แนวทางการพัฒนาการตลาดท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดน่าน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาเรื่อง แนวทางการพัฒนาการตลาดท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดน่าน มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดน่าน 2) เพื่อศึกษาความต้องการทางการตลาดของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดน่านการดำเนินการศึกษาใช้การสุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงในกลุ่มประชากรเป้าหมาย คือ นักท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดน่าน จำนวน 400 คน โดยใช้เครื่องมือวิจัย คือ แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ค่าความแปรปรวนแบบทางเดียว (ANOVA) ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป (SPSS) ผลการศึกษาในด้านข้อมูลพื้นฐานส่วนบุคคลพบว่า นักท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดน่าน ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 54.3) มีช่วงอายุระหว่าง 25 – 34 ปี (ร้อยละ 32.5) มีการศึกษาในระดับปริญญาตรี (ร้อยละ 48.5) สถานะสมรส (ร้อยละ 46.3) และมีภูมิลำเนาอยู่ที่ภาคเหนือ (ร้อยละ 46.5) ผลการศึกษาด้านพฤติกรรมนักท่องเที่ยว พบว่า ส่วนใหญ่นักท่องเที่ยวมีวัตถุประสงค์เพื่อการทำบุญ (ร้อยละ52.0) การพักผ่อนหย่อนใจ (ร้อยละ 26.0) ชื่นชมศิลปะโบราณสถาน (ร้อยละ 6.3) และส่วนใหญ่มาท่องเที่ยวเป็นครอบครัว (ร้อยละ 43.0) ผลการศึกษาด้านความต้องการทางการตลาดของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดน่านพบว่า ความต้องการภาพรวมอยู่ในระดับมาก ในด้านแหล่งท่องเที่ยว, อาคารสถานที่ , ด้านราคา, ด้านบุคคลกร, และด้านกิจกรรม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จุฑามาศ คงสวัสดิ์. (2550). การศึกษาแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเมืองโบราณอู่ทอง สุพรรณบุรี. (วิทยานิพนธ์บัณฑิตวิทยาลัย). มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.
ชาชิวัฒน์ ศรีแก้ว. (2554). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540. กรุงเทพฯ: สมานการพิมพ์.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2557). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. กรุงเทพฯ: เอส.อาร์.พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
พระครูวิมลศิลปกิจ (เรืองฤทธิ์ ธนปญฺโญ), ฤทธิชัย แกมนาค และ นเรศร์ บุญเลิศ. (2555). การศึกษารูปแบบและสภาพแหล่งเรียนรู้ของวัดที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงรายการศึกษารูปแบบและสภาพแหล่งเรียนรู้ของวัดที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงราย. รายงานการวิจัย. จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานสถิติจังหวัดน่าน. (2559). กลุ่มงานข้อมูลสารสนเทศและการสื่อสาร ศาลากลางจังหวัดน่าน. วัดมิ่งเมือง อำเภอเมืองน่าน. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ ์ 2559. จาก https://www.nan.go.th
ศุภร เสรีรัตน์. (2545). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: เอ.อาร์.บิซิเนส เพรส.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2546). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ธรรมสาร.
Bitner, Mary Jo. et al. (1995). The service encounter. In E. G. Bateson (ed.). Managing service marketing: Text and reading (4th ed.). Chicago, IL: The Dryden Press.
Designated Areas for Sustainable Tourism Administration. (2013). Tourist Destinations in Nan Province. Retrieved December 9, 2013, from https://www.dasta.or.th/en/about_achievements-eng/nan.html
Kotler, Philip. (2003). Marketing in the Twenty-First Century. New Jersey, Prentice-Hall Inc. 717 p.
Kim, M. J., Lee, C. K., & Bonn, M. (2017). Obtaining a better understanding about travel-related purchase intentions among senior users of mobile social network sites. International Journal of Information Management, 37(5), 484-496. Retrieved from https://doi.org/10.1016/j.ijinfomgt.2017.04.006
Krayewski, K., & M. Fritschy. (2012). Pai Nan Chinagkhan Samui. Bangkok: Tourism Authority of Thailand.
Richards, G. (Ed.). (2005). Cultural tourism in Europe. Wallingford, UK: CAB International.
Santos, G. E. D., & Giraldi, J. D. E. (2017). Reciprocal effect of tourist destinations on the strength of national tourism brands. Tourism Management, 61, 443-450. Retrieved from https:// doi.org/10.1016/j.tourman.2017.03.011
Tourism Authority of Thailand, Phrae. (2014). General Information and Tourism Situation in Nan Province. Phrae: TAT.
Tourist Information Division, Tourism Authority of Thailand. (2009). Amazing Thailand-Nan. Phrae, Thailand: Promotional Material Production Division, Marketing Services Department, TAT.
Tung, V. W. S., Lin, P., Zhang, H. Q. Q., & Zhao, A. M. (2017). A framework of memory management and tourism experiences. Journal of Travel & Tourism Marketing, 34(7), 853-866 Retrieved from https://dx.doi.org/10.1080/
10548408.2016.1260521
World tourism organization. (2016, February). Tourism 2020 Vision. Retrieved August 11, 2007, from https://www. world-tourism.org/facts/menu.html
