กลยุทธ์การตลาดบริการสำหรับธุรกิจร้านผ้าพื้นเมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างระหว่างโมเดลสมการโครงสร้างกับข้อมูลเชิงประจักษ์ของกลยุทธ์การตลาดบริการสำหรับธุรกิจผ้าพื้นเมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ลูกค้าร้านผ้าพื้นเมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จากการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย ร้อยละ 30 ของจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แล้วนำมากำหนดโควตา 6 จังหวัด จังหวัดละ 100 คน เลือกแบบเจาะจงภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 3 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดอุดรธานีจังหวัดขอนแก่น จังหวัดชัยภูมิ เลือกภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 3 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดสุรินทร์และจังหวัดศรีสะเกษ กลุ่มตัวอย่าง 600 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้การวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ และแปลผลโดยการบรรยายค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเพื่อสร้างกลยุทธ์การตลาดสำหรับธุรกิจผ้าพื้นเมือง ผลการวิจัย พบว่า 1) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงคิดเป็น 47.90% อายุระหว่าง 31-40 ปี 44.50% การศึกษาปริญญาตรี 83.20% สถานภาพสมรส 60.50% อาชีพรับราชการ 89.70% รายได้อยู่ระหว่าง 20,001-25,000 บาท 77.80% 2) พฤติกรรมการใช้บริการร้านผ้าพื้นเมือง 1-5 ครั้ง/เดือน 81.50% ส่วนใหญ่มาใช้บริการร้านผ้าพื้นเมืองในวันเสาร์ วันอาทิตย์ 81.50% ลูกค้ามาร้านผ้าพื้นเมืองครั้งละ 2-3 คน 84.00% เหตุผลคือ ชอบเป็นการส่วนตัว  50.80% 3) ความสำคัญของกลยุทธ์การตลาดบริการสำหรับธุรกิจร้านผ้าพื้นเมืองพบว่า  ลูกค้าให้ความสำคัญมากที่สุดทุกปัจจัย 4) ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์