โลกทัศน์ด้านวัฒนธรรมจากวรรณกรรมท้องถิ่นเพชรบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มุ่งเน้นศึกษาในประเด็นที่เกี่ยวกับโลกทัศน์ด้านวัฒนธรรมจากวรรณกรรมท้องถิ่นเพชรบุรี ผลการศึกษาปรากฏโลกทัศน์ด้านวัฒนธรรม 2 เรื่อง คือ 1) ศาสนา 2) วิถีชาวบ้าน โลกทัศน์ด้านวัฒนธรรมเรื่องศาสนา สะท้อนให้เห็นว่าพุทธศาสนามีส่วนในการดำเนินชีวิตประจำวัน กล่าวคือ เมื่อจะเริ่มทำกิจการใดๆ ต้องระลึกถึงคุณของพระรัตนตรัย คุณของบิดามารดา และคุณของครูอาจารย์เสียก่อน นอกจากนี้แนวคิดทางพุทธศาสนาได้ถูกนำมาใช้สั่งสอนในการดำเนินชีวิต โดยเฉพาะเรื่องคุณธรรมและจริยธรรม มีการสอนให้ดูแลปรนนิบัติพระอาจารย์ ขยันเล่าเรียน ไม่คบ คนพาล โลกทัศน์ด้านวัฒนธรรมเรื่องวิถีชาวบ้าน สะท้อนให้เห็นว่าข้าราชการมีส่วนเกี่ยวข้องกับ กิจการโรงเหล้า โรงบ่อน ที่ดำเนินการโดยคนจีน คนไทยนิยมแต่งงานกับคนจีน ชาวจีนและชาวไทยประกอบอาชีพค้าขาย สตรีบ้านสมอพลือทำอาชีพทอผ้า และคนเพชรบุรีประกอบอาชีพทำน้ำตาล สำหรับมุมมองของคนต่างพื้นที่ เช่น กรมพระราชวังบวรวิชัยชาญ ทรงมองคนเพชรบุรีว่าชอบดูละครเพราะแสดงอาการยินดีที่ได้ดูละครของวังหน้า
Article Details
1. มุมมองและความคิดเห็นใด ๆ ในบทความเป็นมุมมองของผู้เขียน คณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับมุมมองเหล่านั้นและไม่ถือเป็นความรับผิดชอบของคณะบรรณาธิการ ในกรณีที่มีการฟ้องร้องเกี่ยวกับการละเมิดลิขสิทธิ์ ให้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน แต่เพียงผู้เดียว
2. ลิขสิทธิ์บทความที่เป็นของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีมีลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย การเผยแพร่จะต้องได้รับอนุญาตโดยตรงจากผู้เขียนและมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
ทวีโรจน์ กล่ำกล่อมจิตต์. (2556). พราหมณ์สมอพลือ. เพชรบุรี: เพชรภูมิการพิมพ์.
ธนู บุณยรัตพันธุ์, ปริวรรต. (2523). วรรณกรรมพริบพรี 4 เรื่อง. กรุงเทพฯ: อักษรสยาม.
นฤทธิ์ ศรีวรรณ, ปริวรรต. (2542). ศึกษาสมุดไทย ประถม ก กา ฉบับพื้นบ้านเพชรบุรี. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันราชภัฏเพชรบุรี.
นิพัทธ์พร เพ็งแก้ว. (2550). เล่าเรื่องเมืองเพชร. กรุงเทพฯ: พิมพ์คำ.
บุญลือ วันทายนต์. (2539). สังคมและวัฒนธรรมท้องถิ่นไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
บัวผัน สุพรรณยศ. (2550). ภาษาและวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: กองบริการคำสอนและสิ่งพิมพ์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
ประสิทธิ์ กาพย์กลอน และนิพนธ์ อินสิน. (2527). ภาษากับวัฒนธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช จำกัด.
ประสิทธิ์ ธีรานันท์, บรรณาธิการ. (2542). “นิราศเมืองเพชร” ฉบับพระราชนิพนธ์กรมพระราชวังบวรวิชัยชาญในสมัยรัชกาลที่ 5. ใน พระปิยมหาราชกับเมืองเพชร. เพชรบุรี: เพชรภูมิการพิมพ์.
มณีปิ่น พรหมสุทธิรักษ์. (2553). ลักษณะของวรรณคดีไทย. ใน พัฒนาการวรรณคดีไทย หน่วยที่ 1-7. (พิมพ์ครั้งที่ 6). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ล้อม เพ็งแก้ว, บรรณาธิการ. (2525). ประชุมนิราศเมืองเพชรบุรี. กรุงเทพฯ: กรุงสยามการพิมพ์.
สมาน โซะเหม. (2528). มหาชาติฉบับเมืองเพชรบุรี กัณฑ์ชูชก : การศึกษาเชิงวิเคราะห์. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุกัญญา ภัทราชัย. (2551). วรรณคดีกับสังคมชนบท. ใน พัฒนาการวรรณคดีไทย หน่วยที่ 8-15 (พิมพ์ครั้งที่ 8). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เสยย์ เกิดเจริญ, บรรณาธิการ. (2524). ประชุมวรรณกรรมคำสอนจากวัดในจังหวัดเพชรบุรี. ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดเพชรบุรี วิทยาลัยครูเพชรบุรี. (เอกสารอัดสำเนา).
แสนประเสริฐ ปานเนียม, ปริวรรต. (2556). กุมาโรวาท. เพชรบุรี: เพชรภูมิการพิมพ์.
