The แนวทางการบริหารจัดการโรงเรียนประชารัฐ ด้วยระบบเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
คำสำคัญ:
การบริหารจัดการ, โรงเรียนประชารัฐ, เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลและเส้นทางของข้อมูลที่จะถูกจัดเก็บ ประมวลผล และติดตามผลโดยเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารที่จะเกิดประโยชน์ต่อโรงเรียนประชารัฐ เพื่อความถูกต้อง รวดเร็ว และเพื่อศึกษาระบบการบริหารจัดการข้อมูลของผู้บริหารและผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องที่ช่วยเหลือโรงเรียนประชารัฐ โดยใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปฏิบัติการ ใช้การสัมภาษณ์และการปฏิบัติจริง มีประชากรคือโรงเรียนประชารัฐ จำนวน 306 โรงเรียน และมีบริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) สนับสนุนตามนโยบายขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ประชารัฐของรัฐบาล โดยมอบหมายให้วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ร่วมกับมหาวิทยาลัยเครือข่าย 25 มหาวิทยาลัย ช่วยดูแลโรงเรียนประชารัฐ กลุ่มตัวอย่างเลือกเฉพาะเจาะจงในภาคตะวันออก ด้วยเหตุผลที่ภาคตะวันออกดำเนินการก่อนภาคอื่น 2 เดือน ผลการวิจัยพบว่ามีข้อมูลและเส้นทางข้อมูลที่นำไปเขียนโปรแกรมตามลำดับจากเริ่มต้นไปสุดท้าย ดังนี้ ข้อมูลพื้นฐานของโรงเรียนประชารัฐ ข้อมูลเกี่ยวกับโครงการ (วัตถุประสงค์ กิจกรรม ผลลัพธ์) สถานะโครงการ สถานะเงินสนับสนุน ภาพกิจกรรม/ผลลัพธ์ ข้อมูลการลงพื้นที่ และข้อมูลสถานะผลสำเร็จรายเดือน ส่วนการติดตามข้อมูล ได้แก่ ข้อมูลการทำกิจกรรมตามโครงการของโรงเรียน การลงพื้นที่สคูลพาร์ทเนอร์ ภาพรวมของโครงการ ความก้าวหน้าโครงการ การใช้เงินสนับสนุน และผลลัพธ์ (outcome) ของโครงการ สามารถบริหารจัดการและติดตามงานหลัก ๆ ได้แก่ การติดตามปัจจัยการนำเข้าของโครงการคือ โครงสร้างบุคลากร การกำหนดวัตถุประสงค์และกิจกรมของโครงการ ส่วนการติดตามกระบวนการจัดการ ได้แก่ สามารถติดตามกิจกรรม ขั้นตอน กระบวนการต่าง ๆ ของโครงการโรงเรียนประชารัฐได้ทุกวันเสมือนไปได้เยี่ยมชมด้วยตนเองของสคูลพาร์ทเนอร์ สามารถติดตามและประเมินผลโรงเรียนประชารัฐโดยใช้ระบบบริหารจัดการโรงเรียนประชารัฐได้ร้อยละ 87.00
เอกสารอ้างอิง
บดินทร์ รัศมีเทศ. (2555). เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการพัฒนาชนบทอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: แสงดาว.
ปานใจ ธารทัศนวงศ์. (2554). การวิเคราะห์และออกแบบระบบเทคโนโลยีสารสนเทศในมุมมองด้านการ บริหาร. กรุงเทพฯ: สินทวีการพิมพ์.
ไพโรจน์ วิไลนุช. (2557). การบริหารการสื่อสารขององค์กร: การสื่อสารกับกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย. กรุงเทพฯ: แอคทีฟ พริ้นท์.
มฑุปายาส ทองมาก. (2559). ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ. ปทุมธานี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
มนตรี วิบูลยรัตน์. (2558). ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์พิมพ์ดีการพิมพ์.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2555). เอกสารการสอนการจัดการองค์การสารสนเทศ หน่วยที่ 8-15. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
รุ่งรัศมี บุญดาว. (2559). ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการธุรกิจในยุคดิจิทัล. นนทบุรี: ลัคกี้ บุ๊คส์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). โครงการสานพลังประชารัฐ ด้านการศึกษาพื้นฐาน และการพัฒนาผู้นำ (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: http://www.pracharathschool.go.th/ [2559, 19 ธันวาคม].
สำนักงานโครงการสานพลังประชารัฐ. (2559). การขับเคลื่อนเศรษฐกิจประเทศด้วยการบูรณาการความ ร่วมมือร่วมกันระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคม (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: http://www.สานพลังประชารัฐ.com/about-us/ [2559, 19 ธันวาคม].
อัมพร ธำรงลักษณ์. (2556). การบริหารปกครองสาธารณะ (public government) การบริหารรัฐกิจใน ศตวรรษที่ 21. ปทุมธานี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
โอภาส เอี่ยมสิริวงศ์ และสมโภชน์ ชื่นเอี่ยม. (2558). ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ด ยูเคชั่น.
Burch, J. G., & Grudnitski, G. (1998). Information system (5th ed.). New York, NY: John Wiley & Son.
Castells, Manuel. (2000). End of millennium: The information age: Economy society and culture
volume 3. Hoboken, NJ: Wiley-Blackwell.
Davis, G., & Oldson, M. (1998). Management information system: Conceptual foundations, structure and development (2nd ed.). Singapore: McGraw-Hill.
Heeks, R. (2010). Public sector management information system. Dissertation Abstract International, 55(10), p. 3073-A.
Herbert, A. (1960). The new science of management decision. New York, NY: Harper & Row.
Hoffer, J. A., George, J. F., & Valacich, J. (2004). Modern systems analysis and design (4th ed). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
IT Governance Institute (ITGI). (2008). An executive view of IT governance (Online). Available: http://www.isaca.org/Knowledge-Center/Research/Documents/An-Executive-View-of-IT- Governance-Research_res_Eng_0109.pdf [2016, December 19].
Kemmis, S., & Mc Taggart, R. (1990). The action research planner (3rd ed.). Victoria, Australia: Deakin University Press.
Laudon, K. C., & Laudon, J. P. (2001). Essentials of management information systems: Organization and technology in the enterprise (4thed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
Jimba, S. W. (1999). Information technology and underdevelopment in the third world. Library Review, 48(2), pp. 79-83.
Murdick, R. G., & Munson, J. C. (2010). MIS: Concept and design (2nd ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
O’Brian, J., & Marakas, G. (2010). Management information systems (10th ed.). London, UK: McGraw-Hill/Irwin.
Pearson, K. E., & Saunders, C. S. (2016). Managing and using information systems: A strategic approach (2nd ed.). New York, NY: John Wiley & Sons.
Robbins, S. P. (2001). Organization theory: Structure, design and applications (7th ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี
