บทบาทของแรงจูงใจเพื่อสาธารณะและสมรรถนะดิจิทัลในการขับเคลื่อนศักยภาพ สายสนับสนุนของกลุ่มมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การเปลี่ยนผ่านสู่มหาวิทยาลัยดิจิทัลทำให้บุคลากรสายสนับสนุนมีบทบาทสำคัญต่อประสิทธิภาพองค์กรและคุณภาพการบริการ โดยแรงจูงใจเพื่อสาธารณะและสมรรถนะดิจิทัลเป็นปัจจัยสำคัญต่อ
การขับเคลื่อนศักยภาพของบุคลากรในกลุ่มมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับแรงจูงใจ เพื่อสาธารณะ สมรรถนะดิจิทัล และศักยภาพสายสนับสนุน รวมทั้งวิเคราะห์อิทธิพลของปัจจัยดังกล่าวที่มีต่อศักยภาพสายสนับสนุน การวิจัยเป็นเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ บุคลากรสายสนับสนุน จำนวน 377 คน ใช้แบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบความตรงและความเชื่อมั่น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคูณ ผลการวิจัย พบว่า แรงจูงใจเพื่อสาธารณะ สมรรถนะดิจิทัล และศักยภาพสายสนับสนุนอยู่ในระดับมากที่สุด โดยแรงจูงใจเพื่อสาธารณะสามารถ
อธิบายความแปรปรวนของศักยภาพสายสนับสนุนได้ร้อยละ 33.50 (R² = .335, p < .001) โดยเฉพาะความเสียสละเพื่อส่วนรวม (Beta = .329, p < .001) และแรงดึงดูดต่อการบริการสาธารณะ (Beta = .211, p < .001) ขณะที่สมรรถนะดิจิทัลสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 47.70 (R² = .477, p < .001) โดยความชำนาญเชิงผลิตภาพและเครื่องมือสำนักงานดิจิทัลมีอิทธิพลสูงสุด (Beta = .220, p = .001) รองลงมาคือ ความปลอดภัยดิจิทัลและการคุ้มครองข้อมูล (Beta = .180, p = .008) และอัตลักษณ์ดิจิทัลและสุขภาวะดิจิทัล (Beta = .168, p = .009) ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่ามหาวิทยาลัยควรยกระดับศักยภาพ
สายสนับสนุนผ่านนโยบายพัฒนาจิตสาธารณะควบคู่กับสมรรถนะดิจิทัลที่จำเป็นต่อการปฏิบัติงานจริง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารและคุณภาพบริการของกลุ่มมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความภายในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารทั้งหมด รวมถึงรูปภาพประกอบ ตาราง เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ การนำเนื้อหา ข้อความหรือข้อคิดเห็น รูปภาพ ตาราง ของบทความไปจัดพิมพ์เผยแพร่ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ต้องได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการวารสารอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร
มหาวิทยาลัยฯ อนุญาตให้สามารถนำไฟล์บทความไปใช้ประโยชน์และเผยแพร่ต่อได้ โดยต้องแสดงที่มาจากวารสารและไม่ใช้เพื่อการค้า
ข้อความที่ปรากฏในบทความในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ และบุคลากร คณาจารย์ท่านอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง ตลอดจนความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความเป็นของผู้เขียน ไม่เกี่ยวข้องกับกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2563). แผนด้านการอุดมศึกษา เพื่อผลิตและพัฒนากำลังคนของประเทศ พ.ศ. 2564–2570.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2561). ทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐเพื่อการปรับเปลี่ยนเป็นรัฐบาลดิจิทัล. สำนักงาน ก.พ.
Bellé, N. (2013). Experimental evidence on the relationship between public service motivation and job performance. Public Administration Review, 73(1), 143–153. https://doi.org/10.1111/j.1540-6210.2012.02621.x
Choi, S., Jang, Y., & Kim, H. (2025). Exploring digital competency as a fundamental job competency in higher education. JOIV: International Journal on Informatics Visualization, 9(3), 1190–1201. https://doi.org/10.62527/joiv.9.3.4253
Gilley, J. W., Eggland, S. A., & Gilley, A. M. (2002). Principles of human resource development (2nd ed.). Perseus Books Group.
Guan, M. (2025). The role of public service motivation in enhancing job performance: A study of college counselors in China. Education Sciences, 15(5), Article 585. https://doi.org/10.3390/educsci15050585
Hadzhun, I. (2026). Managing motivation processes in e-government systems: An innovative approach to regional digital transformation. Scientific Bulletin of the Odesa National Economic University, 78–87. https://doi.org/10.32680/2409-9260-2025-12-337-78-87
Ingsih, K., Astuti, S. D., & Riyanto, F. (2024). The role of digital competence in improving service quality and employee performance. SA Journal of Human Resource Management, 22, Article a2689. https://doi.org/10.4102/sajhrm.v22i0.2689
Jakkhom, Y., Sombatla, A., & Onkeaw, J. (2025). A study of the competency in the digital era of supporting staff at Nakhon Phanom University. Rajamangala University of Technology Tawan-ok Social Science Journal, 14(2), 119–133. https://doi.org/10.63271/rmuttosj.v14i2.278454
Kim, S., Vandenabeele, W., Wright, B. E., Andersen, L. B., Cerase, F. P., Christensen,
R. K., Desmarais, C., Koumenta, M., Leisink, P., Liu, B., Palidauskaite, J., Pedersen, L. H., Perry, J. L., Ritz, A., Taylor, J., & De Vivo, P. (2012). Investigating the structure and meaning of public service motivation across populations: Developing an international instrument and addressing issues of measurement invariance. Journal of Public Administration Research and Theory, 23(1), 79–102. https://doi.org/10.1093/jopart/mus02
Perry, J. L. (1996). Measuring public service motivation: An assessment of construct reliability and validity. Journal of Public Administration Research and Theory, 6(1), 5–22. https://doi.org/10.1093/oxfordjournals.jpart.a024303
Perry, J. L., & Wise, L. R. (1990). The motivational bases of public service. Public Administration Review, 50(3), 367–373. https://doi.org/10.2307/976618
Perry, J. L., Hondeghem, A., & Wise, L. R. (2010). Revisiting the motivational bases of public service: Twenty years of research and an agenda for the future. Public Administration Review, 70(5), 681–690. https://doi.org/10.1111/j.1540-6210.2010.02196.x
Peterson, E., & Plowman, E. G. (1953). Business organization and management (3rd rev. ed.). R. D. Irwin.
Redecker, C. (2017). European framework for the digital competence of educators: DigCompEdu. Publications Office of the European Union. https://doi.org/10.2760/159770
Ritz, A., Brewer, G. A., & Neumann, O. (2016). Public service motivation: A systematic literature review and outlook. Public Administration Review, 76(3), 414–426. https://doi.org/10.1111/puar.12505
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2017). Self-determination theory: Basic psychological needs in motivation, development, and wellness. Guilford Press.
Simon, H. A. (1960). The new science of management decision. Harper.
Tang, H., An, S., Zhang, L., Xiao, Y., & Li, X. (2024). The antecedents and outcomes of public service motivation: A meta-analysis using the job demands-resources model. Behavioral Sciences, 14(10), Article 861. https://doi.org/10.3390/bs14100861
Vuorikari, R., Kluzer, S., & Punie, Y. (2022). DigComp 2.2: The digital competence framework for citizens: With new examples of knowledge, skills and attitudes. Publications Office of the European Union. https://doi.org/10.1111/j.1540-6210.2012.02621.x
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.
