฑ์อาหาร (Marketing communication factors influencing purchase decisions for processed and food products of community enterprises)

ดวงฤทัย แก้วคำ (Doungruethai Kaewkam) — 2026-04-30

ในยุคที่การแข่งขันทางการตลาดทวีความรุนแรงขึ้น โดยเฉพาะสินค้าวิสาหกิจชุมชนที่มีความคล้ายคลึงกันจนแยกได้ยาก การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบการสื่อสารการตลาดที่สัมพันธ์กับการตัดสินใจซื้อสินค้าวิสาหกิจชุมชน ประเภทการแปรรูปและผลิตภัณฑ์อาหาร ในกลุ่มจังหวัดภาคกลาง เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ สำรวจโดยใช้แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริโภคที่ซื้อสินค้าวิสาหกิจชุมชนในกลุ่มจังหวัดภาคกลาง ประเภทการแปรรูปและผลิตภัณฑ์อาหาร จำนวน 440 คน สุ่มตัวอย่างแบบโควต้า แบ่งกลุ่มจากจังหวัดภาคกลาง 22 แห่ง ๆ ละ 20 คน และสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ด้วยสถิติ Multiple regression และตรวจสอบความสัมพันธ์โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า การสื่อสารการตลาดทั้ง 4 ปัจจัย ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้า โดยการโฆษณามีผลต่อการตัดสินใจซื้อเพิ่มขึ้น ร้อยละ 11.70 การส่งเสริมการขายมีผลต่อการตัดสินใจซื้อเพิ่มขึ้น ร้อยละ 18.10 การให้ข่าวและประชาสัมพันธ์มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเพิ่มขึ้น ร้อยละ 39.10 การตลาดเชิงกิจกรรม/การจัดกิจกรรมพิเศษมีผลต่อการตัดสินใจซื้อเพิ่มขึ้น ร้อยละ 26.40 การสื่อสารการตลาดทุกคู่มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยการโฆษณากับการให้ข่าวและประชาสัมพันธ์มีความสัมพันธ์สูง และการสื่อสารการตลาดมีความสัมพันธ์ทางบวกกับการตัดสินใจซื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ทุกคู่ โดยการให้ข่าวและประชาสัมพันธ์กับการตัดสินใจซื้อมีความสัมพันธ์สูง วิสาหกิจชุมชนจึงควรใช้ทั้ง 4 เครื่องมือ โดยเฉพาะการโฆษณาร่วมกับการให้ข้อมูลข่าวสารผ่านช่องทางออนไลน์ของร้าน เพื่อส่งข้อมูลและจูงใจกลุ่มเป้าหมายได้อย่างแพร่หลายและทั่วถึง

In an era of intensifying market competition, particularly among community enterprise products that are often highly similar and difficult to differentiate, this study aimed to examine the marketing communication factors associated with consumers’ purchase decisions regarding processed and food products of communication enterprises in the Central Region of Thailand. This research employed a quantitative approach using a questionnaire survey. The sample consisted of 440 consumers who had purchased processed and food products from community enterprises in the Central Region. Quota sampling was applied by selecting 20 respondents from each of the 22 provinces in the Central Region, followed by convenience sampling. Data were analyzed using multiple regression analysis and Pearson’s correlation coefficient. The findings revealed that all four marketing communication factors influenced purchase decisions. Advertising increased purchase decisions by 11.70%, sales promotion by 18.10%, publicity and public relations by 39.10%, and event marketing or special activities by 26.40%. All pairs of marketing communication variables were significantly correlated at the 0.01 level, with a strong relationship observed between advertising and publicity/public relations. Furthermore, all marketing communication variables were positively correlated with purchase decisions at the 0.01 level of statistical significance, with publicity and public relations showing the strongest relationship. Therefore, community enterprises should integrate all four marketing communication tools, particularly by combining advertising with information dissemination through online channels, in order to effectively communicate information and broadly influence target consumers.

