การบริหารจัดการเมืองอัจฉริยะในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

ผู้แต่ง

  • ปาริชาติ คุณปลื้ม คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี

คำสำคัญ:

การบริหารจัดการ, เมืองอัจฉริยะ, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

บทคัดย่อ

            ประเทศไทยมีหน่วยงานการปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งหมด 7,850 แห่ง ประกอบด้วย 1) องค์การบริหารส่วนจังหวัด 76 แห่ง 2) เทศบาล 2,472 แห่ง ประกอบด้วย เทศบาลนคร 30 แห่ง เทศบาลเมือง 195 แห่ง เทศบาลตำบล 2,247 แห่ง 3) องค์การบริหารส่วนตำบล 5,300 แห่ง 4) องค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ (กรุงเทพมหานครและเมืองพัทยา) 2 แห่ง มีการค้นหารูปแบบพัฒนาองค์กรการปกครองส่วนท้องถิ่นกันอย่างต่อเนื่อง รูปแบบหนึ่งที่เคยได้รับความนิยมคือการบริหารจัดการแบบธรรมาภิบาล (Good Governance) เป็นการปกครองที่เป็นธรรมมีองค์ประกอบคือหลักนิติธรรม หลักคุณธรรม หลักความโปร่งใส หลักความมีส่วนร่วม หลักความรับผิดชอบและหลักความคุ้มค่า ต่อมาเมื่อโลกเทคโนโลยีมีการเปลี่ยนแปลงมากขึ้น แนวทางที่จะใช้พัฒนา    ก็ต้องปรับเปลี่ยน แนวทางหนึ่งที่ได้รับการยอมรับในการพัฒนาองค์กรการปกครองส่วนท้องถิ่น คือการพัฒนาให้เป็นเมืองอัจฉริยะ (Smart City) เพราะสามารถใช้เทคโนโลยีในการเชื่อมต่อข้อมูลระหว่างระบบและการสื่อสาร     มีการสร้างความสมดุลระหว่างการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม ส่งผลให้เป็นการพัฒนาที่ยั่งยืนช่วยให้การบริหารจัดการมีประสิทธิภาพ มีความสามารถในการเรียนรู้และประยุกต์ใช้เทคโนโลยีใหม่ เพื่อการพัฒนาและปรับปรุงคุณภาพชีวิตของประชาชนและมีการเชื่อมต่อระบบการขนส่ง การสื่อสาร และการเชื่อมต่อสังคม เพื่อสร้างความสะดวกสบายและประสิทธิภาพในการใช้ชีวิตของประชาชน โดยมีขั้นตอนในการดำเนินการโดยเริ่มจากการวิเคราะห์และสำรวจสภาพเดิมของเมืองแล้วนำมากำหนดวิสัยทัศน์ กลยุทธ์ในการพัฒนาเมือง มีการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเพื่อเป็นเมืองอัจฉริยะ สร้างระบบสารสนเทศที่สามารถเชื่อมต่อข้อมูลจากหลายแหล่งเข้าด้วยกัน  เก็บรวบรวมและจัดการข้อมูลเพื่อให้สามารถนำไปใช้ในการวิเคราะห์และวางแผนการพัฒนาเมืองได้อย่างต่อเนื่อง

ประวัติผู้แต่ง

ปาริชาติ คุณปลื้ม, คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2563). ข้อมูลจำนวนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: http://www.dla.go.th/work/abt/index.jsp

, 11 เมษายน].

จรูญ เจริญเนตรกุล. (2564). รายงานผลการวิจัยการพัฒนาศักยภาพพื้นที่เมืองและโครงสร้างพื้นฐานรองรับยุทธศาสตร์เมืองอัจฉริยะของเทศบาลนครสงขลา

(ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: https://riss.rmutsv.ac.th/upload/doc/202209/Dw7gB4HsDqT3pMPX1hrN/Dw7gB4HsDqT3pMPX1hrN.pdf

, 1 พฤษภาคม].

จารุวรรณ ประวันเน. (2562). กระบวนการเปลี่ยนแปลงสู่ความเป็นเมืองอัจฉริยะ : กรณีศึกษาเทศบาลนครขอนแก่น. วารสารการบริหารท้องถิ่น มหาวิทยาลัย

ขอนแก่น, 13(3), หน้า 267-284.

ฤทัยชนก เมืองรัตน์. (2561). เมืองอัจฉริยะ : การพัฒนาเมืองยุค 4.0 (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก:

https://www.parliament.go.th/ewtadmin/ewt/parliament_parcy/download/article/article_20180523100916.pdf [2566, 30 เมษายน].

สำนักงานเมืองอัจฉริยะ จังหวัดฉะเชิงเทรา. (2564). SMART CITY THAILAND (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก:

https://www.opsmoac.go.th/chachoengsao-news-files-431391791926 [2566, 30 เมษายน].

สำนักงานส่งเสริมแศรษฐกิจดิจิทัล. (2564). การส่งเสริมเมืองอัจฉริยะ (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: https://www.depa.or.th/th/smart-city-plan/smart-

city-office [2566, 16 เมษายน].

Anthopoulos, L. G. (2015). Understanding the Smart City domain: A literature review. In Proceedings of the 2015 Annual SRII Global

Conference (pp. 59-67). IEEE.

Kim, C., Galliers, R. D., Shin, N., Ryoo, J. H., & Kim, J. (2012). Factors influencing Internet shopping value and customer repurchase

intention. Electronic Commerce Research and Applications, 11(4), pp. 374-387.

Woetzel, Jonathan., & et al. (2018). Smart cities: Digital solutions for a more livable future (Online). Available:

https://www.mckinsey.com/capabilities/operations/our-insights/smart-cities-digital-solutions-for-a-more-livable-future

, June 26].

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-09-01

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