การพัฒนาแบบฝึกทักษะสำหรับการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ เพลงฉิ่งมุล่ง ชั้นเดียว ตามแนวคิดของเดวีส์ สำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 3 กลุ่มปี่พาทย์ สาขาวิชาดนตรีศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและหาประสิทธิภาพของแบบฝึกทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ เพลงฉิ่งมุล่ง ชั้นเดียว ตามแนวคิดของเดวีส์ 2) เปรียบเทียบทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ของนักศึกษาก่อนและหลังการใช้แบบฝึก และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อแบบฝึก กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาชั้นปีที่ 3 กลุ่มปี่พาทย์ สาขาวิชาดนตรีศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี จำนวน 7 คน ซึ่งปฏิบัติเครื่องดนตรีฆ้องวงใหญ่ การวิจัยใช้แบบแผนการทดลองกลุ่มเดียวทดสอบก่อนและหลังการทดลอง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) แบบฝึกทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ เพลงฉิ่งมุล่ง ชั้นเดียว 2) แบบประเมินทักษะการบรรเลง และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีแบบกลุ่มตัวอย่างสัมพันธ์กัน และค่าประสิทธิภาพ E1/E2 ผลการวิจัยพบว่า 1) แบบฝึกทักษะที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพเท่ากับ 80.25/82.67 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 2) ทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ของนักศึกษาหลังใช้แบบฝึกสูงกว่าก่อนใช้แบบฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อแบบฝึกในระดับมาก ผลการวิจัยสะท้อนว่าแบบฝึกที่ออกแบบตามแนวคิดของเดวีส์สามารถช่วยพัฒนาทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ได้อย่างเป็นระบบ โดยเฉพาะการสาธิต การฝึกทักษะย่อย และการเชื่อมโยงทักษะย่อยสู่การบรรเลงที่สมบูรณ์
Article Details
1. มุมมองและความคิดเห็นใด ๆ ในบทความเป็นมุมมองของผู้เขียน คณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับมุมมองเหล่านั้นและไม่ถือเป็นความรับผิดชอบของคณะบรรณาธิการ ในกรณีที่มีการฟ้องร้องเกี่ยวกับการละเมิดลิขสิทธิ์ ให้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน แต่เพียงผู้เดียว
2. ลิขสิทธิ์บทความที่เป็นของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีมีลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย การเผยแพร่จะต้องได้รับอนุญาตโดยตรงจากผู้เขียนและมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2561). ดนตรีศึกษา: หลักการและสาระสำคัญ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2558). การศึกษาไทย 4.0: ปรัชญาการศึกษาเชิงสร้างสรรค์และผลิตภาพ. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มนตรี ตราโมท. (2551). ดนตรีไทยและนาฏศิลป์. มติชน.
วิมลรัตน์ สุนทรโรจน์. (2555). นวัตกรรมตามแนวคิดการออกแบบการเรียนการสอนที่เป็นระบบ. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุกรี เจริญสุข. (2560). ดนตรีวิจักษ์: ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับดนตรีไทย. เกศกะรัต.
อุทิศ นาคสวัสดิ์. (2557). ทฤษฎีและหลักการบรรเลงดนตรีไทย. เอมพันธ์.
Davies, I. K. (1971). The management of learning. McGraw-Hill.
Thorndike, E. L. (1913). Educational psychology: The psychology of learning. Teachers College Press.
