การพัฒนาทักษะการสะกดคำของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โดยใช้หลักการภาษาบาลี–สันสกฤตผ่านแบบฝึกและคำพ้องเสียง
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการสะกดคำของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นก่อนและหลังเรียน โดยใช้วิธีการสอนหลักการภาษาบาลีสันสกฤตผ่านแบบฝึก
และการจดจำคำพ้องเสียง การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลัง
กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จากโรงเรียนสาธิตแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร จำนวน 47 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง ผู้วิจัยจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้หลักการภาษาบาลีสันสกฤตผ่านแบบฝึกหัดและเทคนิคการจำคำศัพท์ด้วยคำพ้องเสียง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแผนการจัดการเรียนรู้ 6 แผน เรื่อง “รามเกียรติ์ ตอนนารายณ์ปราบนนทก” รวม 6 คาบเรียน แบบทดสอบการสะกดคำก่อนเรียนและหลังเรียนจำนวน 30 ข้อ ซึ่งเป็นคำศัพท์บาลีสันสกฤตที่มีความหมายและรูปคำคู่ขนานกัน และแบบฝึกหัดจำนวน 6 แบบฝึก การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมานโดยใช้ t-test for Dependent Samples เพื่อเปรียบเทียบคะแนนก่อนและหลังเรียน
ผลการวิจัยพบว่า ความสามารถในการสะกดคำของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีค่าเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 9.15 คะแนน เมื่อตรวจสอบรายระดับความสามารถพบว่า กลุ่ม “ควรปรับปรุง” มีพัฒนาการเฉลี่ยเพิ่มขึ้นสูงสุด 14.58 คะแนน รองลงมาคือกลุ่ม “พอใช้” เพิ่มขึ้น 9.15 คะแนน ส่วนกลุ่ม “ดี” มีคะแนนคงที่ ผลการวิจัยชี้ว่าการสอนโดยใช้หลักการภาษาบาลีสันสกฤตผ่านแบบฝึกและการจดจำคำพ้องเสียงเป็นแนวทางที่มีช่วยพัฒนาทักษะการสะกดคำ โดยเฉพาะในผู้เรียนที่มีพื้นฐานอ่อน ซึ่งสามารถเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างเสียงและรูปคำได้ดียิ่งขึ้น
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา นาคสกุล, และคณะ. (2545). บรรทัดฐานภาษาไทย เล่ม 1: ระบบเสียง อักษรไทย การอ่านคำและการเขียนสะกดคำ. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กำชัย ทองหล่อ. (2550). หลักภาษาไทย. กรุงเทพมหานคร : อมรการพิมพ์.
ขนิษฐา แสงภักดี. (2540). การใช้แบบฝึกพัฒนาการเขียนสรุปความจากบทร้อยแก้ว “พัฒนากูล”. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการสอนภาษาไทย. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
จุฑามาศ กันติ๊บ. (2554). การพัฒนาความสามารถในการเรียนรู้เรื่องการเขียนสะกดคำโดยใช้เทคนิคจิกซอว์ 2 ร่วมกับเกมการศึกษาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทย. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธนพร ดวงพรกชกร. (2559). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเขียนสะกดคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ด้วยการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT ร่วมกับแบบฝึก. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและวิธีสอน. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นวลนุช สีทองดี. (2541). การสร้างแบบฝึกเสริมทักษะทางภาษาเรื่องการเขียนสะกดคำตามมาตราตัวสะกดแม่กด สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีการศึกษา. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ปัทมา ไตรคุป. (2547). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทย เรื่อง การเขียนสะกดคำของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่สอนโดยนำความรู้ทางคติชนมาเป็นเครื่องมือในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนกับวิธีสอนตามคู่มือครู. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทย. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
Bromley, K. D. A. (1992). Language arts: Exploring connection. Allyn and Bacon.
Good, C. V. (1973). Dictionary of education. New York: McGraw-Hill.
Haerazi, H., & Irawan, L. A. (2020). The effectiveness of ECOLA technique to improve reading comprehension in relation to motivation and self-efficacy. International Journal of Emerging Technologies in Learning (iJET), 15(1), 61–76.
Hildreth, G. H. (1955). Teaching spelling: A guide to basic principles and practice. New York: H. Holt.
Raygor, A. L., & Raygor, R. D. (1985). Effective reading: Improving reading rates and comprehension. New York: McGraw-Hill.
Robert, E. V., & Jacobs, H. E. (1989). Fiction: An introduction to reading and writing. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Shannon, E. C. (2007). Using the language experience approach as a part of differentiated literacy instruction (Master’s thesis). Hamline University: Saint Paul, MN.
Smith, F. (1987). Understanding reading. New York: Holt, Rinehart and Winston.
Stauffer, R. G. (1980). The language experience approach to the teaching of reading. New York: Harper & Row.
Sulkifli. (2013). The use effectiveness of Extending Concept Through Language Activities (ECOLA) to improve reading comprehension (Unpublished master’s thesis). Muhammadiyah University, Indonesia.