ภาวะผู้นำดิจิทัลเชิงกลยุทธ์ในยุคปัญญาประดิษฐ์  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง

Jakkarin Jamsai

Authors

Jakkarin Jamsai The Secondary Educational Service Area Office Chonburi Rayong

Keywords:

Digital Leadership, Artificial Intelligence

Abstract

The objective of this research was to study the level of strategic digital leadership in the era of artificial intelligence under the Chonburi–Rayong Secondary Educational Service Area Office. The sample consisted of 351 teachers under the Chonburi–Rayong Secondary Educational Service Area Office. The participants were selected through multistage sampling followed by simple random sampling using the lottery method. The research instrument was a questionnaire. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation. The findings revealed that the overall level of strategic digital leadership in the era of artificial intelligence under the Chonburi–Rayong Secondary Educational Service Area Office was at a high level. When considering each dimension, all aspects were also rated at a high level. Ranked from the highest to the lowest mean scores, the dimensions were as follows: digital monitoring and evaluation, digital vision setting, application of artificial intelligence in learning management, innovation management, and digital learning promotion.

Author Biography

Jakkarin Jamsai, The Secondary Educational Service Area Office Chonburi Rayong

The Secondary Educational Service Area Office Chonburi Rayong

References

กรรณิกา บุลสถาพร. (2568). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล: ถอดรหัส AI สู่ทักษะอนาคต. วารสารพุทธศาสน์ศึกษาและการวิจัย, 11(4), หน้า 366-379.

กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2565). นโยบายและแผนปฏิบัติการด้านปัญญาประดิษฐ์ของประเทศไทย พ.ศ. 2565-2570. กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.

ชาริณี ตรีวรัญญู. (2565). การพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลและทักษะแห่งอนาคตสำหรับครูและผู้บริหารสถานศึกษาในยุคพลิกผัน. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2564). นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธนาชัย สิงห์ภู่, ชัยฤทธิ์ แสงสว่าง, สนั่น ประจงจิตร, และจินตนา บัวขาว. (2568). ภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการโรงเรียนมัธยมขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(1), หน้า 16-33.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พงศ์ศักดิ์ ภาคมาช. (2566). ปัญญาประดิษฐ์เพื่อการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.

พงษ์ศักดิ์ ผกามาศ, อุษณีย์ สีนนลี, ทวีศิลป์ สารแสน, และณัฐชยา สมมาศเดชสกุล. (2568). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นําเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถาบันการอาชีวศึกษาในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกของประเทศไทย. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์, 3(2), หน้า 70-84.

พระมหาอภิพงค์ คำหงษา. (2568) . ผู้นำการศึกษายุคใหม่: การบูรณาการภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลกับการขับเคลื่อนการศึกษาในยุค AI (ออนไลน์). วารสารสิทธิจินดา, 1(1) หน้า 14-24.

พิชญุตม์ มีเครือ, สุชาดา นันทะไชย, และพร้อมพิไล บัวสุวรรณ. (2568). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลกับการส่งเสริมจริยธรรมปัญญาประดิษฐ์ในโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการ วิจัย และนวัตกรรม มสธ. (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 5(1), หน้า 35-50.

ภารดี อนันต์นาวี. (2564). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ภารดี อนันต์นาวี และสิทธิพร ประวัติรุ่งเรือง. (2566). รูปแบบภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(4). หน้า 250-268.

วิโรจน์ สารรัตนะ. (2561). การบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21: ทฤษฎี แนวคิด และกรณีศึกษาเพื่อการพัฒนาโรงเรียน. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562ก). ภาวะผู้นำดิจิทัลทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562ข). ภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัล: การขับเคลื่อนคุณภาพการศึกษาสู่ยุค Thailand 4.0 (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. (2568). แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566-2570 (ฉบับทบทวนปีงบประมาณ พ.ศ.2567). ชลบุรี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวทางการพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวาน กราฟฟิค.

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ.2561-2580). กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2563). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อธิป เกตุสิริ, ณัฐยา เกตุสิริ, ศุภชัย เส้นเกษ และวารุณี เรียนรู้. (2568). การใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) เพื่อการจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21. วารสารนวัตกรรมการวิจัยเพื่อสังคม, 1(1) หน้า 44-51.

Bass, B.M., & Riggio, R.E. (2006). Transformational leadership (2nd ed.). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.

Cronbach, L.J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), pp. 297-334.

Fullan, M. (2014). The principal: Three keys to maximizing impact. San Francisco, CA: Jossey-Bass.

Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2019). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Boston: Center for Curriculum Redesign.

Krejcie, R.V., & Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), pp. 607–610.

Likert, R. (1962). New patterns of management. New York: McGraw-Hill.

Luckin, R. (2018). Machine learning and human intelligence: The future of education for the 21st century. London: UCL Institute of Education Press.

Mandinach, E.B., & Gummer, E.S. (2016). Data literacy for educators: Making it count in teacher preparation and practice. New York: Teachers College Press.

OECD. (2019). Educating 21st century children: Emotional well-being in the digital age. Paris, FR: OECD.

Pietsch, M., & Mah, D.K. (2025). Leading the AI transformation in schools: it starts with a digital mindset. Educational technology research and development, 73(2), pp. 1043-1069.

Sheninger, E.C. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.

Siemens, G. (2013). Learning analytics: The emergence of a discipline. American behavioral scientist, 57(10), pp. 1380-1400.

Siemens, G. (2006). Knowing knowledge. Vancouver, CA: Lulu Press.

Venkatesh, V., Morris, M.G., Davis, G.B., & Davis, F.D. (2003). User acceptance of information technology: Toward a unified view. MIS quarterly, 27(3), pp. 425-478.

Williamson, B. (2017). Big data in education: The digital future of learning, policy and practice. London: Sage.

Zeng M, Cheah KSL and Abdullah Z. (2025). The influence of school principals’ digital leadership on teachers’ competency in integrating artificial intelligence: a systematic thematic review. Frontiers in Education, 10(2025) pp. 1-11.