การถอดบทเรียนพี่สอนน้องสำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การค้นคว้าแบบอิสระในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อถอดบทเรียนพี่สอนน้อง เรื่องจำนวนนับ 1-5 สำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการนับจำนวน 1-5 ของน้อง ก่อนและหลังการเรียน โดยใช้แนวการสอนแบบพี่สอนน้อง
กรณีศึกษา เป็นนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา โรงเรียนกาวิละอนุกูล สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ จำนวน 2 คน โดยพี่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 และน้องเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เครื่องมือที่ใช้ แบบสังเกตพฤติกรรมของทั้งพี่และน้อง และแบบสังเกตสถานที่และบริบทการเรียนรู้ ชุดบทเรียนคอมพิวเตอร์ จำนวนนับ 1-5 ซึ่งพี่เป็นผู้สร้าง ด้วยโปรแกรมนำเสนองานสร้างบทเรียนคอมพิวเตอร์ แบบทดสอบก่อนและหลัง เรื่อง จำนวนนับ 1-5 จำนวน 6 ชุด และแบบทดสอบระหว่างเรียนในแต่ละครั้ง จำนวน 16 ชุด
ผลการศึกษาพบว่า พี่สามารถสอนน้องให้เกิดการเรียนรู้ โดยใช้ท่วงทำนองการสอนของตัวพี่เอง คือ การสอนอาศัยการพูดตัวเลขนำก่อนแล้วให้น้องพูดตาม พูดตัวเลขซ้ำๆ ประมาณ 3-4 ครั้ง ประกอบกับอาศัยการอธิบายให้เห็นภาพจากประสบการณ์ของพี่ ให้น้องเกิดความเข้าใจอย่างเป็นรูปธรรมตาม และสามารถจดจำตัวเลขที่สัมพันธ์กับเรื่องราวได้ในระยะยาว นอกจากนั้นระดับความบกพร่องทางสติปัญญาของทั้งสองคนใกล้เคียงกันนั้น ทำให้พี่ใช้ภาษาในการสื่อสารเข้าใจง่าย ไม่ซับซ้อน น้องจึงเข้าใจภาษาที่พี่ต้องการสื่อสารได้ง่าย รวมถึงความพร้อมทางด้านอารมณ์ของกรณีศึกษาและบริบทสภาพแวดล้อมของห้องเรียน จึงส่งผลให้ผลให้ผลการทดสอบเปรียบเทียบความสามารถในการนับจำนวน 1 – 5 ของน้อง ก่อนเรียนและหลังเรียน ซึ่งปรากฏว่าน้องสามารถทำแบบทดสอบได้ถูกต้อง และเมื่อระยะเวลาผ่านไป 1 เดือน น้องยังเกิดความจำ
ที่คงทนสามารถทำแบบทดสอบได้ถูกต้อง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
คอมพิวเตอร์ช่วยสอนสำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา. ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต(สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
กิดานันท์ มลิทอง. 2548. เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรมการศึกษา.
กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชุลีกร ยิ้มสุด, ดุษฎี โยเหลา, ฉันทนา ภาคบงกช และอัญชลี เกษสุริยงค์. (2552). การพัฒนา
การคิดไตร่ตรองและพฤติกรรมการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของครู
ประถมศึกษาโดยใช้เทคนิคการวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วารสารพฤติกรรม
ศาสตร์เพื่อการพัฒนา ปีที่ 15 ฉบับที่ 1 กันยายน 2552.
ชูศรี วงศ์รัตนะ และคณะ. (2545). การวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้. พิมพ์ครั้งที่ 2.กรุงเทพฯ:เมธีทิป.
