การผลิตภาพยนต์สั้นเรื่อง “เรียนรู้หรือเรียนรอด” เพื่อส่งเสริมความเข้าใจในเป้าหมายการศึกษาที่เท่าเทียม
คำสำคัญ:
ภาพยนตร์สั้น, การศึกษา, การเรียนรู้อย่างเท่าเทียมบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตสื่อภาพยนตร์สั้นที่สะท้อนปัญหาความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาในสังคมไทย โดยเฉพาะในกลุ่มนักเรียนที่ขาดแคลนทุนทรัพย์หรือมีภาระทางครอบครัว และเพื่อส่งเสริมความเข้าใจและการตระหนักรู้ในเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน เป้าหมายที่ 4 ว่าด้วย “การศึกษาที่เท่าเทียมและมีคุณภาพสำหรับทุกคน” จากผลการศึกษาในด้านเนื้อหา นำเสนอผ่านเรื่องราวของ “โอม” นักเรียนชายระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ต้องเผชิญกับภาระทางครอบครัวจนไม่มีโอกาสเข้าเรียนอย่างสม่ำเสมอ แม้มีศักยภาพและความสามารถทางช่าง แต่กลับต้องเลือกทำงานเพื่อช่วยเหลือครอบครัว แทนที่จะได้เรียนรู้และพัฒนาตนเองตามช่วงวัย ถ่ายทอดผ่านมุมมองของ “ครูอ้อย” ครูผู้พยายามเข้าถึง เข้าใจ และสนับสนุน เป็นการสะท้อนให้เห็นความสำคัญของระบบการศึกษาที่เข้าใจบริบทของผู้เรียน ทั้งด้านเศรษฐกิจและสังคม ด้านรูปแบบการนำเสนอ ใช้รูปแบบการเล่าเรื่องเชิงเส้น ด้านเทคนิคการผลิต ด้านการถ่ายทำ มีการใช้มุมกล้องที่หลากหลาย ด้านคุณค่าทางการสื่อสาร ในเรื่องการสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับความเหลื่อมล้ำด้านการศึกษา และด้านผลกระทบและการตีความ และเปิดโอกาสให้ผู้ชมตีความได้หลากหลายตามบริบทชีวิตของตนเอง
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). รายงานสถานการณ์การศึกษาไทย พ.ศ.2565. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2565, 22 ธันวาคม). กสศ. เปิดรายงานความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาปี 65 พบรายได้ครัวเรือน นร.ยากจนพิเศษเหลือ 34 บาทต่อวัน (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: https://www.eef.or.th/news-221222/#:~:text=ข่าวสารความรู้,22%20ธันวาคม%202565%20ทางการศึกษาปี%2065%20พบรายได้ครัวเรือนนร.ยากจนพิเศษเหลือ%2034%20บาทต่อวัน%20|%20กสศ. [2568, 14 มิถุนายน].
ณจักร วงษ์ยิ้ม และมาโนช ชุ่มเมืองปัก. (2564). การเล่าเรื่องและกลวิธีการสร้างสรรค์ของภาพยนตร์ฮาลาล. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 29(1), หน้า 48-74.
มนต์ศักดิ์ เกษศิรินทร์เทพ, สมคเน วรวิวัฒน์ และประยุกต์ ศรีทองกูล. (2561). สัมพันธบทการสร้างเนื้อหาของภาพยนตร์ : กรณีศึกษา โครงงานภาพยนตร์สั้น ของนักศึกษาโครงงานภาพยนตร์ ปีการศึกษา 2559. วารสารวิชาการนิเทศสยามปริทัศน์, 17(22), หน้า 106-114.
มนฤดี ธาดาอำนวยชัย. (2561). กระบวนการสร้างภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญเพื่อการจัดจำหน่ายในต่างประเทศ. วารสารวิชาการนิเทศสยามปริทัศน์, 17(22), หน้า 7-16.
สหประชาชาติ. (2558). เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGsเป้าหมายที่ 4 – การศึกษาที่มีคุณภาพ (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: https://thailand.un.org/th/sdgs/4 [2568, 2 กรกฎาคม].
สีทอง บุญนำ, ทิพย์วรรณ สุขใจรุ่งวัฒนา และนพพร จันทรนำชู. (2568). เรื่องเล่าความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา และแนวทางการจัดการศึกษา เพื่อสร้างความเสมอภาคทางการศึกษาของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการครุศาสตร์สวนสุนันทา, 9(1), หน้า 23-34.
สำนักข่าวไทยพีบีเอส. (2565, 27 ตุลาคม). เด็กหลุดขอบ ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาในยุคโควิด-19 เด็กไทยกับความรู้ถดถอย (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก:
https://www.thaipbs.or.th/program/ChildrenFromCovid19/watch/vUlfgy [2568, 19 มิถุนายน].
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2565). รายงานผลสัมฤทธิ์ของแผนปฏิบัติราชการ ประจำปีงบประมาณ 2565 ของกระทรวงศึกษาธิการ (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: https://ops.moe.go.th/wp-content/uploads/2023/01/รายงานผลสัมฤทธิ์ของแผนปฏิบัติราชการ-2565.pdf. [2568, 14 มิถุนายน].
Servaes, J. (2008). Communication for Development and Social Change (Online). เข้าถึงได้จาก: https://doi.org/10.4135/9788132108474 [2025, July 4].
UNICEF Thailand. (2022). Education (Online). Available: https://www.unicef.org/thailand/education [2025, July 4].
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี
