วัฒนธรรมทางการเมืองกับประชาธิปไตยของไทย

Main Article Content

พระครูวินัยธรจักรี  ศรีจารุเมธีญาณ

บทคัดย่อ

               วัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยจะเกิดขึ้นได้ต่อเมื่อเกิดการทำหน้าที่ของการเป็นพลเมือง (Citizenship) ในกลุ่มคนส่วนใหญ่ของประเทศ จนกลายเป็นค่านิยม ของประชาชนหมู่มากในสังคม  เช่น  การมีระเบียบวินัย  การคิดถึงประโยชน์ส่วนรวม มากกว่าส่วนตน การออกมาวิพากษ์วิจารณ์นโยบายของรัฐบาลของปัจเจกชน เกิดจิตสำนึก ในการรวมกลุ่มเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของสังคมและชุมชน หรืออาจมีการรวมตัวกัน คัดค้านโครงการที่อาจส่งผลกระทบต่อชุมชนท้องถิ่นในด้านต่างๆ การปฏิรูปการเมือง ต้องเริ่มต้นจากการพัฒนาให้ประชาชนมี “จิตสำนึกของความเป็นพลเมือง” ทว่าจิตสำนึก ของความเป็นพลเมืองที่แท้จริงต้องสะท้อนออกมาในตัวคนดังต่อไปนี้ ประการแรก  คือ การมองสังคมอย่างที่ตนเป็นเจ้าของ  มีความรู้สึกร่อนหนาวกับปัญหาทางสังคมและ ประเทศชาติที่เกิดขึ้นเหล่านั้น รวมถึงการมองเห็นปัญหาสังคมประเทศชาติที่เกิดขึ้นว่า  เป็นปัญหาของตัวเราเองที่จะต้องเข้าไปมีส่วนร่วมแก้ไขด้วย ประการที่สอง เชื่อว่าตนเอง มีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ  ให้เป็นไปในทิศทางที่ดีขึ้นได้ และต้องเข้าไป มีส่วนร่วมในการช่วยพัฒนา แก้ไข เปลี่ยนแปลงปัญหาทางสังคมและประเทศชาติที่เกิดขึ้น เหล่านั้น

Article Details

ประเภทบทความ
Articles (บทความ)
ประวัติผู้แต่ง

พระครูวินัยธรจักรี  ศรีจารุเมธีญาณ, อาจารย์พิเศษ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน โทร. 0807506846 อีเมล chakkree_2532@hotmail.com

อาจารย์พิเศษ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน โทร. 0807506846 อีเมล chakkree_2532@hotmail.com

เอกสารอ้างอิง

กมล สมวิเชียร. (2514). วัฒนธรรมการเมืองไทยกับการพัฒนาการเมือง, ในวรรณไวทยากร: รัฐศาสตร์, พระนคร: ไทยวัฒนาพานิช.

เครตัน เจมส์ แอล. (2545). คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชนในการตัดสินใจของชุมชน, นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า.

จรูญ หยูทอง-แสงอุทัย. (2557). วัฒนธรรมทางการเมือง. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2560 จาก www.manager.co.th/QOL/View Newsaspx?NewsID=9570000147864

ชำนาญ จันทร์เรือง. (2559). วัฒนธรรมทางการเมืองของไทย. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2560 จาก www.bangkokbiznews.com/ blog/detail/637713

ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2524). วัฒนธรรมทางการเมืองกับระบบการเมืองแบบประชาธิปไตย อ้างอิงใน พรศักดิ์ ผ่องแผ้ว, 2524. วัฒนธรรมการเมืองไทย, สมาคมสังคมศาสตร์, กรุงเทพฯ.

ทิวากร แก้วมณี. (2553). แนวคิดวัฒนธรรมการเมือง : จาก Civic Culture สู่ Bowling Alone Political Culture: From Civic Culture to Bowling Alone. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2560 จาก www.oknation.nationtv.tv/blog/dhiwakorn/2010/10/05/entry-1

นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2554). วัฒนธรรมทางการเมืองไทย. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ,12, 49-63.

พรศักดิ์ ผ่องแผ้ว. (2524). วัฒนธรรมการเมืองไทย. สังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ.

พฤทธิสาณ ชุมพล. (2550). ระบบการเมือง: ความรู้เบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ลิขิต ธีรเวคิน. (2551). วัฒนธรรมการเมืองประชาธิปไตย. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2560 จาก www.manager.co.th/Daily/ ViewNewsaspx?NewsID=9510000098468

สมชัย ใจดี และ ยรรยง ศรีวิริยาภรณ์. ( 2527). ประเพณี และวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.

Almond, Gabriel & Verba, Sidney. (1972). (4 Print). The Civic Culture. Princeton University Press: Princeton.

Andrew Heywood. (1997). Politics. London: Macmillan, p. 202.

Edward B. Tyler. (1877). Primitive Culture Researches into the Development of Mythology, religions, languages, Art and Customs, New York:Henry Holt.

Heywood, A. (2002). Politics. (2nd ed.). New York: Palgrave Macmillan.