ภาวะผู้นำท้องถิ่นในศตวรรษที่ 21
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
มี.ค. 13, 2018
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำท้องถิ่น ศตวรรษที่ 21
Main Article Content
บทคัดย่อ
การเปลี่ยนแปลงในศตวรรษที่ 21 เป็นไปอย่างต่อเนื่องทั้งด้านสังคม เศรษฐกิจการเมือง ตลอดทั้งการบริหารท้องถิ่นก็เช่นกันจำเป็นต้องจัดตั้งองค์กรเพื่อปกป้องคุ้มครองอธิปไตยและทางด้านสังคม ผู้บริหารที่มีภาวะผู้นำสูงจะนำพาองค์กรประสบผลสำเร็จและบรรลุผลตามภารกิจได้ ต้องรู้จักหาวิธีในการจัดการกับความหลากหลายที่มากขึ้น การเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปอย่างรวดเร็วทั้งด้านเทคโนโลยีในยุคโลกาภิวัตน์ผู้นำจะต้องมีการตัดสินใจที่รวดเร็วมากขึ้น เข้าใจถึงการพัฒนาแนวทางใหม่ๆ ยอมรับในนวัตกรรมใหม่ๆ ที่เปลี่ยนแปลงในทางที่ดี เข้าใจและเข้าถึงประชาชนให้มากขึ้นและสามารถนำแนวความคิดที่หลากหลายของประชาชนมากำหนดเป็นยุทธศาสตร์ร่วมกันให้ดียิ่งขึ้น ผู้นำที่ดีต้องประกอบไปด้วยการมีความคิดสร้างสรรค์ สร้างความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชา ยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่นให้เกียรติ แก่ผู้ร่วมงาน มีการตัดสินใจที่ดีรักความยุติธรรม มีความรู้และสติปัญญาตลอดทั้งวุฒิภาวะทางอารมณ์ที่ดี มีการติดตามงานอย่างสม่ำเสมอเป็นผู้กล้ายอมรับผิด ยึดหลักทศพิธราชธรรมประจำใจมีจิตใจโอบอ้อมอารี เป็นผู้มีความรู้คู่ด้วยคุณธรรม
Article Details
ประเภทบทความ
Articles (บทความ)
เอกสารอ้างอิง
จุมพล หนิมพานิช. (2551). ผู้นำ อำนาจ และการเมืองในองค์การ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). ฉบับปรับปรุง. นนทบุรี: ฝ่ายตำรา สำนักวิชาการมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Nimpanich, Chumphon. (2008). Leadership, Powers And Politics In Organization. (3rd ed.). Revised Edition. Nonthaburi: Party Cookbook Academic Office, Sukhothai Thammathirat Open University.
เฉลิมพงศ์ มีสมนัย. (2548). การบริหารราชการไทย. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Meesomnai, Chalermpong. (2005). Thai Administration Administration. Sukhothai Thammathirat Open University.
ดวงตา ราชอาษา. (2559). บทบาทของผู้นำในกระบวนทัศน์ใหม่. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 3(2).
Rach-a-Sa, Duangta. (2016). The Role Of Leaders In The New Paradigm. Prae-wa Kalasin Journal of Kalasin University, 3(2).
พะยอม วงศ์สารศรี. (2540). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
Wongsarasri, Phayom. (1997). Human Resource Management. (6th ed.). Bangkok: Rajabhat Institute Suan Dusit.
พระพลากร สุมงฺคโล (อนุพันธ์). (2557). ความคิดเห็นของบุคลากรที่มีต่อการบริหารงานตามหลักอธิษฐานธรรม ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอจังหาร จังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์นี้พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา รัฐประศาสนศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Phra Phalakorn Sumangalo (Anupan). (2014). Opinion Of Personnel On Adhitthanadhamma-Based Administration Of Local Administration, Jangharn District, Roi-Et Province. This Thesis Is Master Of Buddhist Studies. Public Administration Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
______. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างกฎหมายกับศีลธรรม จริยธรรม ศาสนา และจารีตประเพณี. วารสารวิชาการธรรม ทรรศน์, 16(3).
______. (2016). The Relationship Between Law And Morality, Ethics, Religion And Customs. Journal Dhammathas, 16(3).
พุทธทาสภิกขุ. (2554). นกไม่เห็นฟ้า ปลาไม่เห็นน้ำ. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2554, จาก https://www.Thaitv3. com2 buddhist_life
Buddhist monks Bhikkhu. (2011). The birds do not see the blue fish do not see the water. Retrieved November 22, 2011, from https://www.Thaitv3.com2bud-dhist_life
รณิดา มนต์ขลัง และคณะ. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของการนำนโยบายการจัดบริการสุขภาพผู้สูงอายุไปสู่การปฏิบัติ ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 3(2).
Monkhlung, Ranida. (2016). Factors Influencing The Success Of Adopting The Elderly Health Service Policy Into Practice. Of The Local Administrative Organization. Prae-wa Kalasin Journal of Kalasin
University, 3(2).
รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2544). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์.
Prasertsri, Rangsan. (2001). Leadership. Bangkok: Thanathach Printing.
รัตติกรณ์ จงวิศาล. (2556). ทฤษฎี การวิจัย และแนวทางสู่การพัฒนา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Jongwisarn, Ruttikorn. (2013). Research Theory And Development Approach. Bangkok: Chulalongkorn University.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2557). ภาวะผู้นำ ทฤษฎีและนานาทัศนะร่วมสมัยปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
Sararatthana, Viroj. (2014). Leadership, Theories, And Contemporary Contemporary Views. Bangkok: Thipayawisut.
สัญญา เคณาภูมิ. (2557จ). รูปแบบการเขียนกรอบแนวคิดการวิจัยทางการบริหารจัดการ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 8(3), 33-42.
Kenaphoom, Sanya. (2014e). Research Framework For Management Research Concepts. Journal Of Mahasarakham Rajabhat University (Humanities And Social Sciences), 8(3), 33-42.
สุนทร วงศ์ไวศยวรรณ. (2535). ผู้นำในองค์การ. หน่วยที่ 5 ในเอกสารการสอนชุดวิชาองค์การและการจัดการงานบุคคล. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Wongwisayawan, Sunthorn. (1992). Leadership In Organization. Unit 5 In The Instructional Package. Organization And Personnel Management. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University.
โสภณ ภูเก้าล้วน. (2559). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง. สืบค้นเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2560, จาก https://www. gotoknow.org/ posts/108887
Phukaoluan, Sophon. (2016). Transformational Leadership. Retrieved February 22, 2017, From https://www.gotoknow.org/posts/108887
อรทัย ก๊กผล. (2552). คู่คิด คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชน สำหรับนักบริหารท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: จรัญสนิทวงศ์การพิมพ์.
Kokpol, Orathai. (2009). People's Participation Handbook For Local Administrators. Bangkok: Charansanitwong Printing.
William A. Robson. (1981). “Local Government” In Encyclopedia Of Social Science. Vol. New York : McMillan.
Sandmann, L. R., & Vandenberg, L. (1995). A framework for 21st century leadership. Journal of Extension, 33(6). Retrieved from http://www.joe.org/joe/1995december/a1.html
Nimpanich, Chumphon. (2008). Leadership, Powers And Politics In Organization. (3rd ed.). Revised Edition. Nonthaburi: Party Cookbook Academic Office, Sukhothai Thammathirat Open University.
เฉลิมพงศ์ มีสมนัย. (2548). การบริหารราชการไทย. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Meesomnai, Chalermpong. (2005). Thai Administration Administration. Sukhothai Thammathirat Open University.
ดวงตา ราชอาษา. (2559). บทบาทของผู้นำในกระบวนทัศน์ใหม่. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 3(2).
Rach-a-Sa, Duangta. (2016). The Role Of Leaders In The New Paradigm. Prae-wa Kalasin Journal of Kalasin University, 3(2).
