ผลของการสอนแบบเน้นงานปฏิบัติที่มีต่อความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษ ของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
คำสำคัญ:
การสอนแบบเน้นงานปฏิบัติ, ความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษ, รูปแบบการสอนบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดรูปแบบการเรียนการสอนแบบเน้นงานปฏิบัติ และเพื่อเปรียบเทียบผลการสอนแบบเน้นงานปฏิบัติที่มีต่อความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจันทบุรี ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการนำเสนอ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2563 กลุ่มเรียนที่ 4 จำนวน 30 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย โดยการจับฉลากกลุ่มเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แผนการจัดการเรียนรู้วิชาภาษาอังกฤษเพื่อการนำเสนอที่จัดการเรียนการสอนแบบเน้นงานปฏิบัติ จำนวน 5 แผน แผนละ 4 ชั่วโมง รวม 20 ชั่วโมง และแบบทดสอบความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ และการทดสอบค่า t-test พบว่าคะแนนความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
จิดาภา พรมเรือง. (2555). การจัดการเรียนรู้แบบเน้นงานปฏิบัติเพื่อพัฒนาความสามารถด้านการฟังและการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนพิบูลประชาสรรค์. ปริญญานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ณัฏฐ์นรี ฤทธิรัตน์ และธัญภา ชิระมณี. (2557). ปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษาไทย. ใน งานประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 15 (หน้า 2839-2848). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ดิสพงษ์ อัมภาผล, ประยงค์ กลั่นฤทธิ์ และกิตติพร โนนคู่เขตโขง. (2562). การพัฒนาความสามารถด้านการพูดโดยใช้การเรียนรู้แบบเน้นภาระงานของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารบัณฑิตศึกษา, 16(75), หน้า 150-156.
นีรนุช ศรีสวย, สุพรรณริกา วัฒน์บุณย์ และศิริรัตน์ ชูพันธ์ อรรถพลพิพัฒน์. (2561). ผลของการใช้ชุดฝึกอบรมแบบเน้นการปฏิบัติงานเพื่อพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการโรงแรมของพนักงานแผนกอาหารและเครื่องดื่ม. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 18(1), หน้า 180-190.
เพ็ญพักตร์ พินธุบาตร, จิระพร ชะโน และอภิรดี จันทร์แสง. (2561). ผลการสอนภาระงานเพื่อพัฒนาการพูดภาษาอังกฤษ กลวิธีสื่อสาร และความกล้าพูดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 5(3), หน้า 546-566.
รัชนี จันใด. (2557). การศึกษาการใช้หลักสูตรกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ (ภาษาอังกฤษ) ในระดับชั้นประถมศึกษา โรงเรียนเซนต์โยเซฟ ระยอง. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศการศึกษาและพัฒนาหลักสูตร, คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุมิตรา อังวัฒนกุล. (2539). วิธีสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสาวนีย์ สิกขาบัณฑิต. (2528). เทคโนโลยีการศึกษา. กรุงเทพฯ: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
Nunan, David. (1995). Designing tasks for the communicative classroom. Cambridge,UK: Cambridge University Press.
_______. (2002). Task-based language teaching. Cambridge, UK: Cambridge University Press.
Paulston, Christina Bratt, & Selekman, Howard R. (1976). Interaction activities in the foreign classroom, or How to grow the tulip rose. Foreign Language Annals, 9(3), pp. 248-254.
Willis, Jane. (1996). A framework for task-based learning. Essex, UK: Longman.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี
