การพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่น สิงขร-ตะนาวศรีและมะริด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง การพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่นสิงขร-ตะนาวศรีและมะริด มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่นในสิงขร-ตะนาวศรีและมะริด และ 2) พัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่นสิงขร-ตะนาวศรี วิธีดำเนินการวิจัย แบ่งเป็น 3 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ขั้นตอนที่ 2 ศึกษาศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่นในสิงขร-ตะนาวศรีและมะริด ผู้ให้ข้อมูลหลัก ประกอบด้วย ผู้นำชุมชนในหมู่บ้านของชุมชนไทยพลัดถิ่นสิงขร-ตะนาวศรีและมะริด จำนวน 21 คน วิธีการในการรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย การสำรวจพื้นที่ การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วมและการสัมภาษณ์เชิงลึก คือ ประเด็นการสัมภาษณ์เชิงลึก สมุดบันทึกข้อมูลในการลงภาคสนาม และเครื่องบันทึกเสียง การตรวจสอบความน่าเชื่อถือของผู้มูลใช้วิธีการตรวจสอบข้อมูลแบบ 3 เส้า การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา และขั้นตอนที่ 3 พัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่นในสิงขร-ตะนาวศรีและมะริด กลุ่มตัวอย่าง คือ นักท่องเที่ยว จำนวน 12 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบประเมินความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่นสิงขร-ตะนาวศรีและมะริด เป็นแบบมาตรส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.891 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการศึกษาศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่นสิงขร-ตะนาวศรี พบว่า แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่นสิงขร-ตะนาวศรี มี 3 หมู่บ้านที่มีศักยภาพในการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่นสิงขร-ตะนาวศรี คือ หมู่บ้านสิงขร หมู่บ้านแหลมยวน และหมู่บ้านมูกโพรง 2) ผลการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่นสิงขร-ตะนาวศรีและมะริด พบว่า มี 1 เส้นทาง และจัดเป็นโปรแกรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่นสิงขร-ตะนาวศรีและมะริด คือ โปรแกรม 3 วัน 2 คืน มีผลการประเมินความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนไทยพลัดถิ่นสิงขร-ตะนาวศรีและมะริด โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ ด้านการบริการ ด้านการคมนาคมและการเดินทาง ด้านแหล่งท่องเที่ยว และร้านอาหาร-อาหาร
Article Details
1. มุมมองและความคิดเห็นใด ๆ ในบทความเป็นมุมมองของผู้เขียน คณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับมุมมองเหล่านั้นและไม่ถือเป็นความรับผิดชอบของคณะบรรณาธิการ ในกรณีที่มีการฟ้องร้องเกี่ยวกับการละเมิดลิขสิทธิ์ ให้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน แต่เพียงผู้เดียว
2. ลิขสิทธิ์บทความที่เป็นของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีมีลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย การเผยแพร่จะต้องได้รับอนุญาตโดยตรงจากผู้เขียนและมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กมลพิพัฒน์ ชนะสิทธิ์ และนรินทร์ สังข์รักษา. (2561). แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมตลาดน้ำคลองแดน อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 12(28): 163-176.
กฤษฎา ณ หนองคาย และสามารถ ปิติพัฒน์. (2556). การพัฒนาตัวบ่งชี้ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อนักท่องเที่ยวชาวไทยในการเดินทางท่องเที่ยวทะเลบัวแดง อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 8(24) : 24-29.
กาญจนา บุญส่ง และคณะ. (2559). การพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงนิเวศประวัตศาสตร์ด่านสิงขร-มะริด ใน รายงานสืบเนื่องการประชุมวิจัย 3rd National and International Conference on Global Mobility through Ethnicity, Culture and Research 4 ธันวาคม 2559, ณ มหาวิทยาลัย ราชภัฏเพชรบุรี, หน้า 77-85.
กาญจนา แสงลิ้มสุวรรณ และคณะ. (2555). การท่องเที่ยวเชิงมรดกวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน. วารสารนักบริหาร, 32(4): 139-146.
ไกรฤกษ์ ปิ่นแก้ว. (2556). แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2563, จาก http://tourismsan1.blogspot.com/.
ทองใบ แท่นมณี. (2562). สิงขร-ตะนาวศรี: 30 ปีที่เปลี่ยนไป. ใน สยามในตะนาวศรี (หน้า 54-118). นนทบุรี: ต้นฉบับ.
พิมพ์ลภัส พงศกรรังศิลป์. (2557). การจัดการทรัพยากรท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษาบ้านโคกไคร จังหวัดพังงา. วารสาร Veridian E-Journal, 7(3): 650.
ศิรินันท์ พงษ์นิรันดร และคณะ. (2559). แนวทางในการพัฒนาศักยภาพการจัดการท่องเที่ยวอำเภอวังน้ำเขียว จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตการศึกษาการจัดการ มข., 9(1): 235.
Hawkins, J. (2007). The creative economy: How people make money from ideas. London: Penguin Bock.
Nzama, A.T., Magi, L.M., & Ngocoho, N.R. (2005). Workbook-1 tourism workbook for educators: 2004 curriculum statement (unpublished tourism workshop educational materials). n.p.: Centre for Recreation & Tourism, UZ. And Tourism KwaZulu-Natal, University of Zululand.
