พฤติกรรมความเจ้าชู้ของทศกัณฐ์จากวรรณกรรมรามเกียรติ์

บทคัดย่อ

ทศกัณฐ์ เป็นตัวละครเอกในวรรณกรรมเรื่องรามเกียรติ์ เพราะเป็นต้นเหตุแห่งการทำสงคราม ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเรื่อง ทั้งยังเป็นตัวดำเนินเรื่อง พฤติกรรมของทศกัณฐ์ถือเป็นอรรถรสของวรรณกรรมที่ทำให้เรื่องราวมีความสนุกสนานน่าสนใจ บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนําเสนอพฤติกรรมความเจ้าชู้ของทศกัณฐ์จากวรรณกรรมรามเกียรติ์ของไทยสำหรับเป็นแนวทางแก่ผู้ที่สนในด้านวรรณกรรม และด้านการแสดงโขน ละคร ให้ได้เข้าใจในพฤติกรรมของตัวละครทศกัณฐ์เพื่อถ่ายทอดผ่านการแสดงได้ถูกต้องเหมาะสม

            จากการศึกษาวรรณกรรมรามเกียรติ์ของไทยสํานวนต่าง ๆ ตั้งแต่สมัยอยุธยา พบว่า ทศกัณฐ์ คือ     นนทกหรือนนทุก ยักษ์ที่ถูกพระนารายณ์สังหารเพราะกระทำความผิด แล้วมาเกิดเป็นบุตรของท้าวลัสเตียนและนางรัชดา ทศกัณฐ์ มีอิทธิฤทธิ์มาก รูปร่างลักษณะสิบเศียร ยี่สิบกร ยี่สิบเนตร มีพี่น้องร่วมบิดา มารดา คือ
กุมภกรรณ พิเภก ขร ทูษณ์ ตรีเศียร และสำมนักขา มีชายา คือ นางกาลอัคคี นางมณโฑ นางปลา นางช้าง นางสนมพันตน และนางสนมสิบตน มีบุตรคือ บรรลัยกัลป์ อินทรชิต สีดา ไพณาสุริวงศ์ ทศคิรีวัน ทศคิรีธร สุพรรณมัจฉา สหัสกุมาร และสิบรถ ทศกัณฐ์ตายด้วยศรของพระราม จากวรรณกรรมบทบาทที่สำคัญของทศกัณฐ์คือ บทบาทความเป็นนักรบ ความเป็นสามี ความเป็นผู้นํา ความเป็นนักรัก ฯลฯ ในส่วนของพฤติกรรมของทศกัณฐ์ที่ปรากฎในวรรณกรรม เช่น พฤติกรรมของความมีตัณหาราคะในสตรีเพศ เย่อหยิ่งอวดดีและก้าวร้าว หูเบาเชื่อคนง่าย เป็นคนพาล เจ้าเล่ห์ เจ้าชู้ เจ้าคิดเจ้าแค้น เจ้าสำอาง ใจร้อน ฯลฯ โดยพฤติกรรม แบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ พฤติกรรมภายในและพฤติกรรมภายนอก กล่าวคือ พฤติกรรมของความมีตัณหาราคะในสตรีเพศเป็นพฤติกรรมภายในที่มีพฤติกรรมภายนอก คือ ความเจ้าชู้มาสนับสนุน พฤติกรรมความเจ้าชู้ของทศกัณฐ์ปรากฏในวรรณกรรม 2 ตอน ได้แก่ ตอนทศกัณฐ์เข้าเกี้ยวนางสีดาในสวนขวัญ หลังจากที่ไปลักนางสีดา และตอนที่ทศกัณฐ์เกี้ยวนางเบญกายเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเป็นนางสีดา เรื่องราวทั้งสองตอนนี้พบได้ในวรรณกรรมรามเกียรติ์สํานวนของรัชกาลที่ 1 และรัชกาลที่ 2 นอกจากนี้ตอนทศกัณฐ์เกี้ยวนางสีดานั้นยังพบในคําพากษ์รามเกียรติ์ วรรณกรรมสมัยอยุธยาด้วย พฤติกรรมความเจ้าชู้ของทศกัณฐ์นั้นเป็นอรรถรสในทางวรรณกรรม และเป็นสีสันเมื่อนํามาถ่ายทอดผ่านการแสดง จนกระทั่งมีการนําพฤติกรรมดังกล่าวมาใช้เปรียบเทียบคนที่ทำตัวเจ้าชู้ เมื่อไม่ได้ดังที่ต้องการก็หักหาญเอาด้วยกําลังว่า เป็นพวก “เจ้าชู้ยักษ์”  ซึ่งมีที่มาจากพฤติกรรมความเจ้าชู้ของทศกัณฐ์ตามที่กล่าวมา