ภาพลักษณ์อาหารพื้นเมืองกับการท่องเที่ยวเชิงอาหารของจังหวัดเชียงใหม่

ผู้แต่ง

  • ทิพย์วดี โพธิ์สิทธิพรรณ คณะพัฒนาการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยแม่โจ้
  • อภิไทย แก้วจรัส คณะวิทยาการจัดการ สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์

คำสำคัญ:

ภาพลักษณ์การท่องเที่ยว, อาหารพื้นเมือง, การท่องเที่ยวเชิงอาหาร, จังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

                งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาพลักษณ์อาหารพื้นเมืองและทัศนคติของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่ออาหารพื้นเมืองจังหวัดเชียงใหม่ กลุ่มตัวอย่างคือ นักท่องเที่ยวชาวไทย เลือกแบบเจาะจง ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 400 คน สถิติที่ใช้วิจัย ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (independent t test) พบว่านักท่องเที่ยวชาวไทยมีความพึงพอใจต่อภาพลักษณ์อาหารพื้นเมืองโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า มีค่าเฉลี่ยระหว่าง 4.13-3.62 ซึ่งอยู่ในระดับมาก เมื่อเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากที่สุดถึงน้อยที่สุดพบว่า อันดับแรกคือ ด้านบรรยากาศของร้านอาหารพื้นเมือง อันดับสองคือ ด้านความแปลกใหม่ อันดับสามคือ ด้านคุณภาพของอาหารพื้นเมือง อันดับสี่คือ ด้านคุ้มค่าเงิน และอันดับสุดท้ายคือ ด้านสิ่งติดตรึงและส่วนประกอบ ส่วนทัศนคติของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่ออาหารพื้นเมือง โดยรวมมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ทัศนคติของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่ออาหารพื้นเมือง อันดับแรกคือ ด้านความเป็นแก่นแท้ อันดับสองคือ ด้านแนวโน้มพฤติกรรมนักท่องเที่ยว อันดับสามคือ ด้านความแตกต่าง และอันดับสุดท้ายคือ ด้านสุนทรียศาสตร์

ประวัติผู้แต่ง

ทิพย์วดี โพธิ์สิทธิพรรณ, คณะพัฒนาการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยแม่โจ้

อาจารย์ประจำคณะพัฒนาการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยแม่โจ้

อภิไทย แก้วจรัส, คณะวิทยาการจัดการ สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์

อาจารย์ประจำสาขาวิชาการจัดการการบริการและการท่องเที่ยว คณะวิทยาการจัดการ สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์

เอกสารอ้างอิง

เณรัญชรา กิจวิกรานต์. (2557). ภาพลักษณ์อาหารไทย การรับรู้คุณภาพอาหารไทย และแนวโน้มพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงอาหารของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ.

วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 10(1), หน้า 12-28.

ภูริ ชุณห์ขจร และชวลีย์ ณ ถลาง. (2564). องค์ประกอบการท่องเที่ยวเชิงอาหารและส่วนประสมทางการตลาดบริการของนักท่องเที่ยวชาวไทยในการท่องเที่ยว

เชิงอาหารชายฝั่งทะเลตะวันตก. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 15(1), หน้า 66-82.

เส้นทางเศรษฐีออนไลน์. (2561). ผนึกพลังเชฟแถวหน้าต่อยอดเมนูชุมชน เสริมนโยบายท่องเที่ยวเชิงอาหารไทย (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก:

https://www.sentangsedtee.com/exclusive/article_86549 [2561, 5 พฤศจิกายน].

สุธาสินี วิยาภรณ์ และคณะ. (2561). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อเอกลักษณ์ของอาหารท้องถิ่นในจังหวัดภูเก็ต. วารสารบัณฑิตศาสน มหาวิทยาลัย

มหามกุฎราชวิทยาลัย, 6(2), หน้า 128-137.

หทัยชนก ฉิมบ้านไร่ และรักษ์พงศ์ วงศาโรจน์. (2558). ศักยภาพอาหารพื้นเมืองและแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวผ่านอาหารพื้นเมืองจังหวัดน่าน. วารสารวิชาการ

การท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 11(1), หน้า 37-53.

อรอนงค์ ทองมี. (2558). วัฒนธรรมอาหารล้านนา: การพัฒนาเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ วิจัย และงานสร้างสรรค์, 2(1), หน้า 25-54.

เอ็มไทย (MThai). (2561). ททท. จัด 20 สุดยอดเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงอาหารในโครงการ Eat local: Locallicious (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก:

https://food.mthai.com/food-inbox/132400.html [2561, 5 พฤศจิกายน].

Cochran, William G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York, NY: John Wiley & Sons.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-06-06

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย