การพัฒนาระบบดิจิทัลคอมเมิร์ชเพื่อส่งเสริมการตลาดของผลิตภัณฑ์ หนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่

ผู้แต่ง

  • ชนินทร์ มหัทธนชัย คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

คำสำคัญ:

ดิจิทัลคอมเมิร์ซ, อีคอมเมิร์ซ, ตลาดดิจิทัล, การตลาด, หนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์, แม่ริม

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างองค์ความรู้ทางการตลาดและพัฒนาระบบดิจิทัลคอมเมิร์ชส่งเสริมการตลาดของผลิตภัณฑ์หนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ การดำเนินงานแบ่งเป็น 3 ส่วนคือ 1) การศึกษางานด้านการตลาดจำหน่ายสินค้าของชุมชน  2) พัฒนาระบบดิจิทัลคอมเมิร์ชส่งเสริมการตลาดของผลิตภัณฑ์ชุมชน  3) การจัดอบรมให้ความรู้ด้านการตลาดและการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล การประเมินผลจะประเมินจากผลสัมฤทธิ์ด้านความรู้และความพึงพอใจในการอบรม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ประกอบการในอำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 80 คน และกลุ่มวิสาหกิจชุมชน จำนวน 3 กลุ่ม เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง พบว่าการตลาดชุมชนโดยส่วนใหญ่มีการจำหน่ายในชุมชนและการออกร้านในงานแสดงสินค้า ส่วนการจำหน่ายในสื่อออนไลน์มีเพียงบางส่วน การพัฒนาดิจิทัลคอมเมิร์ชให้วิสาหกิจชุมชนจะเป็นการเพิ่มช่องทางในการจำหน่ายสินค้า ผู้เข้าอบรมมีทักษะด้านการตลาดและการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพิ่มขึ้นโดยผลการทดสอบก่อนเรียน มีค่าคะแนนเฉลี่ย 7.25   และผลการทำแบบทดสอบหลังเรียน มีค่าคะแนนเฉลี่ย 15.76 ความพึงพอใจในการอบรมมีค่าระดับคะแนน 4.34  จัดอยู่ในระดับความพึงพอใจมาก

ประวัติผู้แต่ง

ชนินทร์ มหัทธนชัย, คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

ภาควิชาคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2558). นโยบายดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (digital
economy). กรุงเทพฯ: กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
จักรกริช ปิยะ. (2557). การศึกษาการใช้สื่อสังคมออนไลน์ (social media) เพื่อการบริหารงานก่อสร้าง
กรณีศึกษา ห้างหุ้นส่วนจำกัดเทคโนบิวเตอร์ (2001) อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา.
วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารงานก่อสร้างและสาธารณูปโภค,
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
จิราภรณ์ ศรีนาค. (2556). ศึกษาการวิเคราะห์ประเภท รูปแบบ เนื้อหา และการใช้สื่อสังคมออนไลน์
ในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารศึกษา, บัณฑิต
วิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ชัยวรรณ์ ศรีใจภา. (2562, 25 มีนาคม). ประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนลายต้องของดีแม่ริม. สัมภาษณ์.
ณัฐกานต์ เต็มไตรรัตน์. (2562). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดดิจิทัล กรณีศึกษา บริษัท ดอกบัวคู่ จำกัด.
วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารการตลาดดิจิทัล, บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
นฎกร สุดพิพัฒน์. (2560). โซเชียลเน็ตเวิร์คที่มีผลต่อนวัตกรรมกระบวนการผ่านการประยุกต์ใช้เพื่อ
ความร่วมมือยุค 2.0. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาระบบสารสนเทศ,
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ป้าง รัตนดิลกกุล. (2562, 20 มีนาคม). ประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนผ้าปักชนเผ่าม้ง. สัมภาษณ์.
พันธวุธ จันทรมงคล, วันวิสาข์ วรรณพิพัฒน์ และพลวัชร์ จันทรมงคล. (2562). นวัตกรรมการเรียนรู้
เรื่องพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้ประกอบการสภาอุตสาหกรรมจังหวัดขอนแก่น.
วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 19(2), หน้า 113-124.
ภัควรินทร์ ณรงค์วุฒิภัสร์ และสุมาลี สว่าง. (2559). การประเมินความพึงพอใจของผู้ประกอบการ
ต่อพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ เว็บไซต์ Otoptoday. วารสารรังสิตบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและ
สังคมศาสตร์, 2(1), หน้า 42-49.
วรพจน์ องค์วิมลการ. (2561). การพัฒนาดิจิทัลคอมเมิร์ซแพลตฟอร์มบนพื้นฐานโครงสร้างบูรณาการ
ของสถาปัตยกรรมองค์กรรูปแบบมาตรฐานโทกาฟ 9.1 กรณีศึกษา ธุรกิจฟาร์มเกษตร อัจฉริยะ.
วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ, บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยศรีปทุม
สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอแม่ริม. (2561). รายงานผู้ลงทะเบียน OTOP ปี 2557-2560 อำเภอแม่ริม
จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอแม่ริม.
แอนนา พายุพัด, รัศแก้ว ศรีสด และรัชกร วงษ์คำชัย. (2558). รายงานผลการวิจัย การพัฒนาต้นแบบ
เว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับธุรกิจ OTOP 3-5 ดาว. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏ
ธนบุรี.
Hootsuit. (2019). Digital 2019 Thailand (Online). Available: https://www.slideshare.net/
DataReportal/digital-2019-thailand-january-2019-v01 [2019, May 26].

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-03-26

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย