การพัฒนาการศึกษาด้านเศรษฐกิจพอเพียงและยกระดับรายวิชาศึกษาทั่วไป เรื่อง ศาสตร์พระราชาของมหาวิทยาลัยราชภัฏสู่ศตวรรษที่ 21: ฟื้นฟูเศรษฐกิจฐานราก รองรับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ วางพื้นฐานการเป็นผู้ประกอบการขับเคลื่อนชุมชนนวัตกรรม กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยราชภั
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวทางการพัฒนาและส่งเสริมความรู้ความเข้าใจในการประยุกต์ใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง 2) ศึกษาแนวทางการยกระดับรายวิชาศึกษาทั่วไป เรื่อง ศาสตร์พระราชาสู่ทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และ 3) ศึกษาแนวทางการส่งเสริมแหล่งเรียนรู้ศาสตร์พระราชา สู่การนำความรู้ไปฟื้นฟูเศรษฐกิจฐานรากในท้องถิ่นอย่างยั่งยืน และขับเคลื่อนชุมชนนวัตกรรมเป็นผู้ประกอบการที่พึ่งพาตนเองและช่วยเหลือสังคมได้ สำหรับกลุ่มเป้าหมาย คือ ผู้บริหารสถานศึกษา 10 คน ผู้สอนและนักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาศาสตร์พระราชา 30 คน และกลุ่มที่เกี่ยวข้องกับแหล่งเรียนรู้ศาสตร์พระราชา 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบสอบถามและสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างคำถามแบบสังเคราะห์ข้อมูล ผลการวิจัย พบว่า 1) การพัฒนาและส่งเสริมความรู้ความเข้าใจในการประยุกต์หลักคิดศาสตร์พระราชาและแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง มาสร้างองค์ความรู้และใช้ในการดำเนินชีวิตประจำวันผ่านการจัดการเรียนรู้ทั้งในชั้นเรียนแบบปกติ และแบบออนไลน์ รวมทั้งการศึกษาแหล่งเรียนรู้นอกชั้นเรียน ทำให้ผู้เรียนได้พัฒนาตนเองทั้งด้านความรู้ ทักษะ และเจตคติที่ดีได้ 2) แนวทางการยกระดับรายวิชา “ศาสตร์พระราชา” ของมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี เริ่มจากการปรับนโยบายการจัดการศึกษา โดยให้ผู้เรียนทุกคนได้เรียนในรายวิชาด้านศาสตร์พระราชา และให้รายวิชามีการเผยแพร่สู่สาธารณชนเพิ่มมากขึ้น โดยใช้ลักษณะของการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ และที่สำคัญ วิธีการจัดการเรียนรู้ โดยเน้นการบูรณาการกับชุมชนท้องถิ่นและแหล่งเรียนรู้ด้านศาสตร์พระราชามากขึ้น ซึ่งจะมีผลให้รายวิชา “ศาสตร์พระราชา” ได้รับการยกระดับให้ดีขึ้นกว่าเดิม และ 3) แนวทางการส่งเสริมและขับเคลื่อนแหล่งเรียนรู้ศาสตร์พระราชาของมหาวิทยาลัยสู่ชุมชนท้องถิ่นอย่างเป็นรูปธรรม ประกอบด้วย การขับเคลื่อนผ่านนโยบายมหาวิทยาลัย เครือข่าย งานบริการวิชาการ นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู วิศวกรสังคม ชุมชนต้นแบบ และเทคโนโลยีและนวัตกรรม
Article Details
1. มุมมองและความคิดเห็นใด ๆ ในบทความเป็นมุมมองของผู้เขียน คณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับมุมมองเหล่านั้นและไม่ถือเป็นความรับผิดชอบของคณะบรรณาธิการ ในกรณีที่มีการฟ้องร้องเกี่ยวกับการละเมิดลิขสิทธิ์ ให้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน แต่เพียงผู้เดียว
2. ลิขสิทธิ์บทความที่เป็นของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีมีลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย การเผยแพร่จะต้องได้รับอนุญาตโดยตรงจากผู้เขียนและมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
จิดาภา สุวรรณ. (2558). ผลการปรึกษากลุ่มโดยการกำกับตนเองต่อพฤติกรรมการใช้จ่ายเกินความจำเป็นของนิสิตปริญญาตรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการปรึกษามหาวิทยาลัยบูรพา.
พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547. (2547). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 121 ตอนที่ 1.
พรสันต์ เลิศวิทยาวิวัฒน์. (2550). รูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะนิสัยที่พึงประสงค์ของนักเรียนอาชีวศึกษาเอกชน. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา DOI : https://doi.nrct.go.th/ListDoi/listDetail?Resolve_DOI=10.14457/BUU.res.2007.2
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2554). กรรมการสภามหาวิทยาลัย : ภารกิจใหม่กับอุดมศึกษาไทย. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ภูสิทธ์ ภูคำชะโนด. (2564). แนวคิดของวิศวกรสังคม. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2565, จาก https://rk.mcu.ac.th/rbAcademic/.
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. (2564). ยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ระยะ 5 ปี 2560-2564. เพชรบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.
แมนพาวเวอร์กรุ๊ป. (2564). เผยแนวโน้มตลาดแรงงานปี 2564 พร้อมแนะนำนายจ้าง-ลูกจ้างปรับตัวรับมือทุกการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ : บริษัท แมนพาวเวอร์กรุ๊ป.
มูลนิธิปิดทองหลังพระ. (2564). รายงานประจำปี 2563 มูลนิธิผู้ปิดทองหลังพระ สืบสานแนวพระราชดำริ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิปิดทองหลังพระและสถานบันส่งเสริมและพัฒนากิจกรรมปิดทองหลังพระ สืบสานแนวพระราชดำริ.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี สฤษดิ์วงศ์.
วิชัย ตันศิริ. (2543). การปฏิรูปการเมืองไทย มุมมองของการศึกษาเปรียบเทียบ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2554). นวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้สู่ความเป็นพลเมืองดี. กรุงเทพฯ: อาร์แอนด์ปริ๊นต์.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2550). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับสังคมไทย. กรุงเทพฯ : เพชรรุ่งการพิมพ์.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564).แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติสำนักนายกรัฐมนตรี.
อนันต์ อนันตกูล. (2521). การปกครองท้องถิ่นไทย (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์พิฆเณศ พริ้นติ้งเซ็นเตอร์.
