การสร้างเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ ในรูปแบบนวัตกรรมอาหารพื้นถิ่นเพื่อการเป็นสินค้าทางการท่องเที่ยว ในเขตจังหวัดเพชรบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ในปัจจุบันยังไม่มีความเข้าใจอย่างถ่องแท้ถึงสิ่งที่กระตุ้นให้นักท่องเที่ยวเดินทางไปยังจุดหมายปลายทาง โดยเฉพาะการท่องเที่ยวเชิงอาหาร บทความวิชาการนี้จึงมีจุดมุ่งหมายที่จะนำเสนอข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับการท่องเที่ยวและรูปแบบพฤติกรรมของนักท่องเที่ยว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการผสมผสานอาหารพื้นถิ่นกับการท่องเที่ยว นอกจากนี้การศึกษานี้ยังมีวัตถุประสงค์เพื่อระบุแรงจูงใจส่วนบุคคลของนักท่องเที่ยวที่ชื่นชอบในรูปแบบการท่องเที่ยวเชิงอาหาร และกระบวนการตัดสินใจพื้นฐานในการเลือกจุดหมายปลายทางที่ต้องการ อีกทั้งอาหารจัดเป็นหนึ่งในองค์ประกอบที่สำคัญสำหรับนักท่องเที่ยวในการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยว ดังนั้นการศึกษาเชิงสำรวจนี้จึงเป็นการวิเคราะห์และประเมินรสชาติเฉพาะของอาหารประเภทต่าง ๆ ประวัติ และภูมิหลังของอาหารพื้นถิ่น วัฒนธรรมการรับประทานอาหาร และเคล็ดลับในการทำอาหารพื้นถิ่น การศึกษาด้านการประกอบอาหารที่เกี่ยวข้องและวิเคราะห์เส้นทางการท่องเที่ยวเชิงอาหารที่มีศักยภาพในจังหวัดเพชรบุรี เพื่อสร้างผลิตภัณฑ์ด้านการท่องเที่ยวโดยกระตุ้นและพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอาหารในท้องถิ่น ซึ่งผลจากการศึกษาจะช่วยเพิ่มความเข้าใจด้านแรงจูงใจและปัจจัยอื่น ๆ ที่สามารถขับเคลื่อนการท่องเที่ยวเชิงอาหาร โดยเฉพาะอาหารพื้นถิ่นจากจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน โดยการกำหนดเส้นทางการท่องเที่ยวให้เชื่อมโยงกับการท่องเที่ยวเชิงอาหารอย่างสร้างสรรค์ในจังหวัดเพชรบุรี
Article Details
1. มุมมองและความคิดเห็นใด ๆ ในบทความเป็นมุมมองของผู้เขียน คณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับมุมมองเหล่านั้นและไม่ถือเป็นความรับผิดชอบของคณะบรรณาธิการ ในกรณีที่มีการฟ้องร้องเกี่ยวกับการละเมิดลิขสิทธิ์ ให้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน แต่เพียงผู้เดียว
2. ลิขสิทธิ์บทความที่เป็นของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีมีลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย การเผยแพร่จะต้องได้รับอนุญาตโดยตรงจากผู้เขียนและมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติฉบับที่ 2. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
______. (2561) รายงานภาวะเศรษฐกิจท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2556). แนวคิดในการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
______. (2564). แนวโน้มตลาดการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
กุลวรา สุวรรณพิมล และคณะ. (2547). การศึกษาประสิทธิภาพของการให้บริการในระบบขนส่งในจังหวัดภูเก็ต พังงาและกระบี่. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
คณะทำงานขับเคลื่อนเมืองสร้างสรรค์จังหวัดเพชรบุรี. (2563). ตำรับอาหารพื้นถิ่น. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2564, จาก https://www.phetchaburicreativecity.com/ตำรับอาหารพื้นถิ่น.
ธีระพันธ์ ปัญญาดี และคณะ. (2564). เส้นทางการท่องเที่ยวเชิงอาหารอย่างสร้างสรรค์ จังหวัดเพชรบุรี. เพชรบุรี: ผู้แต่ง.
ประสิทธิ์ คุณุรัตน์ และคณะ. (2546). (ร่าง) รายงานสรุปสำหรับผู้บริหาร แผนงานวิจัยย่อยเรื่องการศึกษาและสำรวจเส้นทางการท่องเที่ยวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (เอกสารอัดสำเนา).
