ภาวะผู้นำดิจิทัลเชิงกลยุทธ์ในยุคปัญญาประดิษฐ์  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง

Jakkarin Jamsai

ผู้แต่ง

Jakkarin Jamsai สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำดิจิทัล, ปัญญาประดิษฐ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะผู้นำดิจิทัลเชิงกลยุทธ์ในยุคปัญญาประดิษฐ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง กลุ่มตัวอย่างเป็นข้าราชการครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง จำนวน 351 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอนหลังจากนั้นสุ่มแบบง่าย โดยการจับสลาก เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่าภาวะผู้นำดิจิทัลเชิงกลยุทธ์ในยุคปัญญาประดิษฐ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง โดยมีค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าทุกด้านมีระดับภาวะผู้นำอยู่ในระดับมากทุกด้าน เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย ดังนี้ ด้านการติดตามและประเมินผลดิจิทัล รองลงมาด้านการกำหนดวิสัยทัศน์ดิจิทัล ด้านการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการจัดการเรียนรู้ ด้านการบริหารจัดการนวัตกรรม และด้านการส่งเสริมการเรียนรู้ดิจิทัล

ประวัติผู้แต่ง

Jakkarin Jamsai, สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง

เอกสารอ้างอิง

กรรณิกา บุลสถาพร. (2568). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล: ถอดรหัส AI สู่ทักษะอนาคต. วารสารพุทธศาสน์ศึกษาและการวิจัย, 11(4), หน้า 366-379.

กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2565). นโยบายและแผนปฏิบัติการด้านปัญญาประดิษฐ์ของประเทศไทย พ.ศ. 2565-2570. กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.

ชาริณี ตรีวรัญญู. (2565). การพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลและทักษะแห่งอนาคตสำหรับครูและผู้บริหารสถานศึกษาในยุคพลิกผัน. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2564). นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธนาชัย สิงห์ภู่, ชัยฤทธิ์ แสงสว่าง, สนั่น ประจงจิตร, และจินตนา บัวขาว. (2568). ภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการโรงเรียนมัธยมขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(1), หน้า 16-33.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พงศ์ศักดิ์ ภาคมาช. (2566). ปัญญาประดิษฐ์เพื่อการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.

พงษ์ศักดิ์ ผกามาศ, อุษณีย์ สีนนลี, ทวีศิลป์ สารแสน, และณัฐชยา สมมาศเดชสกุล. (2568). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นําเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถาบันการอาชีวศึกษาในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกของประเทศไทย. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์, 3(2), หน้า 70-84.

พระมหาอภิพงค์ คำหงษา. (2568) . ผู้นำการศึกษายุคใหม่: การบูรณาการภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลกับการขับเคลื่อนการศึกษาในยุค AI (ออนไลน์). วารสารสิทธิจินดา, 1(1) หน้า 14-24.

พิชญุตม์ มีเครือ, สุชาดา นันทะไชย, และพร้อมพิไล บัวสุวรรณ. (2568). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลกับการส่งเสริมจริยธรรมปัญญาประดิษฐ์ในโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการ วิจัย และนวัตกรรม มสธ. (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 5(1), หน้า 35-50.

ภารดี อนันต์นาวี. (2564). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ภารดี อนันต์นาวี และสิทธิพร ประวัติรุ่งเรือง. (2566). รูปแบบภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(4). หน้า 250-268.

วิโรจน์ สารรัตนะ. (2561). การบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21: ทฤษฎี แนวคิด และกรณีศึกษาเพื่อการพัฒนาโรงเรียน. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562ก). ภาวะผู้นำดิจิทัลทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562ข). ภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัล: การขับเคลื่อนคุณภาพการศึกษาสู่ยุค Thailand 4.0 (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. (2568). แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566-2570 (ฉบับทบทวนปีงบประมาณ พ.ศ.2567). ชลบุรี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวทางการพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวาน กราฟฟิค.

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ.2561-2580). กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2563). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อธิป เกตุสิริ, ณัฐยา เกตุสิริ, ศุภชัย เส้นเกษ และวารุณี เรียนรู้. (2568). การใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) เพื่อการจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21. วารสารนวัตกรรมการวิจัยเพื่อสังคม, 1(1) หน้า 44-51.

Bass, B.M., & Riggio, R.E. (2006). Transformational leadership (2nd ed.). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.

Cronbach, L.J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), pp. 297-334.

Fullan, M. (2014). The principal: Three keys to maximizing impact. San Francisco, CA: Jossey-Bass.

Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2019). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Boston: Center for Curriculum Redesign.

Krejcie, R.V., & Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), pp. 607–610.

Likert, R. (1962). New patterns of management. New York: McGraw-Hill.

Luckin, R. (2018). Machine learning and human intelligence: The future of education for the 21st century. London: UCL Institute of Education Press.

Mandinach, E.B., & Gummer, E.S. (2016). Data literacy for educators: Making it count in teacher preparation and practice. New York: Teachers College Press.

OECD. (2019). Educating 21st century children: Emotional well-being in the digital age. Paris, FR: OECD.

Pietsch, M., & Mah, D.K. (2025). Leading the AI transformation in schools: it starts with a digital mindset. Educational technology research and development, 73(2), pp. 1043-1069.

Sheninger, E.C. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.

Siemens, G. (2013). Learning analytics: The emergence of a discipline. American behavioral scientist, 57(10), pp. 1380-1400.

Siemens, G. (2006). Knowing knowledge. Vancouver, CA: Lulu Press.

Venkatesh, V., Morris, M.G., Davis, G.B., & Davis, F.D. (2003). User acceptance of information technology: Toward a unified view. MIS quarterly, 27(3), pp. 425-478.

Williamson, B. (2017). Big data in education: The digital future of learning, policy and practice. London: Sage.

Zeng M, Cheah KSL and Abdullah Z. (2025). The influence of school principals’ digital leadership on teachers’ competency in integrating artificial intelligence: a systematic thematic review. Frontiers in Education, 10(2025) pp. 1-11.