การพัฒนาแบบวัดการรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ ด้านการวิเคราะห์สำหรับครูชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
คำสำคัญ:
สื่อสังคมออนไลน์, การรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์, แบบวัดการรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างตัวบ่งชี้และแบบวัดการรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ด้านการวิเคราะห์สำหรับครูชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และเพื่อตรวจสอบคุณภาพแบบวัดการรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ด้านการวิเคราะห์สำหรับครูชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูผู้สอนคอมพิวเตอร์ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2562 กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 45 คน ได้จากการสุ่มหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบวัดการรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ด้านการวิเคราะห์สำหรับครูชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่ามัธยฐาน และค่าพิสัยควอไทล์ 2) แบบสอบถามความเห็นโดยผู้เชี่ยวชาญที่มีต่อแบบวัดการรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ด้านการวิเคราะห์สำหรับครูชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 3) แบบประเมินความเหมาะสมของแบบวัดการรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ด้านการวิเคราะห์สำหรับครูชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 4) แบบประเมินค่าดัชนีความสอดคล้องแบบวัดการรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ด้านการวิเคราะห์สำหรับครูชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
ผลการวิจัยพบว่า 1) แบบวัดการรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ด้านการวิเคราะห์สำหรับครูชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ประกอบด้วย ตัวบ่งชี้ที่ 1 บอกหรืออธิบายแยกแยะข้อเท็จจริง การโน้มน้าว การนำเสนอข่าว ข้อมูลเกินจริง ตัวบ่งชี้ที่ 2 บอกข้อดี ข้อเสียที่มีผลกระทบต่อตนเองและผู้อื่น ตัวบ่งชี้ที่ 3 บอกความแตกต่างของภาพตัดต่อและภาพจริง และตัวบ่งชี้ที่ 4 แยกแยะข้อมูล ข่าวสาร บทความในสื่อออนไลน์ ได้ว่าส่วนไหนเป็นจริงหรือแต่งขึ้น 2) การตรวจสอบคุณภาพของแบบวัดการรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ด้านการวิเคราะห์สำหรับครูชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีคุณภาพระดับมากทุกด้าน ค่าเฉลี่ย 4.16 ประกอบด้วย ด้านความเหมาะสม ด้านความถูกต้อง และด้านความเป็นไปได้ มีค่าเฉลี่ย 4.29, 4.11 และ 3.94 มีค่ามัธยฐานระหว่าง 4.00-5.00 ค่าพิสัยควอไทล์ ระหว่าง 0.00-1.00 และ 3) การรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ด้านการวิเคราะห์สำหรับครูประถมศึกษาชั้นปีที่ 6 มีการรับรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 3.55
เอกสารอ้างอิง
กิติมา สุรสนธิ. (2553). ความรู้ทางการสื่อสาร (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณัฐนันท์ ศิริเจริญ. (2557). การสื่อสารเพื่อการรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศจากสื่ออินเทอร์เน็ตของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์, สำนักบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สาริศา จันทร์อำพร. (2558). ภาวการณ์ปัจจุบันกับการเสริมสร้างการรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ในวัยรุ่น. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (ม.ป.ป.). เรื่องน่ารู้เพื่อผู้บริโภค: รู้เท่าทันสื่อ คืออะไร (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: http://bcp.nbtc.go.th/th/detail/2017-01-24-23-12-51 [2562, 10 ธันวาคม].
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). (2555). ทักษะและเทคนิคขั้นตอนในการรู้เท่าทันสื่อ (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: https://www.thaihealth.or.th/Content/20473-ทักษะและเทคนิคขั้นตอนในการรู้เท่าทันสื่อ.html [2563, 18 มีนาคม].
Ezeugbor, Carol O. (2019). Assessment of teaching quality: Survey of university undergraduate students in Nigeria. Awka, Nigeria: Department of Educational Management and Policy, Nnamdi Azikiwe University.
Center for Media Literacy. (2008). Media literacy: A definition and more (Online). Available: www.medialit.org/media-literacy-definition-and-more [2020, March 11].
Kashkouli, Z., Barati, H., & Ansari, D. N. (2015). Test-taking strategies and item specifications: Focusing on a high-stake test. International Journal of Research Studies in Education, 4, pp. 43-56.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี
