ระบบนิเวศการเรียนรู้ “ปาล์มสิชล” ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระบบนิเวศการเรียนรู้ “ปาล์มสิชล” ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ครูผู้สอนวิชาสังคมศึกษา ผู้ประกอบการรับซื้อปาล์มน้ำมัน เกษตรกรปลูกปาล์มน้ำมัน เจ้าหน้าที่สำนักงานเกษตร อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสิชลคุณาธารวิทยา จำนวน 43 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แนวคำถามในการสนทนากลุ่ม 2) แนวคำถามในการสัมภาษณ์เชิงลึก ใช้วิธีการสรุปอุปนัย วิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา พร้อมตรวจสอบความน่าเชื่อถือด้วยวิธีการตรวจสอบแบบสามเส้า
ผลการวิจัยพบว่า ด้านที่ 1 องค์ประกอบของระบบนิเวศการเรียนรู้ “ปาล์มสิชล” 1) แหล่งเรียนรู้สวนปาล์มน้ำมัน 2) เกษตรกรผู้ปลูกปาล์มน้ำมัน 3) ผู้ประกอบการรับซื้อปาล์มน้ำมัน 4) เทคโนโลยี 5) เจ้าหน้าที่สำนักงานเกษตร อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช ด้านที่ 2 การมีส่วนร่วมของผู้เกี่ยวข้องในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ในระบบนิเวศการเรียน “ปาล์มสิชล” ได้แก่ 1) เกษตรกรผู้ปลูกปาล์มน้ำมัน ให้ความรู้ ในการลงทุน การปลูกปาล์มน้ำมัน และการบำรุงดูแลรักษา 2) ผู้ประกอบกอบการรับซื้อปาล์มน้ำมัน ให้ความรู้ด้านกลไกราคา และตลาด ราคาการรับซื้อปาล์มน้ำมัน 3) เจ้าหน้าที่สำนักงานเกษตร อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช ผู้สนับสนุนและการส่งเสริมในการปลูกปาล์มน้ำมัน ด้านที่ 3 กิจกรรมการเรียนการสอนโดยใช้พื้นจริง เพื่อสร้างความเข้าใจด้านการผลิต กลไกราคา และตลาด ในปัจจุบัน ยังไม่มีการนำระบบนิเวศการเรียนรู้ “ปาล์มสิชล” มาใช้ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาที่ดิน. (2561). แนวทางการส่งเสริมการเกษตรที่เหมาะสมตามฐานข้อมูลแผนที่เกษตรเชิงรุก Agri-Map จังหวัดนครศรีธรรมราช. นครศรีธรรมราช : กรมพัฒนาที่ดิน.
พัชรัตน์ จรัสรัตนเศวต และสุนทรี วรรณไพเราะ. (2568). ระบบนิเวศการเรียนรู้ภายในสถานศึกษาเพื่อเสริมสร้างกรอบความคิดแบบเติบโตของผู้เรียน. วารสารพุทธนวัตกรรมการศึกษา, 1(3), 97–108.
วิภาดา พินลา, และวิภาพรรณ พินลา. (2566). ห้องเรียนครูสังคมศึกษากับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 23(2), 1–12.
วีรภัทร ดากลาง. (2565). สร้างบทเรียนการเรียนรู้บนฐานชุมชน (Community-based Learning) ด้วยเทคโนโลยี. เรียกใช้เมื่อ 27 ธันวาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/vwyFo.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). สภาพการจัดนิเวศการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับบริบทประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร : เอส.บี.เค การพิมพ์.
สุภางค์ จันทวานิช. (2567). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ฉบับปรับปรุงใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 26). กรุงเพทมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เอื้อมพร วงษ์สมบูรณ์ และพิทยา แสงสว่าง. (2568). แนวทางการสร้างระบบนิเวศการเรียนรู้ของครู ผ่านกระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ (PLC) ของโรงเรียนขนาดเล็กในเขตพื้นที่พิเศษ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 36(3), 29–42.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice-Hall.
UNESCO. (2023). Guidance for generative AI in education and research. เรียกใช้เมื่อ 23 มกราคม 2569 จาก https://www.unesco.org/en/articles/guidance-generative-ai-education-and-research.