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเข้าร่วมกิจกรรมของศิษย์เก่าโรงเรียนมัธยมศึกษา ตามกรอบแนวคิด UTAUT (Factors influencing alumni participation in school activities: A study based on the UTAUT framework)

พัชณี ลัดดาวงศ์ (Patchanee Laddawong) — 2026-04-30

การเข้าร่วมกิจกรรมของศิษย์เก่าในยุคดิจิทัลมีความสัมพันธ์กับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศอย่างใกล้ชิด งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของศิษย์เก่าโรงเรียนวรนารีเฉลิมเกี่ยวกับการรับรู้กิจกรรมผ่านเทคโนโลยีสารสนเทศ รวมถึงวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเข้าร่วมกิจกรรมตามกรอบแนวคิด Unified Theory of Acceptance and Use of Technology (UTAUT) โดยดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างศิษย์เก่า จำนวน 385 คน ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก ผ่านการตอบแบบสอบถามออนไลน์ ที่ผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงและความเชื่อมั่นแล้ว ข้อมูลที่ได้ถูกนำมาวิเคราะห์ด้วยเทคนิค Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) และ Bootstrapping ผ่านโปรแกรม SmartPLS เพื่อตรวจสอบคุณภาพโมเดลและความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยด้านความคาดหวังในความพยายาม มีอิทธิพลเชิงบวกต่อความตั้งใจเชิงพฤติกรรมมากที่สุด (β = 0.445, p < 0.001) รองลงมา คือ ปัจจัยด้านอิทธิพลทางสังคม (β = 0.271, p < 0.05) มีนัยสำคัญทางสถิติต่อพฤติกรรมความตั้งใจใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการเข้าร่วมกิจกรรม ในขณะที่ปัจจัยด้านความคาดหวังในประสิทธิภาพ (β = 0.013) และปัจจัยสิ่งเอื้ออำนวยความสะดวกในการใช้งาน (β = 0.200) ไม่พบอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ แบบจำลองที่ทดสอบมีค่าความตรงเชิงประกอบและความตรงเชิงโครงสร้างในเกณฑ์ที่น่าเชื่อถือ ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การออกแบบระบบที่ใช้งานง่ายและการเสริมสร้างแรงสนับสนุนทางสังคมเป็นปัจจัยสำคัญในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของศิษย์เก่าในกิจกรรมผ่านช่องทางดิจิทัลอย่างยั่งยืน โดยสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการกำหนดกลยุทธ์การสื่อสารและการบริหารจัดการกิจกรรมศิษย์เก่าให้สอดคล้องกับบริบทเทคโนโลยีในปัจจุบันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Alumni participation in institutional activities in the digital era is closely associated with the use of information technology. This study aimed to examine the perceptions of alumni of Woranari Chalerm School regarding activity information via information technology and to analyze the factors influencing behavioral intention to participate based on the Unified Theory of Acceptance and Use of Technology (UTAUT) framework. Data were collected from 385 alumni using convenience sampling via a validated online questionnaire. The data were analyzed using Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) with a bootstrapping procedure in SmartPLS to assess both the measurement and structural models. The results indicated that effort expectancy had the strongest positive effect on behavioral intention (β = 0.445, p < 0.001), followed by social influence (β = 0.271, p < 0.05). In contrast, performance expectancy (β = 0.013) and facilitating conditions (β = 0.200) did not demonstrate statistically significant effects. The measurement model exhibited satisfactory composite reliability as well as convergent and discriminant validity, confirming the adequacy of the proposed model. These findings highlight that user-friendly system design and the enhancement of social support are critical determinants of sustainable alumni participation in digital activities. The findings also provide practical implications for developing communication strategies and managing alumni activities in alignment with contemporary technological contexts.

นวัตกรรมจัดการเรียนรู้บูรณาการเชิงพื้นที่เพื่อส่งเสริมสมรรถนะนักเรียน (An innovative area-based integrated learning management approach to enhance student competencies)

