มาตรการทางกฎหมายว่าด้วยการกระทำความผิดฐานทอดทิ้งผู้สูงอายุ

บทคัดย่อ

               การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการทอดทิ้งผู้สูงอายุในประเทศไทย โดยพิจารณาประมวลกฎหมายอาญาและกฎหมายต่างประเทศที่มีบทบัญญัติเฉพาะด้านการคุ้มครองผู้สูงอายุ ได้แก่ สหรัฐอเมริกา (รัฐแคลิฟอร์เนีย) สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี สหราชอาณาจักร บริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ และสาธารณรัฐประชาชนจีน การศึกษาครั้งนี้เป็นการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลจากตำรา หนังสือ บทความ งานวิจัย วารสาร วิทยานิพนธ์ สื่อสิ่งพิมพ์และอิเล็กทรอนิกส์ รวมถึงคำพิพากษาและคำวินิจฉัยศาล ทั้งภาษาไทยและต่างประเทศ โดยใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา จัดหมวดหมู่ แยกประเด็น และสังเคราะห์ข้อมูลเพื่อนำมาสรุปและอภิปรายเชิงเปรียบเทียบให้สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของการวิจัย
            ผลการวิจัยพบว่า การทอดทิ้งผู้สูงอายุเป็นปัญหาสำคัญ เนื่องจากผู้สูงอายุพึ่งตนเองไม่ได้ จำเป็นต้องได้รับการดูแล มิฉะนั้นอาจเกิดอันตรายหรือเสียชีวิต จึงมีกฎหมายกำหนดความผิดกับผู้ที่มีหน้าที่ดูแลแต่ละเลย ปล่อยให้ผู้สูงอายุอยู่เพียงลำพัง
            ผู้วิจัยเสนอให้แก้ไขและเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญาเพื่อคุ้มครองผู้สูงอายุอย่างเหมาะสม ดังนี้ กำหนดนิยามคำว่า “ผู้สูงอายุ” อย่างชัดเจนในประมวลกฎหมายอาญา เพื่อให้สามารถบังคับใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และแก้ไขเพิ่มเติมฐานความผิดเกี่ยวกับการทอดทิ้งผู้สูงอายุในมาตรา 307 วรรคสอง รวมถึงเพิ่มเติมฐานความผิดในมาตรา 307 วรรคสาม สำหรับผู้สูงอายุที่มีอายุตั้งแต่ 70 ปีขึ้นไป