ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัล, ผู้บริหารโรงเรียน, แนวทางการพัฒนาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา 2) เพื่อเปรียบเทียบภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนตามการรับรู้ของหัวหน้างาน ตามตัวแปรเพศ วิทยฐานะ ประสบการณ์ในการทำงาน ระดับการศึกษา เพศของผู้บริหาร อายุของผู้บริหาร ประสบการณ์ในการบริหารงานของผู้บริหาร และขนาดของโรงเรียน และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นหัวหน้างานในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3 จำนวน 236 คน ได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ และการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบข้อมูลเป็นแบบสอบถาม การศึกษาแนวทางใช้การสนทนากลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที แบบสองกลุ่มที่เป็นอิสระต่อกัน การทดสอบค่าเอฟ การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนในภาพรวมอยู่ในระดับดี 2) เปรียบเทียบ ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนตามการรับรู้ของหัวหน้างาน พบว่าเพศของหัวหน้างานมีความคิดเห็นต่อภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .01 ส่วนปัจจัยด้านวิทยฐานะ ประสบการณ์ การทำงาน ระดับการศึกษา เพศของผู้บริหาร อายุของผู้บริหาร ประสบการณ์บริหาร และขนาดของโรงเรียน ไม่พบความแตกต่าง และ 3) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัล ประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่ การมีวิสัยทัศน์ การสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้แบบโลกยุคดิจิทัล การปฏิบัติที่เป็นเลิศอย่างมืออาชีพ การปรับปรุงอย่างเป็นระบบ และการเป็นพลเมืองในยุคดิจิทัล
เอกสารอ้างอิง
กฤษฎาพร ชาพิศร, พัชรี ศรีสังข์ และสุวิมล แสงบุญมา. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนเอกชนเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 20(39), หน้า 115-126.
จตุพล พันธ์ไชยา และณิรดา เวชญาลักษณ์. (2568). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารวิชาการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 12(5), หน้า 176–186.
จุฑามาศ กมล และสุภาวดี ลาภเจริญ. (2565). ภาวะผู้นําดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนในสังกัด สหวิทยาเขตปิยมิตรสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี. วารสารวิชาการร้อยแก่นสาร, 7(8), หน้า 388-403.
ชาย โพธิสิตา. (2564). ศาสตร์และศิลปะแห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: อมรินทร์ พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ฐานิตา หล่องคำ และปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 1. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 13(3), หน้า 153–168.
ณัฐวุฒิ ธีรปรเมศวร์, วินัย ทองภูบาล และสมาน อัศวภูมิ. (2567). กลยุทธ์การพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 6(1), หน้า 205-217.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2552). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2558). วิธีการวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
ภานุเดช แสงลุน และชยากานต์ เรืองสุวรรณ. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 11(41), หน้า 175–184.
ศศิวิมล บ่อคำ และจิติมา วรรณศรี. (2567). แนวทางการส่งเสริมภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 2. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 21(40), หน้า 289-301.
สิรินาฎ ภารพักตร์, ธนาศักดิ์ ศิริปุณยนันท์ และวันทนา อมตาริยกุล. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. วารสารวิชาการและวิจัย, 14(2), หน้า 39-52.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. (2568). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. สุราษฎร์ธานี: กลุ่มนโยบายและแผน.
เอื้องอรุณ อ่อนทุม และพิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2. ใน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 6. (หน้า 361-373). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
AIR. (2009). National educational technology standards for administrators. Washington, DC: International Society for Technology in Education (ISTE).
Bryson, J.M. (2018). Strategic planning for public and nonprofit organizations: A guide to strengthening and sustaining organizational achievement (5th ed.). Hoboken, NJ: Wiley.
Cronbach, L.J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). New York: Harper & Row.
Duckert, S. (2016). Digital Leadership: Erfolgreiches Führen in Zeiten der Digital Economy. Freiburg, DE: Haufe.
ISTE. (2018). ISTE Standards for Education Leaders. Arlington, VA: International Society for Technology in Education.
Krejcie, R.V., & Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), pp. 607-610.
Likert, R. (1970). The method of constructing an attitude scale. In M. Fishbein (Ed.), Readings in attitude theory and measurement (pp. 90–95). New York: Wiley.
Ribble, M., Bailey, G.D., & Ross, T.W. (2004). Digital citizenship: Addressing Appropriate technology behavior. Learning & Leading with Technology, 32(1), pp. 7-11.
Venkatesh, V., & Morris, M.G. (2000). Why don’t Men ever stop to ask for directions? Gender, social influence, and their role in technology acceptance and usage behavior. MIS quarterly, 24(1), pp. 115-139.
Yang, P. (2011). A literature review of the skills required by 21st century school administrators. Alberta, CA: Athabasca University.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี