แนวทางการใช้บริการ Application Shopee ในการชำระเงินสมทบผู้ประกันตน ตามมาตรา 40 ของสำนักงานประกันสังคม จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สาขาหัวหิน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นแบบผสานวิธี มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาการใช้บริการ Application Shopee ในการชำระเงินสมทบผู้ประกันตนตามมาตรา 40 (2) เพื่อศึกษาลักษณะส่วนบุคคลที่ส่งผลกับการใช้บริการ Application Shopee ในการชำระเงินสมทบผู้ประกันตนตามมาตรา 40 (3) เพื่อศึกษาปัจจัยการยอมรับเทคโนโลยีที่ส่งผลต่อการใช้บริการ Application Shopee ในการชำระเงินสมทบผู้ประกันตนตามมาตรา 40 (4) เพื่อศึกษาแนวทางการใช้บริการ Application Shopee ในการชำระเงินสมทบผู้ประกันตนตามมาตรา 40 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ประกันตนตามมาตรา 40 ในเขตพื้นที่อำเภอหัวหินจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำนวน 400 คน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าไคสแควร์ และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษา พบว่า (1) การใช้บริการ Application Shopee ในการชำระเงินสมทบอยู่ในระดับมาก (2) ลักษณะส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ และระดับการศึกษา ส่งผลกับการใช้บริการ Application Shopee ในการชำระเงินสมทบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05, 0.001, และ 0.01 ตามลำดับ (3) ปัจจัยการยอมรับเทคโนโลยี ในด้านการรับรู้ถึงประโยชน์ และการรับรู้ความง่ายในการใช้งานส่งผลต่อการใช้บริการ Application Shopee ในการชำระเงินสมทบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 และ (4) แนวทางการใช้บริการ Application Shopee ในการชำระเงินสมทบ พบว่า หน่วยงานควรมีการประชาสัมพันธ์ถึงประโยชน์ในการใช้งานง่าย และสามารถเข้าถึงบริการที่มีคุณภาพ มีความน่าเชื่อถือ และมีประสิทธิภาพ
Article Details
1. มุมมองและความคิดเห็นใด ๆ ในบทความเป็นมุมมองของผู้เขียน คณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับมุมมองเหล่านั้นและไม่ถือเป็นความรับผิดชอบของคณะบรรณาธิการ ในกรณีที่มีการฟ้องร้องเกี่ยวกับการละเมิดลิขสิทธิ์ ให้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน แต่เพียงผู้เดียว
2. ลิขสิทธิ์บทความที่เป็นของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีมีลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย การเผยแพร่จะต้องได้รับอนุญาตโดยตรงจากผู้เขียนและมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กฤตธี เปี่ยมสง่า. (2564). การเปิดรับข่าวสารและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจใช้งานสินทรัพย์ดิจิทัลของกลุ่มผู้บริโภคเจเนอเรชันวาย. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ขวัญตา เบ็ญจะขันธ์. (2560). ไทยแลนด์ 4.0 กับการปรับตัวของข้าราชการไทย. วารสาร มจร. สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(2): 661-676. สืบค้นเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2567, จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/242255.
จิญาดา แก้วแทน. (2563). การศึกษาการยอมรับการใช้บริการชำระเงินทางอิเล็กทรอนิกส์ของบุคลากรคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ณัฐพล สุทธิศักดิ์ศรี. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจใช้บริการทางอิเล็กทรอนิกส์ผ่าน Mobile Banking ของธนาคารออมสินในเขตราชบุรี. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปาริฉัตร ประเสริฐ. (2564). ปัจจัยด้านคุณภาพการบริการและปัจจัยด้านพฤติกรรมที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้ออุปกรณ์เครื่องใช้ภายในบ้าน Xiaomi ผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล.
ภิญญา กลิ่นทองคำ. (2561). การยอมรับเทคโนโลยีและการรับรู้ความเสี่ยงที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจชำระเงินค่าสินค้าและบริการด้วยระบบ QR Payment ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. สืบค้นเมื่อ 7 มิถุนายน 2567, จาก http://irithesis.swu.ac.th/dspace/bitstream/.pdf.
วิไลวรรณ พกนนท์. (2562). การรับรู้ คุณภาพการบริการและความพึงพอใจในการใช้บริการ เอไอเอส พริวิเลจ แอพพลิเคชั่นของผู้ใช้บริการเครือข่ายเอไอเอสในกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานประกันสังคม. (2566). แผนปฏิบัติการด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล สำนักงานประกันสังคม ระยะ 5 ปี (พ.ศ.2566–2570). สืบค้นเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2567, จาก https://www.oic.go.th/FILEWEB/CABINFOCENTER2.PDF.
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล. (2563). แนวทางการส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัลเพื่อฟื้นฟูเศรษฐกิจและสังคมจากผลกระทบของไวรัสโควิด-19 (แผนแม่บทการส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล ฉบับพิเศษ). สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2567, จาก https://www.depa.or.th/tharticle6-2563.
อังคาร คะชาวังศรี. (2563). ความตั้งใจซื้อสินค้าแฟชั่นผ่านช่องทางการจัดจําหน่ายออนไลน์ของกลุ่มผู้บริโภค Generation Y ในประเทศไทย. ดุษฎีนิพนธ์บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยรังสิต.
Durbin, J., and Watson, G.S. (1951). Testing forserial correlation in least squares regression.: II. Biometrika, 38(1/2): 159-177.
Parasuraman, A., Zeithaml, V.A., and Berry, L.L. (1988). Servqual: A multiple-item scale for measuring consumer perc. Journal of Retailing, 64(1): 12.
Venkatesh, V., et al. (2003). User acceptance of information technology. Toward a unified view MIS Quarterly, 27(3): 425-478.
Wice. (2562). ทําความรู้จักโลกในยุคดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 11 มิถุนายน 2567, จาก https://www.wynnsoft-solution.com/บทความ/Get-to-know-the-world-in-the-digital-age.
Yamane, T. (1973). Statistics an introduction analysis. New York: Harper & Row.
