พุทธปรัชญาว่าด้วยอารยธรรมของสังคมอเมริกันและสังคมไทยในแนวคิดของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต)

Main Article Content

ธนภณ สมหวัง
ปริยา ศุภวงศ์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์พุทธปรัชญาว่าด้วยอารยธรรมของสังคมอเมริกันและสังคมไทยในแนวคิดของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)  เมื่อศึกษาแล้วทราบว่า อารยธรรมตะวันตกเป็นรากฐานของสังคมอเมริกัน  มีลักษณะเด่นด้านเหตุผลนิยม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี  และระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยม อันนำไปสู่ความก้าวหน้าทางวัตถุ แต่ก่อให้เกิดวิกฤตด้านจิตวิญญาณ  ความสัมพันธ์ทางสังคม และความไม่สมดุลระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ ส่วนสังคมไทยมีพื้นฐานทางสังคมที่มีความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติ และรับเอาพุทธศาสนาเป็นรากฐานทางอารยธรรม จึงเป็นสังคมที่มีดุลยภาพระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติแวดล้อม และมุ่งสู่ความสุขเชิงคุณภาพ อย่างไรก็ตาม เมื่อสังคมไทยได้พัฒนาประเทศโดยรับอิทธิพลจากวัฒนธรรมตะวันตก   โดยขาดกระบวนการกลั่นกรองเชิงปัญญา ส่งผลให้เกิดการพัฒนาที่ไม่สอดคล้องกับรากฐานวัฒนธรรมของตน ข้อค้นพบสำคัญคือ การพัฒนาสังคมไทยไม่ควรลอกเลียนแบบอารยธรรมตะวันตกโดยตรง แต่ควรเรียนรู้และประยุกต์ใช้ความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และองค์ความรู้สมัยใหม่บนฐานพุทธธรรม อันเป็นรากฐานทางวัฒนธรรมของสังคมไทย เพื่อสร้างการพัฒนาที่สอดคล้องกับบริบทของตนเอง แนวคิดของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์เสนอว่า อารยธรรมที่สมบูรณ์ต้องบูรณาการความเจริญทางวัตถุเข้ากับการพัฒนามนุษย์ตามหลักไตรสิกขา ซึ่งมุ่งเสริมสร้างปัญญา คุณธรรม และความรับผิดชอบต่อส่วนรวม ควบคู่กับการตระหนักถึงความสัมพันธ์เชิงเหตุปัจจัยระหว่างมนุษย์ สังคม และธรรมชาติ ด้วยเหตุนี้ พุทธปรัชญาว่าด้วยอารยธรรม  จึงอาจถือได้ว่าเป็นอารยธรรมทางเลือกสำหรับโลกยุคใหม่ ที่มุ่งสร้างดุลยภาพระหว่างความก้าวหน้าภายนอกกับการพัฒนาภายใน อันนำไปสู่สังคมที่มีความสมดุล เป็นธรรม และยั่งยืน

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กัลตุง, โยฮัน. (2538). ทฤษฎีความรุนแรงเชิงโครงสร้าง. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิโกมลคีมทอง.

คาปร้า, ฟริตจ๊อฟ. (2565). จุดเปลี่ยนแห่งศตวรรษ : การเปลี่ยนกระบวนทัศน์เพื่อสร้างสรรค์สังคมมนุษย์ขึ้นใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร : เสมสิกขาลัย.

คาปร้า, ฟริตจ๊อฟ. (2569). เต๋าแห่งฟิสิกส์. กรุงเทพมหานคร : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์.

เจ้าพระยาทิพากรวงศ์. (2541). หนังสือแสดงกิจจานุกิจ. กรุงเทพมหานคร : คุรุสภา.

ตีรณ พงศ์มฆพัฒน์. (2566). วิถีแห่งโพธิกาล: ชาติ ชนชั้น เศรษฐกิจและการปกครอง. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2540). พุทธเศรษฐศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิพุทธธรรม.

พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2541). มองอเมริกา มาแก้ปัญหาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 2).กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิพุทธธรรม.

พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2544). การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิพุทธธรรม.

พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2546). รู้จักอเมริกา หันมาดูศักยภาพของไทย. กรุงเทพมหานคร : อมรินทร์.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2559). เศรษฐศาสตร์แนวพุทธ (Buddhist Economics). (พิมพ์ครั้งที่ 16). กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.

วิไลเลขา ถาวรธนสาร. (2545). ชนชั้นนำไทยกับการรับวัฒนธรรมตะวันตก. กรุงเทพมหานคร : เมืองโบราณ.

สุนันทา วรรณสินธ์. (2564). สหรัฐอเมริกา : ประวัติศาสตร์(ไม่รู้จบ)แห่งเสรีภาพและความเท่าเทียม. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ bookscape.

สุภาพรรณ ณ บางช้าง. (2535). พุทธธรรมที่เป็นรากฐานสังคมไทยก่อนสมัยสุโขทัยถึงก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครอง. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อภิชัย พันธเสน. (2547). พุทธเศรษฐศาสตร์ : วิวัฒนาการ ทฤษฎีและการประยุกต์กับเศรษฐศาสตร์สาขาต่าง ๆ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร : อมรินทร์.

Arnason, J. P. (2003). Civilizations in dispute: Historical questions and theoretical traditions. Brill.

Eisenstadt, S. N. (2000). Multiple modernities. Daedalus, 129(1), 1–29.

Jacobs, N. (1971). Modernization without development: Thailand as an Asian case study. Praeger.

Loy, D. R. (2003). The great awakening: A Buddhist social theory. Wisdom Publications.

Payutto, P. A. (1987). Looking to America to solve Thailand's problems. Sathirakoses-Nagapradipa Foundation.

Schumacher,E.F. (1973). Small is Beautifull: Economic as if people mattered. Haperperennial.

Winichakul, T. (2000). The quest for "Siwilai": A geographical discourse of civilizational thinking in the late nineteenth and early twentieth-century Siam. The Journal of Asian Studies, 59(3), 528–549.