ปิรันธ์ ชิณโชติ และธีระวัฒน์ จันทึก. (2559). รูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของสวนผึ้ง. Veridian E-Journal, 9(1): 250-268.
สุนีย์ วัฑฒนายน. (2557). 6 อาหารท้องถิ่น วัฒนธรรมการกินแบบพื้นบ้าน สืบสานสู่อาเซียน. Princess of Naradhi was University Journal of Humanities and Social Sciences, 1(1), 34-44.
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. (2562). การท่องเที่ยวเชิงอาหาร. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
Amabile, T.M., et al. (1996). Assessing the work environment for creativity. Academy of Management Journal, 39: 1154-1184.
Avermaete, T., Viaene, J., and Morgan, E. J. (2003). Impact of knowledge on innovation in small food firms. Mededelingen Faculteit Landbouwkundige en Toegepaste Biologische Wetenschappen.
Binkhorst, E. (2006). The co–creation tourism experience. Retrieved March 15, 2021, from http://www.esade.edu/cedit2006/pdfs2006/papers/esther_binkhorst_paper _esade_may_06.pdf.
Boniface, P. (2003). Tasting tourism: Travelling for food and drink. Aldershot: Ashgate.
Cohen, E., and Avieli, N. (2004). Food in tourism attraction and impediment. Annals of Tourism Research, 31(4): 755-778.
Designated Areas for Sustainable Tourism Administration. (2016). Sustainable tourism
management in six designated areas. Bangkok: Author.
du Rand, G.E., and Heath, E. (2006). Towards a framework for food tourism as an element of destination marketing. Current Issues in Tourism, 9(3): 206-234.
Hall, C. M. (2003). Wine food and tourism marketing. New York: The Haworth Hospitality Press.
Hall, M., and Sharples, L. (2003). The consumption of experiences or the experience of consumption? An introduction to the tourism of experiences or the experience of consumption?. In Cambourne, B. (Eds.). Food tourism around the world: Development management and markets. Oxford: Butterworth - Heinemann.
Long, L.M. (2004). Culinary tourism. Lexington KY: The University Press of Kentucky.
Lundvall, B.A. (1992). National systems of innovation: Towards a theory of innovation and interactive learning. London: Pinter Publishers.
Mak, A.H.N., Lumbers, M., Eves, A., and Chang, R.C.Y. (2012). Factors influencing tourist food consumption. International Journal of Hospitality Management, 31(3): 928-936.
McAdams, C.R., Foster, V.A., and Ward, J.T. (2007). Remediation and dismissal policies in counselor education: Lessons learned from a challenge in federal court. Counselor Education & Supervision, 46: 212 - 229.
Schumpeter, J. A. (1934). The theory of economic development: An inquiry into profits capital credit interest and the business cycle. Cambridge: Harvard University Press.
Richards, G. (2010a). Creative tourism and cultural events. Retrieved March 20, 2021, from http://www.docstoc.com/docs/68264727/Creative- tourism-and-cultural-events.
Richards, G. (2010b). Creative tourism and local development. In Wurzburger, R., Aageson, T., Pattakos, A., & Pratt, S. (Eds.). Creative tourism: A global conversation (pp. 78–90). New Mexico: Sunstone Press.
Richards, G., and Raymond, C. (2000). Creative tourism. ATLAS News, 23: 16-20.
Ritchie, J. R., and Crouch, G. I. (2003). A model of destination competitiveness/sustainability: Brazilian perspectives. Retrieved February 25, 2021 from http://www.scielo.br/pdf/ rap/v44n5/v44n5a03.pdf.
Shalini, D., and Duggal, S. (2015). A review on food tourism quality and its associated forms around the world. African Journal of Hospitality Tourism and leisure, 4(2): 1-12.
Siripis Maltika, et al. (2016). Development of travelling routes for gastronomic tourism in western region of Thailand. Bangkok: The Thailand research fund.
Stokes, D., and Wilson, N. (2006). Small business management and entrepreneurship (5th ed.). London: Thomson.
Wolf, E. (2004). Culinary tourism: A tasty economic proposition. Portland OR: International Culinary Tourism Association.
World Tourism Organization. (2012). Global report on food tourism. Madrid: World Tourism Organization.