อุไรวรรณ หาญวงค์ (Uraiwan Hanwong) — 2026-04-30

การเปลี่ยนแปลงของสังคมและเทคโนโลยีส่งผลให้การจัดการเรียนรู้ระดับประถมศึกษาจำเป็นต้องพัฒนาผู้เรียนให้มีสมรรถนะสอดคล้องกับบริบทจริงและผลลัพธ์การเรียนรู้ อย่างไรก็ตาม การบูรณาการบริบทชุมชนกับแนวคิดการเรียนรู้แบบเน้นผลลัพธ์ยังขาดความชัดเจนเชิงกระบวนการ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการในการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการโดยใช้บริบทเชิงพื้นที่ร่วมกับแนวคิดการเรียนรู้แบบเน้นผลลัพธ์ 2) พัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ดังกล่าว และ 3) ศึกษาผลการใช้นวัตกรรม โดยใช้การวิจัยและพัฒนา (R&D) 3 ระยะ กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วย ผู้บริหาร ครู ศึกษานิเทศก์ อาจารย์มหาวิทยาลัย และนักเรียนระดับประถมศึกษาปีที่ 1-6 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบประเมิน และแบบบันทึกกลุ่มสนทนา วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า โรงเรียนมีความพยายามส่งเสริมสมรรถนะผู้เรียนผ่านกิจกรรมเชิงรุก แม้ยังขาดความชัดเจนในกระบวนการบูรณาการบริบทชุมชนและการใช้ผลลัพธ์การเรียนรู้ ครูมีความต้องการพัฒนาสมรรถนะนักเรียนใน 5 ด้าน ได้แก่ การสื่อสาร การคิด การแก้ปัญหา ทักษะชีวิต และเทคโนโลยี นวัตกรรมที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 3 ขั้นตอน ได้แก่ การวางแผนจัดการเรียนรู้ การจัดกิจกรรมแบบ Active learning และการประเมินผลแบบมีส่วนร่วม โดยใช้บริบทของชุมชนเป็นฐาน ผลการใช้พบว่า ครูสามารถจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการได้อย่างมีประสิทธิภาพ นักเรียนมีสมรรถนะในระดับดีถึงดีเยี่ยม และไม่มีนักเรียนที่มีสมรรถนะต่ำกว่าระดับดี ความพึงพอใจของครูและผู้บริหารอยู่ในระดับมากที่สุดในทุกด้าน ผลการวิจัยนี้สะท้อนแนวทางเชิงกระบวนการที่ชัดเจนในการบูรณาการบริบทพื้นที่กับการเรียนรู้แบบเน้นผลลัพธ์ ซึ่งสามารถนำไปใช้เป็นต้นแบบในการพัฒนาครู การออกแบบหลักสูตร และการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนระดับประถมศึกษา โดยเฉพาะในพื้นที่พิเศษหรือห่างไกล เพื่อยกระดับสมรรถนะผู้เรียนอย่างเป็นรูปธรรม

Rapid changes in society and technology require elementary education to develop learners’ competencies aligned with real-life contexts and clearly defined learning outcomes. However, the integration of area-based contexts with outcome-based learning remains insufficiently articulated at the procedural level. The purposes of this research were to: 1) examine the current conditions, problems, and needs for developing an integrated learning management innovation that incorporates area-based contexts together with an outcome-based learning approach; 2) develop the innovation; and 3) investigate the results of its implementation. The study employed a research and development (R&D) design conducted in three phases. The sample consisted of school administrators, teachers, educational supervisors, university lecturers, and students in Grades 1–6. The research instruments included interview forms, evaluation forms, and focus group discussion records. Data were analyzed using descriptive statistics and content analysis. The findings revealed that schools attempted to promote students’ competencies through active learning activities; however, the process of integrating community context and applying learning outcomes remained unclear. Teachers expressed a need to develop students’ competencies in five key areas: communication, thinking, problem-solving, life skills, and technology. The developed innovation comprised three main stages: learning management planning, active learning-based activities, and participatory assessment, all grounded in community context. The implementation results indicated that teachers were able to effectively implement integrated learning management. Students demonstrated competencies at good to excellent levels, with no students performing below the good level. Teachers and administrators reported the highest level of satisfaction in all aspects. These findings offer a clear procedural framework for integrating area-based contexts with outcome-based learning and can serve as a model for teacher development, curriculum design, and instructional practices in primary education, particularly in special or remote areas, to effectively enhance student competencies.

ความเข้มแข็งของพรรคการเมืองไทยหลังรัฐประหาร 2549 (The strength of Thai political parties after the 2006 coup)

