วัฒนธรรมทางการเมืองกับประชาธิปไตยของไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยจะเกิดขึ้นได้ต่อเมื่อเกิดการทำหน้าที่ของการเป็นพลเมือง (Citizenship) ในกลุ่มคนส่วนใหญ่ของประเทศ จนกลายเป็นค่านิยม ของประชาชนหมู่มากในสังคม เช่น การมีระเบียบวินัย การคิดถึงประโยชน์ส่วนรวม มากกว่าส่วนตน การออกมาวิพากษ์วิจารณ์นโยบายของรัฐบาลของปัจเจกชน เกิดจิตสำนึก ในการรวมกลุ่มเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของสังคมและชุมชน หรืออาจมีการรวมตัวกัน คัดค้านโครงการที่อาจส่งผลกระทบต่อชุมชนท้องถิ่นในด้านต่างๆ การปฏิรูปการเมือง ต้องเริ่มต้นจากการพัฒนาให้ประชาชนมี “จิตสำนึกของความเป็นพลเมือง” ทว่าจิตสำนึก ของความเป็นพลเมืองที่แท้จริงต้องสะท้อนออกมาในตัวคนดังต่อไปนี้ ประการแรก คือ การมองสังคมอย่างที่ตนเป็นเจ้าของ มีความรู้สึกร่อนหนาวกับปัญหาทางสังคมและ ประเทศชาติที่เกิดขึ้นเหล่านั้น รวมถึงการมองเห็นปัญหาสังคมประเทศชาติที่เกิดขึ้นว่า เป็นปัญหาของตัวเราเองที่จะต้องเข้าไปมีส่วนร่วมแก้ไขด้วย ประการที่สอง เชื่อว่าตนเอง มีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ ให้เป็นไปในทิศทางที่ดีขึ้นได้ และต้องเข้าไป มีส่วนร่วมในการช่วยพัฒนา แก้ไข เปลี่ยนแปลงปัญหาทางสังคมและประเทศชาติที่เกิดขึ้น เหล่านั้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เครตัน เจมส์ แอล. (2545). คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชนในการตัดสินใจของชุมชน, นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า.
จรูญ หยูทอง-แสงอุทัย. (2557). วัฒนธรรมทางการเมือง. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2560 จาก www.manager.co.th/QOL/View Newsaspx?NewsID=9570000147864
ชำนาญ จันทร์เรือง. (2559). วัฒนธรรมทางการเมืองของไทย. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2560 จาก www.bangkokbiznews.com/ blog/detail/637713
ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2524). วัฒนธรรมทางการเมืองกับระบบการเมืองแบบประชาธิปไตย อ้างอิงใน พรศักดิ์ ผ่องแผ้ว, 2524. วัฒนธรรมการเมืองไทย, สมาคมสังคมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
ทิวากร แก้วมณี. (2553). แนวคิดวัฒนธรรมการเมือง : จาก Civic Culture สู่ Bowling Alone Political Culture: From Civic Culture to Bowling Alone. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2560 จาก www.oknation.nationtv.tv/blog/dhiwakorn/2010/10/05/entry-1
นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2554). วัฒนธรรมทางการเมืองไทย. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ,12, 49-63.
พรศักดิ์ ผ่องแผ้ว. (2524). วัฒนธรรมการเมืองไทย. สังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ.
พฤทธิสาณ ชุมพล. (2550). ระบบการเมือง: ความรู้เบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2551). วัฒนธรรมการเมืองประชาธิปไตย. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2560 จาก www.manager.co.th/Daily/ ViewNewsaspx?NewsID=9510000098468
สมชัย ใจดี และ ยรรยง ศรีวิริยาภรณ์. ( 2527). ประเพณี และวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
Almond, Gabriel & Verba, Sidney. (1972). (4 Print). The Civic Culture. Princeton University Press: Princeton.
Andrew Heywood. (1997). Politics. London: Macmillan, p. 202.
Edward B. Tyler. (1877). Primitive Culture Researches into the Development of Mythology, religions, languages, Art and Customs, New York:Henry Holt.
Heywood, A. (2002). Politics. (2nd ed.). New York: Palgrave Macmillan.