พะยอม วงศ์สารศรี. (2540). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
Wongsarasri, Phayom. (1997). Human Resource Management. (6th ed.). Bangkok: Rajabhat Institute Suan Dusit.
พระพลากร สุมงฺคโล (อนุพันธ์). (2557). ความคิดเห็นของบุคลากรที่มีต่อการบริหารงานตามหลักอธิษฐานธรรม ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอจังหาร จังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์นี้พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา รัฐประศาสนศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Phra Phalakorn Sumangalo (Anupan). (2014). Opinion Of Personnel On Adhitthanadhamma-Based Administration Of Local Administration, Jangharn District, Roi-Et Province. This Thesis Is Master Of Buddhist Studies. Public Administration Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
______. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างกฎหมายกับศีลธรรม จริยธรรม ศาสนา และจารีตประเพณี. วารสารวิชาการธรรม ทรรศน์, 16(3).
______. (2016). The Relationship Between Law And Morality, Ethics, Religion And Customs. Journal Dhammathas, 16(3).
พุทธทาสภิกขุ. (2554). นกไม่เห็นฟ้า ปลาไม่เห็นน้ำ. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2554, จาก https://www.Thaitv3. com2 buddhist_life
Buddhist monks Bhikkhu. (2011). The birds do not see the blue fish do not see the water. Retrieved November 22, 2011, from https://www.Thaitv3.com2bud-dhist_life
รณิดา มนต์ขลัง และคณะ. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของการนำนโยบายการจัดบริการสุขภาพผู้สูงอายุไปสู่การปฏิบัติ ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 3(2).
Monkhlung, Ranida. (2016). Factors Influencing The Success Of Adopting The Elderly Health Service Policy Into Practice. Of The Local Administrative Organization. Prae-wa Kalasin Journal of Kalasin
University, 3(2).
รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2544). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์.
Prasertsri, Rangsan. (2001). Leadership. Bangkok: Thanathach Printing.
รัตติกรณ์ จงวิศาล. (2556). ทฤษฎี การวิจัย และแนวทางสู่การพัฒนา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Jongwisarn, Ruttikorn. (2013). Research Theory And Development Approach. Bangkok: Chulalongkorn University.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2557). ภาวะผู้นำ ทฤษฎีและนานาทัศนะร่วมสมัยปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
Sararatthana, Viroj. (2014). Leadership, Theories, And Contemporary Contemporary Views. Bangkok: Thipayawisut.
สัญญา เคณาภูมิ. (2557จ). รูปแบบการเขียนกรอบแนวคิดการวิจัยทางการบริหารจัดการ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 8(3), 33-42.
Kenaphoom, Sanya. (2014e). Research Framework For Management Research Concepts. Journal Of Mahasarakham Rajabhat University (Humanities And Social Sciences), 8(3), 33-42.
สุนทร วงศ์ไวศยวรรณ. (2535). ผู้นำในองค์การ. หน่วยที่ 5 ในเอกสารการสอนชุดวิชาองค์การและการจัดการงานบุคคล. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Wongwisayawan, Sunthorn. (1992). Leadership In Organization. Unit 5 In The Instructional Package. Organization And Personnel Management. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University.
โสภณ ภูเก้าล้วน. (2559). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง. สืบค้นเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2560, จาก https://www. gotoknow.org/ posts/108887
Phukaoluan, Sophon. (2016). Transformational Leadership. Retrieved February 22, 2017, From https://www.gotoknow.org/posts/108887
อรทัย ก๊กผล. (2552). คู่คิด คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชน สำหรับนักบริหารท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: จรัญสนิทวงศ์การพิมพ์.
Kokpol, Orathai. (2009). People's Participation Handbook For Local Administrators. Bangkok: Charansanitwong Printing.
William A. Robson. (1981). “Local Government” In Encyclopedia Of Social Science. Vol. New York : McMillan.
Sandmann, L. R., & Vandenberg, L. (1995). A framework for 21st century leadership. Journal of Extension, 33(6). Retrieved from http://www.joe.org/joe/1995december/a1.html