จิราภรณ์ ดำจันทร์ (Jiraporn Domjun) — 2026-04-30

ความเข้มแข็งของพรรคการเมืองไทยมีความสำคัญต่อการเป็นประชาธิปไตย แต่ยังมีการศึกษาน้อย โดยเฉพาะหลังรัฐประหาร 2 ครั้งที่ผ่านมา จึงนำมาสู่ความสนใจของผู้วิจัยเพื่อศึกษา 1) พัฒนาการของพรรคการเมืองไทยจากปี 2489-2568 2) การพัฒนาความเข้มแข็งให้กับพรรคการเมืองหลังรัฐประหาร ปี 2549-2568 และ 3) วิเคราะห์ความสอดคล้องเกี่ยวกับการพัฒนาความเข้มแข็งให้กับพรรคการเมืองกับหลักความเป็นประชาธิปไตยหลังรัฐประหาร ปี 2549-2568 โดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาจากเอกสารปฐมภูมิและทุติยภูมิ ผลการศึกษาพบว่า 1) พรรคการเมืองไทยมีพัฒนาการมายาวนานนับจากปี 2489 แต่ขาดความต่อเนื่องในการดำเนินกิจกรรมทางการเมืองเนื่องจากการเกิดรัฐประหารบ่อยครั้ง 2) พรรคการเมืองไทยมีการปรับตัวดีขึ้น โดยยังคงอยู่รอดและกลับมาดำเนินกิจกรรมทางการเมืองอีกครั้งหลังรัฐประหาร และมีจำนวนพรรคการเมืองที่ดำเนินการอยู่ก่อนการเลือกตั้งเพิ่มขึ้นในช่วงปี 2549-2568 ส่วนการจัดโครงสร้างองค์กรมีการแบ่งหน้าที่ชัดเจน แต่บางส่วนพบปัญหาความเป็นเอกภาพจากความขัดแย้งภายในที่ส่งผลให้เกิดการย้ายพรรคก่อนเลือกตั้ง กรณีความเป็นอิสระยังต้องตรวจสอบเพื่อป้องกันการครอบงำโดยนายทุนพรรค และพบว่าพรรคการเมืองส่วนใหญ่ประสบปัญหาการสร้างและรักษาฐานคะแนนเสียง จึงมีพรรคการเมืองจำนวนน้อยที่ชนะการเลือกตั้ง และ 3) ผลการวิเคราะห์ความสอดคล้องระหว่างการพัฒนาความเข้มแข็งให้กับพรรคการเมืองกับความเป็นประชาธิปไตย พบว่าประเด็นเหล่านี้สอดคล้องกัน โดยเสรีภาพในการรวมกลุ่มและการจัดตั้งองค์กรสอดคล้องกับความสามารถในการปรับตัว ความสลับซับซ้อนขององค์กร ความเป็นเอกภาพและการรวมศูนย์ และความเป็นอิสระ ซึ่งประเด็นเหล่านี้ยังคงต้องปรับปรุงแก้ไขเพื่อพัฒนาความเข้มแข็งให้กับพรรคการเมือง

The strength of Thai political parties is crucial to democratic development. However, scholarly attention to this issue remains limited, particularly in the aftermath of the two most recent military coups. This study therefore aims to examine: 1) the development of Thai political parties from 1946 to 2025; 2) the strengthening of political parties from 2006 to 2025; and 3) the alignment between efforts to strengthen political parties and democratic principles from 2006 to 2025. This research employs a qualitative approach through content analysis of primary and secondary documents. The findings reveal that: 1) Thai political parties have developed continuously since 1946; however, they have lacked continuity in their political activities due to frequent military coups. 2) Thai political parties have shown improved adaptability, as most were able to survive and resume political activities after coups, and the number of active parties prior to elections increased during 2006–2025. Organizational structures have become more clearly defined; however, internal unity remaines problematic due to internal conflicts, which have led to party switching before elections. In terms of autonomy, political parties still require monitoring to prevent domination by financial elites. Moreover, most parties face difficulties in building and maintaining voter bases, resulting in only a small number achieving electoral success. 3) The analysis of alignment between party strengthening and democratic principles indicates that these aspects are generally consistent. Freedom of association and organization corresponds with adaptability, organizational complexity, internal unity, centralization, and autonomy. However, these aspects still require improvement to further strengthen political parties.

