ความสามารถด้านทักษะไวยากรณ์ภาษาอังกฤษของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษ ชั้นปีที่ 1 ที่ได้รับการจัดการเรียนการรู้โดยใช้แนวทางการเรียนรู้เชิงรุก ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี

Main Article Content

สริตา บัวเขียว
กรรณิการ์ ตาละลักษมณ์
สุรางค์ ธรรมโวหาร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถด้านทักษะไวยากรณ์ภาษาอังกฤษของนักศึกษา ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวทางการเรียนรู้เชิงรุก และ 2) ศึกษาความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวทางการเรียนรู้เชิงรุก กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยนี้คือ นักศึกษาจำนวน 1 ห้องเรียน จำนวน 30 คน หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษ ชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาไวยากรณ์ขั้นสูงสำหรับครูภาษาอังกฤษ ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 และได้รับการเลือกด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่ายด้วยวิธีการจับฉลาก  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวทางการเรียนรู้เชิงรุกจำนวน 3 แผน 2) แบบทดสอบอัตนัยก่อนเรียนและหลังเรียน เพื่อวัดความสามารถด้านไวยากรณ์ภาษาอังกฤษ เรื่องวลี และ 3) แบบสอบถามความคิดเห็นของนักศึกษา ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวทางการเรียนรู้เชิงรุก มีลักษณะเป็นแบบประเมินค่า 5 ระดับ และข้อเสนอแนะแบบปลายเปิด สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ทดสอบสมมติฐานโดยใช้สถิติ t-test แบบ Pair-Samples t-test ผลการวิจัยเป็นดังนี้ 1) ความสามารถด้านทักษะไวยากรณ์ภาษาอังกฤษของนักศึกษา ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวทางการเรียนรู้เชิงรุก พบว่า มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระหว่าง คะแนนก่อนเรียนและหลังเรียน ที่ระดับนัยสำคัญ .01 (t = -13.170, sig. = 0.000) โดยคะแนนหลังเรียนสูงกว่าคะแนนก่อนเรียน และ 2) ความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อ การจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวทางการเรียนรู้ เชิงรุกพบว่า มีความคิดเห็นโดยรวมในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.42, S.D. = 0.46) เมื่อพิจารณารายข้อพบว่า ข้อที่มีความคิดเห็นอยู่ในระดับมากที่สุด ได้แก่ เรื่อง Phrase มีประโยชน์ สำหรับความคิดเห็นที่อยู่ในระดับมาก ได้แก่ การทำแบบฝึกหัดหลังการเรียนมีประโยชน์ และลักษณะของแบบฝึกหัดที่ทำหลังการเรียนส่งเสริมความรู้ ความเข้าใจ และความสามารถในการแต่งประโยคที่มี Phrase รวมทั้งภารกิจด้านการออกแบบ แบบทดสอบ ที่ทำหลังการเรียนส่งเสริมความรู้ ความเข้าใจ และความสามารถในการแต่งประโยคที่มี Phrase

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
บัวเขียว ส., ตาละลักษมณ์ ก., & ธรรมโวหาร ส. (2026). ความสามารถด้านทักษะไวยากรณ์ภาษาอังกฤษของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษ ชั้นปีที่ 1 ที่ได้รับการจัดการเรียนการรู้โดยใช้แนวทางการเรียนรู้เชิงรุก ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์, 28(1), 35–48. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/hspbruacthjournal/article/view/290320
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2566). คู่มือการตรวจสอบหลักสูตรการศึกษาและการตรวจสอบการดำเนินการจัดการศึกษาเพื่อการรับรองมาตรฐานการอุดมศึกษาในหลักสูตรการศึกษา. กองยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษา.

จงจินต์ ภิญโญ. (2555). ตัวช่วย. กลุ่มบริหารวิชาการ โรงเรียนอนุบาลแพร่ สพป.แพร่ เขต 1.

จิตติน เพลงสันเทียะ. (2564). ผลการจัดการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษ เพื่อการสื่อสารของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/3887/1/630620096.pdf.

นนทลี พรธาดาวิทย์. (2559). การจัดการเรียนรู้แบบ Active learning (พิมพ์ครั้งที่ 2). ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.

นรินทร์ เจริญพันธ์, และคณะ. (2559). การพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารจากมันเทศเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตผลเกษตรท้องถิ่นของจังหวัดสระแก้ว. มหาวิทยาลัยบูรพา.

นาฎอนงค์ ศรีวิเชียร. (2565). ผลการใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/4135/1/630620010.pdf.

พรพรรณ พูลเขาล้าน. (2563). การพัฒนาความสามารถในการอ่านเพื่อความเข้าใจโดยใช้การจัดการเรียนรู้ แบบ Active Learning ร่วมกับเทคนิค SQ4R [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

แพรไหม คำดวง. (2562). การสอนไวยากรณ์ภาษาอังกฤษตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์สำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/2421/ 1/60254312.pdf.

แพรไหม คำดวง, และภัทร์ธีรา เทียนเพิ่มพูน. (2562). การสอนไวยากรณ์ภาษาอังกฤษตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์สำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารรัชต์ภาคย์, 13(31): 179-194.

ฟาร่า สุไลมาน, และนูรฮัสวานี บอตอ. (2563). การพัฒนาสื่อการสอนไวยากรณ์ภาษาอังกฤษที่บูรณาการบริบทท้องถิ่นด้วยกระบวนการมีส่วนร่วมของครูผู้สอนในจังหวัดยะลา. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

รัฐพล ประดับเวทย์. (2560). แนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีตามแนวคิดอนุกรมวิธานของบลูม. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 10(3): 1051-1065.

รติมา บุษย์ศรีเจริญ. (2565). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนไวยากรณ์ภาษาอังกฤษโดยใช้แบบฝึกไวยากรณ์ร่วมกับการเรียนรู้ตามแบบ MACRO Model ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนทุ่งโพธิ์ทะเลพิทยา [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนเรศวร. ttps://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/5541/3/RatimaBussricharoen.pdf.

วิภาณี เพ็ชร์มาก. (2559). กลวิธีการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 3 ในสังกัดกรุงเทพมหานครที่มีผลสัมฤทธิ์ในการเรียนภาษาอังกฤษต่างกัน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2016/TU_2016_5506033132_7090_5179.pdf.

สถาพร พฤฑฒิกุล. (2558). เอกสารประกอบการฝึกอบรม “คุณภาพผู้เรียน.......เกิดจากกระบวนการเรียนรู้”. คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยบูรพา วิทยาเขตสระแก้ว.