ณัชพร นกสกุล. (2551). เทคนิคการสอนเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา.อัดสำเนา
นพมาศ อุ้งพระ (ธีรเวคิน). 2546. ทฤษฎีบุคลิกภาพและการปรับตัว. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประสิทธิ์ ศรีเรืองฤทธิ์. (2549). การใช้แนวคิดเรื่องพื้นที่รอยต่อพัฒนาการ(Zone of Proximal
Development) ของวิก๊อตกี้ เพื่อพัฒนารูปแบบการเรียนการสอน การเขียนภาษาอังกฤษ สำหรับนักศึกษาระดับอุดมศึกษา. วิทยานิพนธ์ ศษ.ด (หลักสูตรการสอน). ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พิมพ์พรรณ เทพสุเมธานนท์, ศิริบูรณ์ สายโกสุม และตวงแสง ณ นคร. (2542). ความรู้เกี่ยวกับการศึกษา จิตวิทยา และเทคโนโลยีการศึกษา. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง. กรุงเทพมหานคร. พิมพ์ครั้งที่ 1
รัชนีกร ทองสุขดี, วีระพงษ์ แสง-ชูโต, จารีณี มณีกุล, อำภา ด่านภักดี, นภาลัย ชัยมะหา.
(2550). เอกสารประกอบการสอน กระบวนวิชาการศึกษาพิเศษ (100303).เชียงใหม่ :คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ราชกิจจานุเบกษา. (2550). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550. กรุงเทพฯ.
_______________. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ ฉบับที่ 3 พุทธศักราช 2553. กรุงเทพฯ.
โรงเรียนกาวิละอนุกูล. (2554). รายงานผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน.เชียงใหม่
__________________. (2554). สารสนเทศโรงเรียนกาวิละอนุกูล ปีการศึกษา 2554. เชียงใหม่.
__________________. (2555). สารสนเทศโรงเรียนกาวิละอนุกูล ปีการศึกษา 2555. เชียงใหม่.
วินัดดา ปิยะศิลป์. (2543). ความบกพร่องเฉพาะด้านในการเรียนรู้ (Learning Disabilities).
หน้า 61-72.คู่มือคุณครูเพื่อเด็กที่มีปัญหาทางการเรียน. กรุงเทพฯ : ทีซีจีพริ้นติ้งจำกัด.
ศุภวัลย์ พลายน้อย. (2549). บทเรียนของการถอดบทเรียนในการจัดการความรู้ภาคประชาสังคม. คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหิดล. นครปฐม.
สุภาณี เส็งเพ็ง. (2555). วิจัยในชั้นเรียนการฝึกทักษะการวิจัยและพัฒนาทางการศึกษาโดยใช้กิจกรรมแบบพี่สอนน้อง. สืบค้นระบบออนไลท์ วันที่ 9 สิงหาคม 2555
สมโภชน์ เอี่ยมสุภาษิต. มปป. ทฤษฎีและเทคนิค : การปรับพฤติกรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2545). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
________________. (2550). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2552). พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการพุทธศักราช 2551 และอนุบัญญัติตามพระราชบัญญัติฯ จำนวน 6 ฉบับ. กรุงเทพฯ.
___________________________. (2553). หลักสูตรสำหรับผู้เรียนที่มีความบกพร่อง
ทางสติปัญญา พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2553). แนวทางการบริหารจัดการหลักสูตร ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ.
___________________________. (2552). รายงานการถอดบทเรียนความสำเร็จของนักเรียน YA ดีเด่น ประจำปีการศึกษา 2551. กรุงเทพฯ.
Bender, W.N. (2002). Differentiation instruction for students with learning disabilities.
California: Corwin Press, INC.
Kohn, J.J., & Vajda, P.G. (1975). Peer-mediated instruction and small group interaction In the ESL classroom. TESOL Quarterly, 4(9), 379-390.
Maheady, L., Mallette, B., Harper, G.F., Sacca, K.C. & Pomerantz, D. (1994). Peer-mediated instruction for high-rish students. Teaching Reading to High-Rish Learners.
Masschusette: Allyn and Bacon.
Miller, A.B., Barbetta, P.M., & Heron, T.E. (1994). General procedures of peer tutoring. Availabie: http:/www.ohio-stage.edu/urbanintiative/peer trtoring.theory.html.(June 20,2005).