การแปลบทเพลงจากมิวสิคัลภาษาเยอรมันเรื่อง Tanz der Vampire (Translation of selected songs from the German musical Tanz der Vampire)

พัทธ์ธีรา ก่อเกียรติ (Pattera Korkiat) — 2026-04-29

งานวิจัยเกี่ยวกับการแปลเพลงภาษาเยอรมันเป็นภาษาไทยเพื่อใช้ขับร้องยังมีไม่มากนัก จึงควรส่งเสริมให้มีการพัฒนาความเข้าใจในเรื่องนี้ งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาการแปลบทเพลงจากมิวสิคัลเรื่อง Tanz der Vampire จากภาษาเยอรมันเป็นภาษาไทยเพื่อใช้ขับร้อง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดทำบทแปลเพลง 7 บทเพลงที่คัดเลือกมาโดยใช้หลักการแปลของ ปีเตอร์ โลว์ บันทึกเสียงร้องบทแปลเพลงและจัดทำเป็นอัลบั้มเพลง ตลอดจนศึกษาความคิดเห็นของกลุ่มผู้ฟัง ผลการวิจัยพบว่า ในการแปลบทเพลงทั้ง 7 บทเพลง มีการปรับให้เหมาะสมในแต่ละบริบท โดยคำนึงถึงการสามารถนำไปใช้ขับร้องจริงได้เป็นหลักแต่ในขณะเดียวกันก็ยังรักษาการสื่อความหมาย ความเป็นธรรมชาติ จังหวะ และสัมผัสให้ใกล้เคียงต้นฉบับมากที่สุดซึ่งการแปลตามตัวหรือตามโครงสร้างของภาษาต้นฉบับนั้น อาจไม่สามารถนำมาใช้ขับร้องได้ เนื่องจากความแตกต่างของภาษาต้นทางและภาษาปลายทาง ในกระบวนการแปลยังพบว่าส่วนใหญ่มีการใช้เทคนิคการสลับตำแหน่งคำเพื่อให้บทแปลเพลงสามารถนำไปขับร้องได้อย่างเป็นธรรมชาติ และสื่อสารความรู้สึกของเพลงให้มีความใกล้เคียงกับต้นฉบับมากที่สุด ผลการประเมินโดยผู้ฟังพบว่า ทุกบทแปลนั้นสามารถเข้าใจได้ง่าย มีความไพเราะ สามารถสื่อให้ผู้ฟังเข้าใจและรับรู้ถึงบุคลิกของตัวละครได้ แต่ควรปรับปรุงด้านการเลือกคำให้มีเสียงวรรณยุกต์สอดคล้องกับทำนองเพลงโดยยังสามารถสื่อความหมายตามหลักภาษาไทยได้และไม่ผิดเพี้ยนจนก่อให้เกิดความสับสนต่อผู้ฟัง เพื่อเพิ่มความไพเราะของบทเพลงมากยิ่งขึ้น ข้อค้นพบที่ได้สามารถนำไปใช้ในการเผยแพร่มิวสิคัลจากภาษาต่างประเทศโดยการแปลเป็นภาษาไทย

Research on the singable translation of German songs into Thai remains limited; therefore, greater understanding of this area should be encouraged. This study investigates the translation of selected songs from the musical Tanz der Vampire (Dance of the Vampires) from German into Thai for singing purposes. The objectives of the study are to produce Thai translations of seven selected songs based on Peter Low’s Pentathlon model, record vocal performances of the translated songs and compile them into an album, and examine listeners’ opinions toward the translated versions. The findings indicate that the translation of all seven songs required contextual adaptation with prioritiy given to singability. At the same time, the translations seek to preserve meaning, naturalness, rhythm, and rhyme in order to remain as close as possible to the original compositions. Literal or structurally direct translation is often unsuitable for singing due to differences between the source and the target language. The study also finds that word repositioning is frequently employed to enable the translated lyrics to be sung naturally while conveying the emotional tone and essence of the original songs. The evaluation results from listeners indicate that all translated songs are easy to understand, melodious, and effective in communicating the personalities of the characters. However, improvements in word selection are recommended to ensure that tonal patterns align more closely with the melody while maintaining accurate meaning in Thai and avoiding potential confusion among listeners. Such adjustments may further enhance the musicality of the translated songs. The findings of this study may contribute to promoting foreign-language musicals through Thai translations.

