การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้ชุดการสอนร่วมกับการเรียนรู้เชิงรุก วิชางานอิเล็กทรอนิกส์รถยนต์เบื้องต้น รหัสวิชา 20101-2103 หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พุทธศักราช 2562
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหา และแนวทางแก้ไขการจัดการเรียนรู้วิชางานอิเล็กทรอนิกส์รถยนต์เบื้องต้น รหัสวิชา 20101-2103 หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พ.ศ. 2562 2) สร้างและหาประสิทธิภาพของชุดการสอนร่วมกับการเรียนรู้เชิงรุก 3) ทดลองใช้ชุดการสอนดังกล่าว การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่างคือผู้เรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ จำนวน 21 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม ใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบบันทึกสภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้ 2) ชุดการสอน ซึ่งผ่านการประเมินคุณภาพโดยผู้ทรงคุณวุฒิ มีคุณภาพระดับมากที่สุด (= 4.62, S.D. = 0.15) 3) แบบประเมินความเหมาะสมของชุดการสอน (IOC 0.80–1.00) 4) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (IOC 0.60–1.00, ความยาก 0.35–0.80, อำนาจจำแนก 0.30–0.80, ความเชื่อมั่น 0.89) 5) แบบประเมินผลการปฏิบัติงาน (IOC 0.80–1.00, ความเชื่อมั่น 0.62–1.00) 6) แบบสังเกตคุณลักษณะอันพึงประสงค์ (IOC 0.60–1.00, ความเชื่อมั่น 0.69) การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติ t-test และดัชนีประสิทธิผล
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้เรียนส่วนใหญ่ขาดความเข้าใจเกี่ยวกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์รถยนต์ เนื่องจากขาดประสบการณ์จากของจริง การเรียนรู้ส่วนใหญ่เน้นบรรยาย ส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์ต่ำกว่าเกณฑ์ 2) ชุดการสอนร่วมกับการเรียนรู้เชิงรุกที่พัฒนาขึ้นจำนวน 7 ชุด มีความเหมาะสมระดับมากที่สุด (= 4.63) และมีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 (E1 = 82.35, E2 = 81.76) 3) ผลการใช้ชุดการสอนร่วมกับการเรียนรู้เชิงรุก พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีดัชนีประสิทธิผล 0.628 แสดงว่าผู้เรียนมีความรู้เพิ่มขึ้นร้อยละ 62.8
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2556). การวิเคราะห์ความถดถอยและสหสัมพันธ์เชิงซ้อน. (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7-20.
ณัทฐพงศ์ ล้อพิศาลไชย. (2561). การพัฒนาชุดฝึกอบรมระบบไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์รถยนต์ระดับต้น สำหรับนักศึกษาทวิภาคี. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
ธวัชชัย พิชัยยันต์. (2565). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจด้วยชุดการสอนทฤษฎีดนตรีสากลตามแนวคิดการสอนแบบโคดายของนักเรียนระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 2. จันทบุรี: วิทยาลัยนาฎศิลปจันทบุรี.
ธีระพล บุญธรรม. (2564). การพัฒนาและหาประสิทธิภาพชุดการสอนวิชางานวัดละเอียดช่างยนต์ รหัสวิชา 20101-2009 ด้วยเทคนิคการสอนแบบการฝึกลงมือปฏิบัติงาน หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พุทธศักราช 2562. มหาสารคาม: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
พุทธ ธรรมสุนา. (2560). การพัฒนาและหาประสิทธิภาพชุดการสอนวิชางานไฟฟ้ายานยนต์ รหัสวิชา3101-2104 ตามหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) พ.ศ. 2557 สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. อุดรธานี: วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี.
วิทยาลัยเทคนิคศรีสะเกษ. (2565). รายงานการวัดและประเมินผลทางการศึกษา วิทยาลัยเทคนิคศรีสะเกษ ประจำปีการศึกษา 2563-2565. เรียกใช้เมื่อ 17 พฤษภาคม 2567 จาก https://std2018.vec.go.th/web/EmployeeSelfService.htm?mode=initSendScore/.