เจตคติต่อวิชาชีพครูของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาเจตคติต่อวิชาชีพครูของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิตและ 2) เปรียบเทียบเจตคติที่มีต่อวิชาชีพครูของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัยครั้งนี้ เป็นนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ จำนวน 114 คน ได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามเจตคติต่อวิชาชีพครู สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-way Analysis of Variance) ผลการวิจัยพบว่า เจตคติต่อวิชาชีพครูของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ มีเจตคติต่อวิชาชีพครูโดยภาพรวมอยู่ระดับมาก และผลการเปรียบเทียบเจตคติ
ที่มีต่อวิชาชีพครูของนักศึกษา ชั้นปีที่ 1, 2 และ 3 ในด้านสถานภาพวิชาชีพครู ด้านกระบวนการจัดการเรียนรู้ ด้านลักษณะความเป็นครูและด้านความเจริญก้าวหน้าในวิชาชีพครู มีเจตคติต่อวิชาชีพครู โดยภาพรวมแต่ละด้านไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความภายในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารทั้งหมด รวมถึงรูปภาพประกอบ ตาราง เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ การนำเนื้อหา ข้อความหรือข้อคิดเห็น รูปภาพ ตาราง ของบทความไปจัดพิมพ์เผยแพร่ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ต้องได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการวารสารอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร
มหาวิทยาลัยฯ อนุญาตให้สามารถนำไฟล์บทความไปใช้ประโยชน์และเผยแพร่ต่อได้ โดยต้องแสดงที่มาจากวารสารและไม่ใช้เพื่อการค้า
ข้อความที่ปรากฏในบทความในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ และบุคลากร คณาจารย์ท่านอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยฯแต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง ตลอดจนความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความเป็นของผู้เขียน ไม่เกี่ยวข้องกับกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กุลิสรา จิตรชญาวิณิช. (2562). การจัดการเรียนรู้. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กัญณภัทร หุ่นสุวรรณ. (2562). เจตคติของผูเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนตนที่มีตอการศึกษาสายอาชีพของสถานศึกษาในจังหวัดสระบุรี. วารสารนิสิตวัง, 21(2), 1-11.
จิตตรี จิตแจ้ง และจิตเจริญ ศรขวัญ (2562). ความสามารถในการคิดแบบมีวิจารณญาณของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์, 14(1), 133-153.
จุฬาลักษณ์ เทียนรุ่งรัศมี. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิต คณะการแพทย์แผนไทย อภัยภูเบศร มหาวิทยาลัยบูรพา (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยบูรพา. http://dspace.lib.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/4356
เจษฎา มหาโคตร. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในอาชีพของข้าราชการครูวิทยฐานะชํานาญการพิเศษ สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดบึงกาฬ. วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์, 8(1), 73 -87.
ดวงใจ ชนะสิทธ และ พงศ์เทพจิระโร. (2562). ปัจจัยเชิงสาเหตุของการส่งเสริมจิตวิญญาณความเป็นครูของนักศึกษาคณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏภูมิภาคตะวันตก. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 11(1), 290-309.
นภาภรณ์ ธัญญา. (2562). การปฏิรูปตนเองเพื่อความเป็นครูมืออาชีพ. วารสารบัณฑิตวิทยาลัยรำไพพรรณี, 2(2), 1-10.
นวริช นวชีวินมัยและคณะ. (2560). การศึกษาเจตคติต่อวิชาชีพครูของนักศึกษาหลักสูตรวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 7(1), 55-66.
เมธา อึ่งทอง. (2558). เจตคติต่อวิชาชีพครูของนักศึกษาภาควิชาครุศาสตร์เครื่องกล คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 14(2), 358-364.
ปิยภัทร์ จิรปุณญโชติ. (2567). ความก้าวหน้าในเส้นทางการพัฒนาวิทยฐานะวิชาชีพของครูและผู้บริหารสถานศึกษากับคุณภาพการจัดการศึกษา: พหุกรณีศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2559). เทคนิคการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และ พเยาว์ ยินดีสุข. (2561). ทักษะ 7C ของครู 4.0. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรรณอร อุชุภาพ. (2561). การศึกษาและวิชาชีพครู. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พรรณี สีกิจวัฒนา. (2549). วิธีการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
วันเพ็ญ นันทะศรี. (2559). โมเดลความสัมพันธ์โครงสร้างปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณลักษณะความเป็นครูวิชาชีพในศตวรรษที่ 21. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สุขุมาลย์ หนกหลัง และชยุตม์ ภิรมย์สมบัติ. (2561). การพัฒนาและตรวจสอบโมเดลสมการโครงสร้างของการรับรู้ความสามารถของตนเองในการเป็นครูที่ส่งผลต่อความมุ่งมั่นตั้งใจในการเป็นครู เมื่อแรงจูงใจในการเป็นครูเป็นตัวแปรส่งผ่านและเป็นตัวแปรปรับ. วารสารวิจัย มสด สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 14(2), 38-47.
สำนักงานคุรุสภา. (2556). การวิจัยพัฒนาเพื่อส่งเสริมสถาบันผลิตครูสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการ: กรอบการจัดกลุ่มคุณภาพ สถาบันผลิตครูสำหรับประเทศไทย. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2562). แนวทาง คู่มือ และกฎกระทรวงเกี่ยวกับการประเมินผลสัมฤทธิ์. สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
อังคณา อ่อนธานี. (2562). ผลการใช้การจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการทำงานและอาชีพสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(2), 336-350.
Bosworth, P. (2022). How to empower employees in the workplace. Leadership Choice. https://leadershipchoice.com/empower-employees-in-the-workplace/.
Spurk, D., Kauffeld, S., Barthauer, L., & Heinemann, N. S. (2015). Fostering networking behavior, career planning and optimism, and subjective career success: Anintervention study. Journal of Vocational Behavior, 87, 134-144.
Wiles, K. (1967). Supervision for better schools. Prentice-Hall Inc.