รูปแบบโลจิสติกส์ท่องเที่ยวเชิงสุขภาพการปั่นจักรยานตามเส้นทางรถไฟ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช

Main Article Content

ธิรนันท์ วัฒนโยธิน
นุชากร คงยะฤทธิ์

บทคัดย่อ

จากการวิจัยเรื่องรูปแบบโลจิสติกส์ท่องเที่ยวเชิงสุขภาพการปั่นจักรยานตามเส้นทางรถไฟ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบโลจิสติกส์ท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ การปั่นจักรยาน พร้อมทั้งเสนอแนะให้เกิดรูปแบบโลจิสติกส์ท่องเที่ยวเชิงสุขภาพการปั่นจักรยานตามเส้นทางรถไฟ อำเภอทุ่งสงจังหวัดนครศรีธรรมราชเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว โดยสอบถามข้อมูลจากนักปั่นจักรยาน จำนวน 400 ชุด ซึ่งศึกษาองค์ประกอบ 7 ด้าน และค่าสถิติที่ใช้ในการวิจัยคือ ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ด้วยโปรแกรม SPSS พบว่า นักปั่นจักรยานนำเสนอเส้นทาง 6 เส้นทาง โดยส่วนใหญ่ปั่นจักรยานระยะปานกลางระหว่าง 11-20 กิโลเมตร ที่มีเส้นทางสภาพถนนที่ดี และธรรมชาติตลอดเส้นทางที่สวยงามไม่ว่าจะเป็นลำธาร น้ำตก ภูเขาที่มีความอุดมสมบูรณ์  และจากการแจกแบบสอบถามนักปั่นจักรยานมีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก และสิ่งที่ควรปรับปรุงอย่างเร่งด่วน คือ การสื่อสารข้อมูลที่นักปั่นจักรยานสามารถศึกษาข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวที่จะปั่นจักรยานไปได้อย่างถูกต้องตามที่ได้วางแผนในการปั่นจักรยานไว้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วัฒนโยธิน ธ., & คงยะฤทธิ์ น. (2025). รูปแบบโลจิสติกส์ท่องเที่ยวเชิงสุขภาพการปั่นจักรยานตามเส้นทางรถไฟ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์แห่งรัตนโกสินทร์, 6(3), 13–27. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJSH/article/view/274369
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2560). รางวัลอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. https://www.tat.or.th/th.

จิราพรณ์ พรหมเทพ. (2561). แนวทางการพัฒนาการตลาดเส้นทางท่องเที่ยวริมฝั่งโขง อำเภอเมือง จังหวัดนครพนม. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชน

แห่งประเทศไทยในพระราชูปถัมก์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี. 7 (ฉบับพิเศษ), 10-17.

โชติพงษ์ บุญฤทธิ์ และคณะ. (2560). การพัฒนาเส้นทางจักรยานเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในเขตเทศบาลนครสงขลาโดยกระบวนการมีส่วนร่วม. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 14(1), (89-227).

ทรรศนะ บุญอยู่. (2548). แนวทางการวางแผนการพัฒนาระบบจักรยานในเมืองภูมิภาค (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2557). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. วีอินเตอร์พริ้นทร์.

ธิรนันท์ วัฒนโยธิน และคณะ. (2560). แนวทางการพัฒนาศักยภาพระบบโลจิสติกส์การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ จังหวัดนครศรีธรรมราช. Thai Value Chain Management & Logistics Conference (Thai VCML) ครั้งที่ 17 (หน้า 549-557). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

บุษบา สิทธิการ และคณะ. (2552). การพัฒนาบทบาทองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นในการส่งเสริมและสนับสนุนความพร้อมของเส้นทางเชื่อมโยงการท่องเที่ยวโดยชุมชนในกลุ่มภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย (รายงานวิจัย). สำนักงานคณะวิจัยแห่งชาติ.

มิ่งสรรพ์ ขาวสะอาด และคมสัน สุริยะ. (2551). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงบูรณาการที่ยั่งยืนในกลุ่มแม่น้ำโขง3 (รายงานวิจัย). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

รวีวรรณ วิโรจน์วรรณ. (2561). แนวทางในการพัฒนาเส้นทางการปั่นจักรยานสำหรับนักท่องเที่ยวบริเวณพื้นที่บางกระเจ้า อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 10(3), (96-109).

สุถี เสริฐศรี. (2557). แนวทางการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในชุมชนคลองโคน อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

อมลิณรัศมิ์ ศรีบัวนา. (2559). การจัดการโลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยวในวัดศรีสุพรรณ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

อัจฉรี จันทมูล. (2557). การพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเพื่อเชื่อมโยงแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมลุ่มน้ำโขง(วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.