การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนวัดญาณรังษาราม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1
คำสำคัญ:
การบริหารงานวิชาการ, ผู้บริหารสถานศึกษา, โรงเรียนประถมบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนวัดญาณรังษารามสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 กลุ่มตัวอย่างเป็นครู จำนวน 9 คน และคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 7 คน ของโรงเรียนวัดญาณรังษาราม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 รวมจำนวน 16 คน ด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนวัดญาณรังษาราม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่าความคิดเห็นการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนวัดญาณรังษาราม โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าความคิดเห็นอยู่ในระดับปานกลางถึงมากที่สุด โดยสามารถเรียงลำดับตามค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย ดังนี้ ด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ ด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา ด้านการจัดกระบวนการเรียนรู้ การวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา ด้านการนิเทศการศึกษา ตามลำดับ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). แนวทางการบริหารจัดการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามกฎหมายว่าด้วย การศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กาญจนา แต่งตั้ง และสาโรจน์ เผ่าวงศากุล. (2567). แนวทางการส่งเสริมการทำวิจัยในชั้นเรียนของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 3. วารสารวิชาการบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 2(1) หน้า 43-57.
จิราภรณ์ พรหมทอง. (2562). การดำเนินงานวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ชุตินันท์ ก้อนทอง. (2564). สภาพการนิเทศและแนวทางการนิเทศภายในโรงเรียนประถมศึกษาในกลุ่มเครือข่ายพัฒนาการศึกษาอำเภอศรีรัตนะ ส านักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 4. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 5(3) หน้า 557-567.
ณพรรษกรณ์ ชัยพรม. (2565). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ณัฐวัชร โตสัจจะ และจุลดิศ คัญทัพ. (2567). กระบวนการบริหารงานวิชาการด้านหลักสูตรที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 6(1) หน้า 28-41.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนกร นามวิชัย และบรรจบ บุญจันทร์. (2567). แนวทางพัฒนาการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 6(2) หน้า 475-487.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.
ปรียาภรณ์ ตั้งคุณานันต์. (2563). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2557). การวัดและประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2564). การเรียนรู้ฐานสมรรถนะ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชญ์วลีย์ สุริยนต์, รชฏ สุวรรณกูฏ และทัศนา ประสานตรี. (2565). การพัฒนาแนวทางการส่งเสริมการทำวิจัยในชั้นเรียนของครูในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 19(86) หน้า 44-52.
ภาวิดา ธาราศรีสุทธิ. (2556). ภาวะผู้นำทางวิชาการสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
มีนารัตน์ วงศ์เสน่ห์, สุมาลี ศรีพุทธรินทร์ และจารุวรรณ เขียวน้ำชุม. (2568). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูผู้สอนในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามุกดาหาร. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 9(1) หน้า 337-357.
โรงเรียนวัดญาณรังษาราม. (2567). รายงานผลการประเมินตนเองโรงเรียนวัดญาณรังษาราม ปีการศึกษา 2567 (Self-Assessment Report : SAR). ฉะเชิงเทรา: โรงเรียนวัดญาณรังษาราม.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2563). หลักสูตรฐานสมรรถนะ. กรุงเทพฯ: ศูนย์ตำรา.
สมคิด บางโม. (2554). การบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2555). การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2556). การประเมินเพื่อพัฒนา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สงัด อุทรานันท์. (2550). หลักสูตรและการพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สงัด อุทรานันท์. (2553). การนิเทศการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมนึก ภัททิยธนี. (2553). การวัดผลการศึกษา. กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2554). การวิจัยทางการศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารวิชาการเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุคนธ์ สินธพานนท์. (2558). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรสิทธิ์ ห่วงแก้วพราย, ดุจฤดี ประเสริฐสวัสดิ์, กาญจนา บุญส่ง และนิภา เพชรสม. (2568). การพัฒนาหลักสูตรและหลักสูตรสถานศึกษาฐานสมรรถนะ. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 8(2), หน้า 233-245.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1. (2567). การรายงานผลการทดสอบระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2567. ฉะเชิงเทรา: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). คู่มือการปฏิบัติงานผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
อนุวรรต บุญเรือง, ทัศนีย์ บุญมาภิ และสุรศักดิ์ สุทธสิริ. (2566). การบริหารการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของโรงเรียนประถมศึกษาในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารปัญญา, 30(1), หน้า 49-62.
อุทุมพร จามรมาน. (2553). การวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุทัย กมลศิลป์ และคณะ. (2568). การบริหารงานวิชาการตามหลักอิทธิบาท 4 ในสถานศึกษา. เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 5(1), หน้า 106-116.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), pp. 297–334.
Darling-Hammond, L. (2022). Effective teacher professional development. Palo Alto, CA: Learning Policy Institute.
Fullan, M. (2021). The new meaning of educational change. New York: Teachers College Press.
Glickman, C. D., Gordon, S. P., & Ross-Gordon, J. M. (2014). Super Vision and instructional leadership: A developmental approach (9th ed.). Boston: Pearson.
Likert, R. (1962). New patterns of management. New York: McGraw-Hill.
Robinson, V. (2017). Student-centered leadership. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี