ความรู้และความเข้าใจปัญญาประดิษฐ์ของครูที่มีผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน และสมรรถนะของนักเรียนในศตวรรษที่ 21

ผู้แต่ง

  • ประไพจิตร เมืองสันเทียะ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น
  • ภานุมาศ จินารัตน์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น
  • ฉลาด ปาโส คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น
  • วิสุทธิ์ ราตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น
  • จันทร์ฉาย ไชยศร คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

คำสำคัญ:

ความรู้, ปัญญาประดิษฐ์, สมรรถนะของนักเรียน

บทคัดย่อ

            การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของความรู้และความเข้าใจปัญญาประดิษฐ์ของครูที่มีผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนและสมรรถนะของนักเรียน กลุ่มตัวอย่างเป็นครูโรงเรียนในสังกัดมัธยมศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานี ศรีสะเกษ ยโสธร และอำนาจเจริญ จำนวน 400 คน ด้วยการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ การวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุ ด้วยการนำตัวแปรเข้าทั้งหมด
            ผลวิจัยพบว่า 1) ความรู้และความเข้าใจปัญญาประดิษฐ์ของครูในภาพรวมมีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน ร้อยละ 74 (R2=.74) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ด้านที่มีอิทธิพลสูงที่สุดคือ จริยธรรมในการใช้ปัญญาประดิษฐ์ รองลงมาความหมายของปัญญาประดิษฐ์ ทักษะการใช้ปัญญาประดิษฐ์และความรู้เกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์ ตามลำดับ และ 2) ความรู้และความเข้าใจปัญญาประดิษฐ์ของครูในภาพรวมมีอิทธิพลต่อสมรรถนะของนักเรียน ร้อยละ 70 (R2 =.70) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ด้านที่มีอิทธิพลสูงที่สุดคือ จริยธรรมในการใช้ปัญญาประดิษฐ์ เช่นเดียวกัน ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า "จริยธรรมในการใช้ปัญญาประดิษฐ์" เป็นองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดในการขับเคลื่อนทั้งประสิทธิผลของสถานศึกษาและสมรรถนะของนักเรียน ดังนั้นสถานศึกษาและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาครูให้มีความฉลาดรู้ด้านปัญญาประดิษฐ์ โดยเฉพาะการปลูกฝังด้านจริยธรรมและการนำระบบอัจฉริยะมาใช้ในการติดตามความก้าวหน้าของนักเรียนเพื่อยกระดับสถานศึกษาไปสู่ "องค์กรอัจฉริยะ"

ประวัติผู้แต่ง

ประไพจิตร เมืองสันเทียะ, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

ภานุมาศ จินารัตน์, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

ฉลาด ปาโส, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

วิสุทธิ์ ราตรี, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

จันทร์ฉาย ไชยศร, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2568). สารสนเทศด้านการศึกษา ปีการศึกษา 2568 (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: https://edustatistics.moe.go.th/ubonratchathani/ [2568, 1 สิงหาคม].

คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมการเกษตร. (2568). คู่มือการจัดการความรู้ (KM) เรื่อง : การใช้เทคโนโลยีAI เพื่อพัฒนาการเรียนการสอน (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: https:// person.rmutto.ac.th/wp-content/uploads/2025/08/การใช้เทคโนโลยี-AI-เพื่อพัฒนาการเรียนการสอน-1.pdf [2568, 1 ธันวาคม].

นพมาศ พุ่มฉวี, สุเมธ งามกนก และสมพงษ์ ปั้นหุ่น. (2562). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะการสอนของครูในสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 16(31), หน้า 53-65.

นวรัตน์ ไวชมภู. (2568). AI ETHICS: จริยธรรมปัญญาประดิษฐ์สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(5), หน้า 887-898.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พีรญา ทองเฉลิม, วชิระ โมราชาติ และศิริลักษณ์ วัฒนสิริน. (2567). การพัฒนาความสามารถการใช้เทคโนโลยีเพื่อสนับสนุนการจัดการเรียนรู้ สำหรับครูและบุคลากรในโรงเรียนขนาดเล็ก สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 6(3), หน้า 790-801.

ภคอร จตุพรธนภัทร. (2567). นโยบายการใช้นวัตกรรมปัญญาประดิษฐ์เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการ แข่งขันของประเทศ. วารสารการบริหารการจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน, 2(2), หน้า 330-340.

วรพงษ์ ไกยราช, ดวงเดือน ศิริโท, นริศรา จินารัตน์, อุษณีย์ แสงสุข และเพ็ญศรี ทองสุทธิ์. (2568). อิทธิพลของทักษะปัญญาประดิษฐ์อัจฉริยะของครูที่มีผลต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ของนักเรียนในสังกัดอาชีวศึกษาจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 22(2), หน้า 94-104.

วิชญาดา ศรีพันธ์. (2568). การพัฒนาทักษะครูผ่านนวัตกรรม AI เพื่อการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. วารสารสหวิทยาการศึกษาครุศาสตร์, 1(4), หน้า 1-9.

วุฒิชัย ดานะ. (2566). จริยธรรมในยุคปัญญาประดิษฐ์: การเตรียมนักเรียนสำหรับอนาคต. วารสารวิชาการจินตาสิทธิ์ (ออนไลน์), 1(3), หน้า 167-178.

สิทธิชัย ป้อมทอง, อรณิชชา ทศตา และสิตา ทัพมงคล. (2568). การเสริมสร้างสมรรถนะการคิดเชิงข้อมูลด้วยการประยุกต์ใช้ปัญญา ประดิษฐ์สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 15(4), หน้า 138-152.

สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (2565). แนวปฏิบัติจริยธรรมด้านปัญญาประดิษฐ์ (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: https://waa.inter.nstda.or.th/stks/pub/ori/docs/20220831-aw-book-ai-ethics-guideline.pdf [2596, 1 เมษายน].

อภิรตรี ทรัพย์ประวัติ. (2568). ปัญญาประดิษฐ์กับการนิเทศภายใน: แนวทางเพิ่มประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษา. ใน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 8 ก้าวข้ามขอบเขตความรู้สู่การเปลี่ยนแปลงและพัฒนาอย่างยั่งยืน (หน้า 705-711). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

อัญชลี จวงจันทร์. (2566). เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) กับการบริหารงานภาครัฐ. วารสารวิจัยปริทัศน์, 40(2566), หน้า 1-18.

Chai, C. S., Lin, P. Y., Jong, M. S. Y., Dai, Y., Chiu, T. K., & Qin, J. (2021). Perceptions of and behavioral intentions towards learning artificial intelligence in primary school students. Educational technology & society, 24(3), pp. 89-101.

Edmonds, R. (1979). Effective schools for the urban poor. Educational leadership, 37(1), pp. 15-24.

Haryono, Subkhan, E. & Widhanarto, G. P. (2017). 21st century competencies and its implications on educational practices. in Proceedings of the 9th International Conference for Science Educators and Teachers (ICSET 2017), (pp. 606-610.) Atlantis Press. https://doi:10.2991/icset-17.2017.100

Herald, S., Philip, G. G., Sharma, A., & Ganguly, P. (2017). Enabling students with 21st century competency skills for delivering innovation. International Journal of Research in Education Methodology, 8(1), pp. 1390-1401.

Javornik, Š., & Klemenčič Mirazchiyski, E. (2023). Factors contributing to school effectiveness: A systematic literature review. European journal of investigation in health, psychology and education, 13(10), pp. 2095-2111.

Kafyulilo, A., Fisser, P., & Voogt, J. (2016). Factors affecting teachers’ continuation of technology use in teaching. Education and Information Technologies, 21(1), pp. 1535-1554. https://doi.org/10.1007/s10639-015-9398-0

Reimer, E. C. (2024). Examining the role of generative AI in enhancing social work education: An analysis of curriculum and assessment design. Social Sciences, 13(12), pp. 1-16.

Wang, S., Wang, F., Zhu, Z., Wang, J., Tran, T., & Du, Z. (2024). Artificial intelligence in education: A systematic literature review. Expert systems with applications, 252(2024), pp. 1-19.

Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York: Harper & Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-09-23

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย