Guidelines for Developing the Quality of Management One Tambon One Product (OTOP) Project in Thayang District, Phetchaburi Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to: 1) study the level of factors in developing the quality of management of the One Tambon One Product project; 2) study whether different personal characteristics affect the development of the quality of management of the One Tambon One Product project; 3) study the factors in developing the quality of management of the One Tambon One Product project that have a causal relationship with the development of the quality of management of the One Tambon One Product project; and 4) study guidelines for developing the quality of management of the One Tambon One Product project in Tha Yang District, Phetchaburi Province. A mixed-methods research approach was employed. For the quantitative research, the sample consisted of 138 network partners of the One Tambon One Product project selected by quota and accidental sampling techniques. The research instrument was a questionnaire. The statistics used for data analysis included percentage, mean, and standard deviation. For the qualitative research, in-depth interviews were conducted with 20 key informants selected purposively from government agencies, private sector representatives, and the public sector. Data were analyzed using content analysis. The research results revealed that 1) the development of the quality of management of the One Tambon One Product project was at a high level; 2) personal characteristics, including gender, age, educational level, occupation, average monthly income, and work experience, showed no differences in opinions regarding the development of the quality of management of the One Tambon One Product project; 3) local resources and personnel had a causal relationship with the development of the quality of management of the One Tambon One Product project in Tha Yang District, Phetchaburi Province, at the statistical significance level of 0.001, while budget, network partners (related agencies), and the 4 Ps (Product, Price, Promotion, and Place) had a causal relationship at the statistical significance level of 0.01; and 4) guidelines and new knowledge were found that can be used for planning community product development in order to increase income, create jobs, generate occupations, and improve the quality of life of people in local communities.
Article Details
1. Any views and comments in the article are the authors’ views. The editorial board has not to agree with those views and it is not considered as the editorial board’s responsibility. In case, there is any lawsuit about copyright infringement, it is considered as the authors’ sole responsibility.
2. The article copyright belonging to Faculty of Humanities and Social Sciences, Phetchaburi Rajabhat University are copyrighted legally. Republication must be received direct permission from the authors and Phetchaburi Rajabhat University in written form.
References
กรมการพัฒนาชุมชน. (2567). แนวทางการจัดตั้งและพัฒนากลุ่มอาชีพ. ผู้แต่ง.
กลอยใจ พุฒนาค. (2563) .กลไกในการสร้างความเข้มแข็งของภาคีเครือข่ายศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอในเขตภาคกลางของประเทศไทย. วารสารวิชาการหมาวิทยาลัยปทุมธานี, 12(2): 289-302. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/ptujournal/article/view/247098.
ทิชากร เกสรบัว. (2556). แนวทางการพัฒนาสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (One Tambon One Product : OTOP) เพื่อการส่งออกในตลาดอาเซียน. วารสารคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 30(2): 160-163. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HUSO/article/view/32242.
ธงพล พรหมสาขา ณ สกลนคร, และอุทิศ สังขรัตน์. (2557). แนวทางการพัฒนาการดำเนินการของวิสาหกิจชุมชนในเขตสุ่มทะเลสาบสงขลา. วารสารคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 10(1): 103. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/eJHUSO/article/view/85711.
ธณัฐ วรวัฒน์. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเข้มแข็งของชุมชนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถี ในจังหวัดนครราชสีมา. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ปาริชาติ คุณปลื้ม. (2561). การพัฒนากระบวนการจัดการความรู้ ด้านภูมิปัญญาท้องถิ่น: กรณีศึกษากลุ่มโอทอป ภาคตะวันออก. มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี.
พิมพ์พิสุทธิ์ อ้วนล้ำ และคณะ. (2560). การพัฒนาศักยภาพการดำเนินงานกลุ่มหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์(โอทอป) ประเภทสมุนไพรที่ไม่ใช่อาหาร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 8(2): 207-238.
ลาวัณย์ พงษ์สุวรรณศิริ, และคณะ. (2565). แนวทางการส่งออกผลิตภัณฑ์ประเภทผ้าและเครื่องแต่งกายของธุรกิจโอทอป 5 ดาว จังหวัดชายแดนใต้. มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
สุนทร ปัญญะพงษ์, และคณะ. (2567). การสร้างเครือข่ายความร่วมมือและสร้างความเข้มแข็งของ เกษตรกรยุคใหม่โดยใช้หลักเกษตรกรรมยั่งยืนหลังสถานการณ์การระบาดของโรคติด เชื้อไวรัสโคโรนา 2019. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 1(9): 113-120.
Green, S. B. (1991). How Many Subjects Dose It Take to Do a Regression Analysis. Multivariate Behavioral Research, 26(3): 499-510.
