การวิเคราะห์ศักยภาพของสถาบันอุดมศึกษากลุ่มพัฒนาการวิจัยระดับแนวหน้าของโลกด้วยผลงานตีพิมพ์ในวารสารระดับนานาชาติ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สถานการณ์การตีพิมพ์ผลงานวิจัยในวารสารระดับนานาชาติของสถาบันอุดมศึกษา กลุ่มพัฒนาการวิจัยระดับแนวหน้าของโลก ตามประกาศกระทรวง
การอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2566 จำนวน 17 สถาบัน โดยใช้ฐานข้อมูล SciVal ระหว่างปี พ.ศ. 2562-2566 จำนวนทั้งสิ้น 110,248 บทความ ผลการศึกษาพบว่า มหาวิทยาลัยมหิดล
มีจำนวนบทความตีพิมพ์สูงที่สุด 20,245 บทความ มีจำนวนการอ้างอิงสูงที่สุด 175,691 มีผลงานตีพิมพ์ในวารสารกลุ่ม Quartile 1 จำนวนมากที่สุด 9,835 บทความ มีจำนวนผลงานตีพิมพ์ที่มีความร่วมมือ
ในหน่วยงานระดับนานาชาติสูงที่สุด 9,420 บทความ และมีจำนวนการอ้างอิงที่มีความร่วมมือ
ในหน่วยงานระดับนานาชาติสูงที่สุด 126,181 สถาบันอุดมศึกษาที่มีจำนวนการอ้างอิงต่อบทความสูงที่สุด คือ สถาบันวิทยสิริเมธีมี 11.9 สถาบันอุดมศึกษาที่มีค่า Field-Weighted Citation Impact สูงที่สุด
คือ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง 1.32 สถาบันอุดมศึกษาที่มีจำนวนการอ้างอิงต่อบทความที่มีความร่วมมือในหน่วยงานระดับนานาชาติสูงที่สุด คือ มหาวิทยาลัยนเรศวร 16.5 สรุปผลการวิจัยพบว่าสถาบันอุดมศึกษากลุ่มพัฒนาการวิจัยระดับแนวหน้าของโลกในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา มีอัตราการตีพิมพ์ผลงานในวารสารระดับนานาชาติเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้ สามารถนำผลการวิจัยมาเป็นแนวทางให้สถาบันอุดมศึกษา
เข้าถึงข้อมูลเพื่อเปรียบเทียบผลการดำเนินงานของสถาบันกับคู่เทียบในกลุ่มเดียวกัน เพื่อเป็นแนวทางในการกำหนดจุดเน้นเชิงยุทธศาสตร์ให้สอดคล้องกับศักยภาพของสถาบัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความภายในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารทั้งหมด รวมถึงรูปภาพประกอบ ตาราง เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ การนำเนื้อหา ข้อความหรือข้อคิดเห็น รูปภาพ ตาราง ของบทความไปจัดพิมพ์เผยแพร่ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ต้องได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการวารสารอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร
มหาวิทยาลัยฯ อนุญาตให้สามารถนำไฟล์บทความไปใช้ประโยชน์และเผยแพร่ต่อได้ โดยต้องแสดงที่มาจากวารสารและไม่ใช้เพื่อการค้า
ข้อความที่ปรากฏในบทความในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ และบุคลากร คณาจารย์ท่านอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยฯแต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง ตลอดจนความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความเป็นของผู้เขียน ไม่เกี่ยวข้องกับกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2564ก). คู่มือการประเมินการกำหนดกลุ่มสถาบันอุดมศึกษา (ฉบับปรับปรุง). https://qa.mcu.ac.th/wp-content/uploads/2023/03/reinventingUniversity.pdf
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2564ข). ประกาศกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม เรื่อง การกำหนดให้สถาบันอุดมศึกษาสังกัดกลุ่มสถาบันอุดมศึกษา ประจำปีงบประมาณ 2566 ประกาศ ณ วันที่ 20 มกราคม 2566. https://qa.mcu.ac.th/index.php/2023/01/22/5798/
กิตติกา กาญจนรัตนากร และกิตติภัต เจริญขวัญ. (2558). ความร่วมมือด้านการวิจัยกับนานาชาติต่อคุณภาพผลงานวิจัยของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เชียงใหม่เวชสาร, 54(4), 171-184.
ผดุงศักดิ์ รัตรเดโช. (2549). จำนวนผลงานวิจัยตีพิมพ์ในวารสารระดับนานาชาติ เป็นดัชนีบ่งบอกคุณภาพมหาวิทยาลัยในประเทศไทย. วารสารวิจัยทรัพยากรมนุษย์, 1(1), 61-63.
พิมพ์แพร ศรีสวัสดิ์. (2563). การจัดอันดับมหาวิทยาลัยระดับนานาชาติและกลยุทธ์การปรับตัวของมหาวิทยาลัยไทย. วารสารบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร, 15(3), 1-12.
ศุภลักษณ์ วัฒนาเฉลิมยศ. (2559). การวิเคราะห์สมรรถนะการวิจัยและเครือข่ายความร่วมมือการวิจัยขององค์กรผ่านโปรแกรม. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 13(61), 243-252.
สำนักนโยบายและแผนการอุดมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2561). แผนอุดมศึกษาระยะยาว 20 ปี พ.ศ. 2561-2580. https://op.chandra.ac.th/plan/images/pdf/plan20yrs%20education %2061-80.pdf
สินธะวา คามดิษฐ์. (2563). 2P4M: แนวทางการส่งเสริมการวิจัยในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน. วารสารสุทธิปริทัศน์, 24(75), 8-29.
สุทธิศักดิ์ ศรีสวัสดิ์. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อจำนวนครั้งการถูกอ้างอิงของบทความวิจัยทางการพยาบาลของประเทศไทยที่ตีพิมพ์บนฐานข้อมูล Scopus: ใช้การวิเคราะห์แบบการถดถอยทวินามเชิงลบที่มีค่าศูนย์มาก. วารสารสารสนเทศศาสตร์, 35(3), 1-23.
อมรรัตน์ อภินันท์มหกุล และณัฏฐพงศ์ ทองภักดี. (2559). การเปลี่ยนแปลงอุดมศึกษาไทย. วารสารพัฒนาการเศรษฐกิจปริทรรศน์, 10(2), 8-33.
Bornmann, L. (2017). Is collaboration among scientists related to the citation impact of papers because their quality increases with collaboration? An analysis based on data from F1000Prime and normalized citation scores. Journal of the Association for Information Science and Technology, 68(4), 1036-1047.
Bornmann, L., & Daniel, H. D. (2010). Citation speed as a measure to predict the attention an article receives: An investigation of the validity of editorial decisions at Angewandte Chemie International Edition. Journal of Informetrics, 4(1), 83-88.
Hazelkorn, E., Loukkola, T., & Zhang, T. (January, 2014). Rankings in institutional strategies and processes: impact or illusion?. ReaearchGate. https://www.researchgate.net/publication/270577487_Rankings_in_Institutional_Strategies_and_Processes_impact_or_illusion
Kehm, B. M., & Erkkila, T. (2014). Editorial: The ranking game. European Journal of Education, 49(1), 3-11.
Mathew, K. & Cherukodan, S. (2018). Impact of scholarly output on university ranking. Global Knowledge, Memory and Communication, 67(3), 154-165.
Tan, H. X., Ujum, E. A., Choong, K. F., & Ratnavelu, K. (2015). Impact analysis of domestic and international research collaborations: A Malaysian case study. Scientometrics, 102(1), 885-904.