บุคลาธิษฐานและอุปลักษณ์ : การแปล “Il Penseroso” ของ จอห์น มิลตัน เป็นกวีนิพนธ์ไทย (Personification and metaphor: A Thai poetic translation of John Milton’s “Il Penseroso”)

ปิยธิดา คำพิพจน์ (Piyatida Kumpipot) — 2026-04-29

การแปลภาพพจน์เป็นประเด็นทางภาษาและวัฒนธรรมที่ละเอียดอ่อนและท้าทาย ส่วนกวีนิพนธ์เป็นตัวบทที่มีเอกลักษณ์ ควรศึกษาเพื่ออนุรักษ์และเผยแพร่วรรณกรรมข้ามวัฒนธรรม บทความฉบับนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการแปลภาพพจน์ประเภทบุคลาธิษฐาน (จากธรรมชาติกับจากวรรณคดี) และอุปลักษณ์ที่ปรากฏในกวีนิพนธ์ เรื่อง “Il Penseroso” ของ จอห์น มิลตัน โดยรักษาความหมาย รูปแบบ และสุนทรียลักษณ์ของตัวบทต้นฉบับ ดำเนินการวิจัยแบบนิรนัยโดยนำทฤษฎีที่เกี่ยวข้องมาทดลองแปลภาพพจน์สองประเภทนี้ เพื่อสรุปว่ากลวิธีและฉันทลักษณ์ใดเหมาะที่สุด ผลการวิจัยพบว่า การแปลต้องวิเคราะห์และแปลตัวบทโดยอาศัยทฤษฎีการกระทำการแปลของ Christiane Nord ทฤษฎีสโคพอสของ Katharina Reiß และ Hans Vermeer ทฤษฎีการแปลแบบทำให้กลมกลืนของ Lawrence Venuti กลวิธีการแปลชดเชยของ Sándor Hervey และ Ian Higgins กลวิธีการแปลกวีนิพนธ์ของ André Lefevere หลักการแปลของสัญฉวี สายบัว และหลักการแปลของ ปราณี บานชื่น โดยสรุปได้ว่า บุคลาธิษฐานจากธรรมชาติสามารถแปลแบบตรงตัว บุคลาธิษฐานจากวรรณคดีต้องแปลแบบกึ่งตรงตัวร่วมกับการแปลเทียบเคียงและการขยายความเพื่อให้ผู้อ่านเห็นภาพชัดเจน อุปลักษณ์ใช้การแปลแบบตรงตัวร่วมกับการแปลเทียบเคียงและการแปลแบบทำให้กลมกลืน ส่วนฉันทลักษณ์ที่ถ่ายทอดบุคลาธิษฐานและอุปลักษณ์ใน “Il Penseroso” โดยรักษาความหมาย รูปแบบ และสุนทรียลักษณ์ได้เหมาะที่สุด คือ กลอนสุภาพ โดยบทแปลที่ได้เป็นส่วนหนึ่งขององค์ความรู้ที่สามารถใช้เป็นแนวทางสำหรับผู้สนใจและใช้ในการเรียนการสอนการแปลกวีนิพนธ์ ทั้งนี้ การศึกษาการแปลการอ้างถึง (ปฏิรูปพจน์) น่าจะช่วยขยายองค์ความรู้การแปลภาพพจน์ในกวีนิพนธ์ให้กว้างขวางขึ้น

The translation of figurative language represents a complex and challenging area in the study of language and culture. Similarly, poetry as a genre is distinguished by its unique formal and aesthetic characteristics. Both are therefore worthy of scholarly attention for the preservation and dissemination of cross-cultural literary heritage. This qualitative research aims to examine approaches to translating figures of speech, particularly personification (of nature and abstract concepts in literature) and metaphor, in John Milton’s “Il Penseroso” into Thai, while preserving its meaning, poetic form and aesthetic qualities. Using a deductive approach, the research applies relevant translation theories to the analysis and translation of these figures of speech in order to identify appropriate strategies and poetic forms. The findings indicate that translation analysis and practice are informed by Nord’s Translatorisches Handeln, Reiß and Vermeer’s Skopostheorie, Venuti’s domestication and foreignization strategies, Hervey and Higgins’s compensation techniques, Lefevere’s theories on poetry translation, as well as Saibua’s and Bancheun’s principles of poetry translation. The study finds that personification of nature can be effectively rendered through literal translation. For personification of abstract concepts, a near-literal translation approach combined with amplification is required to enhance reader comprehension. For metaphors, literal translation, formal equivalence, and domestication are appropriate strategies. The most suitable Thai poetic form for preserving the meaning, structure, and aesthetics of “Il Penseroso” is Klon Supab, an octosyllabic quatrain with four lines of eight syllables each. The resulting translation contributes to existing knowledge and may be useful for teaching, learning, and translating figurative language in English poetry into Thai verse. Further research on the translation of allusion as a prominent figure of speech would further expand the field of poetry translation studies.